ถ้าคุณเป็นทาสแมวตัวจริง คงเคยประสบเหตุการณ์ที่เจ้าเหมียวสุดที่รักใช้เท้าหน้าอันนุ่มนิ่มของมันค่อย ๆ เขี่ยแก้วน้ำ ปากกา หรือแม้แต่โทรศัพท์ของคุณให้กลิ้งตกลงสู่พื้นอย่างตั้งใจ! หลายคนอาจจะคิดว่า "โอ๊ย! เจ้านี่มันซนจริง ๆ" แต่เชื่อไหมคะว่าเบื้องหลังพฤติกรรมนี้ไม่ได้มีแค่ความซนอย่างเดียว แต่เต็มไปด้วย "สัญชาตญาณ" และ "ความฉลาด" ที่ซ่อนอยู่!
จำไว้เสมอว่าถึงแม้น้องแมวจะนอนอยู่บนโซฟา แต่ในใจพวกเขายังเป็นเสือตัวน้อย! โดยธรรมชาติของแมว แมวจะใช้เท้าแตะ ๆ หรือเขี่ยเหยื่อที่จับได้เพื่อตรวจสอบว่าเหยื่อยังเคลื่อนไหวอยู่ไหม การปัดสิ่งของให้ตกลงมาแล้วสังเกตเสียง "ตุ้บ!" หรือการเคลื่อนไหวของวัตถุบนพื้น จึงเป็นการซ้อมล่าเหยื่อแบบขำ ๆ ในบ้านนั่นเอง!
นอกจากนี้ บางที่แมวอาจจะเกิดความสงสัยและคิดว่าวัตถุที่อยู่บนโต๊ะคือ "ปริศนา" ที่ต้องไข การปัดเป็นการทดสอบว่าวัตถุนั้นแข็งแรงพอจะเล่นต่อไหม หรือมีปฏิกิริยาอะไรเมื่อถูกแตะ
ถ้าแมวของคุณจ้องหน้าแล้วค่อย ๆ ปัดของตก นั่นคือการส่งสารที่ชัดเจนที่สุด! แมวเรียนรู้ว่าเมื่อพวกเขาทำพฤติกรรมนี้ คุณจะหยุดทุกอย่าง แล้วหันมามองพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นการอุ้มไปเก็บ หรือแม้แต่การดุเล็กน้อย สำหรับเจ้าเหมียวแล้ว "การได้รับปฏิกิริยาตอบสนอง" ถือเป็นชัยชนะที่หอมหวานที่สุด
หรือบางทีก็แค่กำลังบอกว่า ‘หิวแล้วนะ’ ‘เล่นกับหนูหน่อย’ หรือ ‘ชามอาหารว่างตั้งนานแล้ว!
โลกที่ไม่มีอะไรน่าสนใจ เป็นโลกที่น่าเบื่อสำหรับแมว และการปัดของทำให้เกิดการเคลื่อนไหว (วัตถุกลิ้ง) และเสียง (วัตถุกระทบพื้น) ซึ่งช่วยกระตุ้นประสาทสัมผัสและทำให้แมวรู้สึกสนุก เหมือนได้ออกกำลังกายและเล่นเกมเล็ก ๆ แก้เบื่อไปในตัว
แทนที่จะโมโห ลองเปลี่ยนพฤติกรรมเหล่านี้ให้เป็นช่วงเวลาแห่งความสุขของเจ้าเหมียวดูสิ:
เก็บของมีค่า: วิธีที่ดีที่สุดคือการเก็บของที่แตกง่ายหรืออันตรายให้พ้นจากขอบโต๊ะ
เล่นก่อนที่เขาจะเริ่ม: จัดเวลาเล่นกับแมวด้วย "ไม้ล่อเหยื่อ" หรือของเล่นที่กระตุ้นสัญชาตญาณการล่าของพวกเขาอย่างจริงจัง เมื่อพวกเขาเหนื่อยและพอใจแล้ว โอกาสที่จะไปปัดของเล่นบนโต๊ะก็จะลดลง
ให้ความสนใจเมื่อเขาทำดี: เมื่อเจ้าเหมียวมาอ้อนหรือนั่งเงียบ ๆ ข้าง ๆ โต๊ะ อย่าลืมลูบหัวหรือให้รางวัลเล็กน้อย เพื่อให้เขารู้ว่า "การทำตัวน่ารัก" ก็ได้รับความสนใจได้เช่นกัน
ดังนั้น ครั้งต่อไปที่เห็นเจ้านายตัวน้อยของคุณของคุณกำลังเล็งวัตถุบนโต๊ะอยู่ อย่าเพิ่งดุนะ ให้รู้ไว้ว่า... เขากำลังเล่นเกมสนุก ๆ ของเขาอยู่ต่างหากล่ะ!
แหล่งอ้างอิง