“แอนดี้ วอร์ฮอล” โมเดิร์นอาร์ต คือของหวาน

“แอนดี้ วอร์ฮอล” โมเดิร์นอาร์ต คือของหวาน

“แอนดี้ วอร์ฮอล” โมเดิร์นอาร์ต คือของหวาน
แชร์เรื่องนี้
แชร์เรื่องนี้LineTwitterFacebook

Andy Warhol แอนดี้ วอร์ฮอล ที่เราคุ้นหูคุ้นตากันคงไม่พ้นเจ้าพ่อป๊อปอาร์ตที่สร้างผลงาน มาริลีน มอนโร  และ กระป๋องซุปชื่อดัง  แต่ที่จริงแล้ว วอร์ฮอลผ่านมาหมดแล้วในทุกแขนงของงานศิลปะ ไม่ว่าจะเป็นการวาดภาพ ไปถึงภาพยนตร์และดนตรีเลยทีเดียว

วอร์ฮอลเกิดในรัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา (บ้านเกิดเดียวกับคีธ แฮริ่งที่เคยพูดถึงไปแล้ว) ในปีค.ศ. 1928  เขามีชีวิตที่ค่อนข้างต้องดิ้นรนพอสมควรเพราะเกิดในครอบครัวที่ฐานะไม่ค่อยดีนัก  ทำให้เขาต้องไปดิ้นรนต่อในนิวยอร์กหลังเรียนจบ

เริ่มต้นชีวิตนักวาดภาพประกอบ
ปีค.ศ. 1949 วอร์ฮอลเริ่มชีวิตการทำงานในนิวยอร์กด้วยงานวาดภาพประกอบให้กับนิตยสารแฟชั่น รับงานพาณิชย์ศิลป์ งานออกแบบทุกชนิด และเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมาในวงการนักวาดภาพประกอบเพราะการวาดรองเท้าให้แบรนด์ I. Miller ได้อย่างแตกต่างและไม่ซ้ำใคร

thehistorialist.com

หนึ่งในตัวอย่างภาพประกอบรองเท้าที่วอร์ฮอลวาดไว้ก่อนที่จะมาสร้างผลงานป๊อปอาร์ตแบบจริงจัง

กลายเป็นศิลปินป๊อปอาร์ตเต็มตัว
ก่อนอื่นเราต้องมาเข้าใจคำว่า Pop Art (ป๊อปอาร์ต)​ กันก่อน  Pop มาจากคำว่า Popular ที่แปลว่า เป็นที่นิยม นั่นแหละ  เพราะฉะนั้นนิยามของลัทธิแบบง่ายๆ ก็คือ อะไรก็ตามที่กำลังฮิตๆ กันอยู่ในสังคมตอนนั้น ดารา แบรนด์ดัง บางสิ่งที่โด่งดังเป็นที่พูดถึงขณะนั้น  นักวิจารย์บางคนไม่ถือว่าป๊อปอาร์ตคือศิลปะด้วยซ้ำไป บ้างว่ามันเหมือนกับการโฆษณามากกว่า แต่ปฎิเสธไม่ได้ว่าตั้งแต่ปี 1950 ที่ลัทธิเริ่มก่อตัวจนมาถึงปัจจุบัน ป๊อปอาร์ตไม่เคยตายไปเลยจริงๆ

กลับเข้าเรื่องกันต่อ วอร์ฮอลเริ่มแสดงผลงานของตัวเองในฐานะศิลปินในปีค.ศ. 1962 ซึ่งในการแสดงงานเดี่ยวครั้งนี้แหละที่รวบรวมผลงานสร้างชื่อและเป็นที่คุ้นตาของวอร์ฮอลไว้มากมาย  เช่น กระป๋องซุป  มาริลีน มอนโร

warrencampdesign.com

“Campbell’s Soup Cans” กระป๋องซุปแคมป์เบลส์ ที่มีจำนวนถึง 32 ชิ้นด้วยเทคนิคภาพพิมพ์

khanacademy.org
ผลงาน “Marilyn Monroe” มาริลีน มอนโรทั้ง 50 ภาพที่พิมพ์ด้วยเทคนิค Silkscreen (เทคนิคเดียวกับพิมพ์ลายเสื้อ)

ต่อยอดไปสู่ศิลปะแขนงอื่นๆ 
อย่างที่เกริ่นไปว่าวอร์ฮอลไม่ได้มีดีแค่วาดรูป  แต่ยังมีความสามารถด้านอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็น ภาพพิมพ์ (เทคนิคหนึ่งในศิลปะ ที่ต้องสร้างแม่พิมพ์ขึ้นมา ทำให้สามารถสร้างงานหลายๆ ชิ้นที่เหมือนกันได้)  ประติมากรรม ภาพถ่าย ภาพยนตร์ ดนตรี Performance Art แฟชั่น และแยกย่อยได้อีกนับไม่ถ้วน

ในส่วนของภาพยนตร์เขาก็ไม่ได้ทำเล่นๆ แบบขอไปทีนะ ภายในระยะเวลา 5-6 ปี มีภาพยนตร์ที่ผลิดโดยวอร์ฮอลทั้งสั้นและยาวถึงกว่า 60 เรื่องเลยทีเดียว  และยังมีภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จมากนั่นคือ Chelsea Girls ในปี 1966

imdb.com
ศิลปินกลุ่มแรกๆ ที่ใช้ คอมพิวเตอร์ สร้างงานศิลปะ 
“Macintosh” เป็นชื่อรุ่นของคอมพิวเตอร์จากบริษัท Apple ที่เปิดตัวเมื่อปีค.ศ. 1854 และมีโปรแกรมที่ชื่อว่า MacPaint ที่สามารถตกแต่งภาพเพื่อสร้างผลงานศิลปะได้

cultofmac.com
และวอร์ฮอลก็เป็นศิลปินคนแรกๆ ที่ใช้คอมพิวเตอร์รุ่น Macintosh สร้างงานศิลปะชิ้นแรกออกมาในปี 1985

artsy.net

ผลงานทั้งสองชิ้นของวอร์ฮอลที่ทำโดยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ในปี 1985

ด้วยความที่วอร์ฮอลคงจะเป็นคนที่หลงไหลในศิลปะสมัยใหม่อยู่มากเลยล่ะ น่าจะเป็นสาเหตุทำให้เขาเลือกทำงานแบบ ป๊อปอาร์ต ที่เน้นความทันสมัย ปัจจุบัน เป็นที่นิยม  และยังสนใจในเทคนิคใหม่ๆ ที่เกิดขึ้นมาจนทำให้วอร์ฮอลมีผลงานศิลปะมาในทุกรูปแบบแล้ว  ไม่ใช่แค่ทดลองเพื่อให้รู้ แต่จริงจังกับทุกสิ่งที่ทำจนกลายเป็นศิลปินที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก  จนสามารถเรียกได้ว่าวอร์ฮอลเป็นเจ้าพ่อป๊อปอาร์ตตัวจริง

อ้างอิงข้อมูลจาก en.wikipedia.org , moma.org , artsy.net, guyhepner.com

แชร์เรื่องนี้
แชร์เรื่องนี้LineTwitterFacebook
กำลังโหลดข้อมูล