ความรัก กับชีวิตคู่

by Daaw Chonlada

แน่นอนว่าทุกคู่ที่ต้องการอยู่เป็นคู่กัน เป็นครอบครัวเดียวกัน ย่อมสร้างครอบครัวหล่อหลอมขึ้นมาด้วยความรัก ไม่ว่าจะมาก หรือน้อย ความรักต่างเป็นองค์ประกอบหลักในการยึดโยงเกี่ยวพันกันแทบทั้งสิ้น

หลายคู่มักบอกว่า เมื่อเวลาเปลี่ยนไป ความรักที่ให้กันเริ่มจืดจางแต่จริงหรือที่ว่าความรักนั้นสัมพันธ์ผกผันกับเวลา ยิ่งเนิ่นนานไป ความใส่ใจยิ่งถดถอย เวลาผ่านไป ความเชื่อใจยิ่งลดน้อย?

เป็นความจริงที่ว่า ยิ่งนานเข้าความรักจะเริ่มแปรเปลี่ยน แต่ไม่ได้เปลี่ยนจาก "รัก" เป็น "ไม่รัก" ความรักนั้นยังคงอยู่ แต่เปลี่ยนไปในรูปแบบอื่นๆ หมุนวนไป ไม่ว่าจะเป็นความห่วงใย ความผูกพัน ความห่วงหาอาทร ความไว้เนื้อเชื่อใจกัน

จะเห็นได้ว่า ความรักเมื่อก่อให้เกิดชีวิตคู่ การเวลาไม่ได้พรากความรักไม่ได้จากเราไปไหน เพียงแต่มันเปลี่ยนรูปแบบไปเท่านั้น เคยมีคนบอกว่าการใช้ชีวิตคู่นั้นก็ไม่ต่างอะไรกับการทำงานของสมอง เพราะต้องประกอบด้วยสองด้าน ทั้งตรรกะ และอารมณ์

ผู้ชายใช้สมองซีกซ้าย ใช้ตรรกะนำในการดำเนินชีวิต ส่วนผู้หญิงใช้สมองซีกขวา ข้างที่เต็มไปด้วยอารมณ์และความรู้สึก แต่สมองทั้งสองซีกไม่ได้ทำงานแยกกัน ความรักละชีวิตคู่ก็เช่นกัน ไม่ได้ใช้เพียงสมองซีกใดซีกหนึ่งเพื่อให้ไปถึงฝั่ง

เมื่อมีความรักเราต้องใช้สมองสองซีก เพื่อให้ความรักนั้นสวยงามท่ามกลางความเป็นจริง ไม่ล่องลอย ไม่เพ้อฝัน ไม่ไร้เหตุผล ความรักที่ไร้ตัวตนนั้นทำร้ายคนมามากมาย ความรักทำให้ ทุกอย่างในชีวิตสวยงาม แต่ถ้ารักกันอย่างล่องลอยเพ้อฝัน จับต้องไม่ได้ ย่อมเป็นความรักที่ไร้ความหมาย เพราะมันไม่ก่อให้เกิดประโยชน์อะไร เมื่อมีชีวิตคู่

เมื่อร่วมสร้างครอบครัว เราก็ต้องใช้สมองสองซีกเช่นกัน เพื่อให้ชีวิตคู่นั้นก้าวไปในทางที่ควรจะเป็นอย่างนุ่มนวลไม่แข็งกระด้างจนเกินไป เพราะการอยู่ร่วมกันของคนนั้น ไม่ใช่เครื่องจักร ไม่ใช่ระบบระเบียบที่ไร้ความยืดหยุ่น อาจจะไม่ถึงกับราบเรียบ แต่ก็สามารถประคองตัวไปได้เหนือคลื่นลมอย่างมั่นคง ไม่เซเมื่อมีพายุ อาจะโคลงเคลงบ้างแต่ก็ไม่ถึงกับอับปาง เพราะใช้ชีวิตคู่อย่างสมดุล

ทั้งความรักและการใช้ชีวิตคู่จึงจำเป็นต้องใช้ความยืดหยุ่นและความเข้าใจเข้าหากันเสมอ เพราะสุดท้ายแล้วไม่ว่าสมองทั้งสองซีกจะคิดกันอย่างสุดโต่งเพียงใด มันต้องต้องมีช่วงที่ต่างฝ่ายต่างอยู่ตรงกลาง ในช่วงนั้นความสมดุลก็จะเกิดขึ้น ชีวิตคู่ก็จะดำเนินต่อไปได้อย่างมีความสุข

การเข้าหาตรงกลางของแต่ละคู่ย่อมไม่เหมือนกัน บางครอบครัวตรงกลางนั้นคือ "ลูก" บางครอบครัวตรงกลางนั้นคือพื้นที่ๆ ต่างคนต่างรู้ดีว่าอยู่ตรงไหน

เพราะในความเป็นจริง เราก็ต่างเป็นมนุษย์ ไม่มีใครใช้สมองซีกซ้ายหรือขวาอย่างสุดโต่งในการใช้ชีวิต แต่ละคน แต่ละคู่ย่อมมีสูตรที่จะนำมาสู่กึ่งกลางอย่างลงตัว เป็นพื้นที่ๆ จะทำให้ทั้งสองฝ่ายอยู่ได้อย่างสมดุลและไปต่อได้

ทุกครอบครัวต่างมีสูตรในการใช้ ชีวิตคู่ที่ไม่เหมือนกัน จุดสำคัญคือต่างคนต่างต้องค้นหาพื้นที่ตรงกลาง เพื่อขับเคลื่อนมันไปให้ได้ และพลังงานสำคัญที่ขับเคลื่อนนั้นก็คือ "ความรัก"