จากกรณีเฟซบุ๊คของ ดร.โสภณ พรโชคชัย อดีตผู้สมัครเลือกตั้งผู้ว่ากทม.และประธานศูนย์ข้อมูลวิจัยและประเมิณค่าอสังหาริมทรัพท์ไทย ได้โพสต์แสดงความคิดเห็นสวนกระแสกรณีเด็กหญิงวัย13 เหยื่อทางเพศของลูกจ้างการรถไฟ นอกจากนี้ บุ๋ม ปนัดดา ยังได้โพสต์ชี้แจงถึง ดร.โสภณ จนเกิดวิวาทะนั้น

ล่าสุด ดร.โสภณ ได้โพสต์เฟซบุ๊คอีกครั้งเป็นคำชี้้แจงถึงการแสดงความคิดเห็นในประเด็นดังกล่าวก่อนหน้านี้จนเกิดการวิพากษ์วิจารณ์ไปในทางลบ ซึ่งคำชี้แจงมีใจความดังนี้้

คำชี้แจงของผม

ข้อวิจารณ์ต่อความเห็นเรื่องเด็กหญิงถูกข่มขืนบนรถไฟ
เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2557 ผมได้ post ว่า
บทเรียนเด็กหญิงถูกข่มขืนบนรถไฟ
1 เหนคนร้ายจ้องมองเดกแต่แรก ญาติก็ต้องระวังหนักแล้ว
2 คนร้ายแสร้งทำลืมหมวกไว้กลับมาใหม่ ยิ่งต้องฉุกคิด
3 ประมาทให้น้องนอนล่าง น่าจะนอนข้างบน ปลอดภัยกว่า
4 ขนาดข่มขืนตรงที่นอนนั้น และคนร้ายเปิดหน้าต่าง เพื่อให้เสียงรถไฟกลบเสียง ญาติที่เป็นผู้ใหญ่ 2 คนกับเด็ก 1 คนก็ยังนอนหลับไม่รู้เรื่อง
5 กรณีเด็ก/หญิง แม้แต่เข้าห้องน้ำ ก็ควรมีเพื่อนไปเพื่อความปลอดภัย
ปล พวกคนดี/celeb post เอาหน้าเหนใจน้องใหญ่แล้ว

มีคนอ่านแล้วเข้าใจในแง่ลบ ผมจึงขอชี้แจงเพิ่มเติมดังนี้ครับ:
1 ผมไม่เคยตำหนิผู้ตาย พี่สาวเขาเองก็ยอมรับในความประมาทว่า "พี่ขอโทษที่ดูแลไม่ได้เลย พี่เป็นพี่ที่แย่มาก พี่ขอโทษจริง ๆ"
2 ในสังคมอันตรายนี้ อย่าลืมว่าตนต้องเป็นที่พึ่งแห่งตน ถ้าต่อไปใครเจอเหตุการณ์ที่คนร้ายจ้องเขม็งตั้งแต่แรก วนเวียนไปมา มีกลิ่นเหล้าตามข่าว เราควรให้น้องนอนเตียงบน หรือพี่นอนคู่กับน้องที่เตียงล่าง (หลายปีก่อนตอนโดยสารรถไฟ ภริยากับลูกสาวผมในวัยนี้ก็นอนด้วยกันที่เตียงล่าง) หรือผลัดกันระวัง ขอความช่วยเหลือ เป็นต้น
3 ผมจึงจั่วหัวว่า "บทเรียน" เป็นอุทาหรณ์ ถ้าไม่เชื่อ ยังปฏิบัติแบบเดิม ก็มีโอกาสเกิดซ้ำ
4 ที่ทุกท่านแวะมาที่ www.facebook.com/pornchokchai/posts/715939208461857 ผมขอชมความอนาทรที่มีต่อเด็ก เข้าใจผิดแล้วมาด่าทอก็ไม่เป็นไรครับ แต่ในอีกแง่หนึ่งการแสดงภาวะทางอารมณ์ที่รุนแรง จะไม่ดีต่อสุขภาพตนเองและคนรอบข้างนะครับ

ข้อคิดเห็นเพิ่มเติม
1 มีคนถามว่าทำไมไม่ด่าฆาตกร อันนี้ผมพูดเพื่อป้องกันตามหลักตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ใช่ต้องมองมุมเดียวกันหมดนะครับ
2. สิ่งหนึ่งที่ไม่ควรคือ ไม่ควรแพร่รูป ชื่อ-สกุลจริงของเขาและญาตินะครับ จะได้ไม่เป็นรอยด่างในอนาคต
3. ถ้าเป็นพวกเรากับหลานสาวแล้วเจอคนร้ายลักษณะนี้ พวกเราก็คงทำตามที่ผมแนะนำ
4. นี่คือบทเรียนที่น่าเจ็บปวด แต่แม้จะเสียใจขนาดไหนเด็กก็ไม่ฟื้น เราต้องหาทางป้องกันในอนาคตครับ
5. ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน เรื่องนี้สำคัญมาก เราไม่อาจคุมสภาวะภายนอกได้ดังใจ (แม้สังคมควรมีสวัสดิภาพกว่านี้) เราจึงต้องดูแลตัวเราก่อน นี่คือบทเรียนครับผม

ผมเตือนในฐานะผู้สูงวัยด้วยความปรารถนาดี ผมทราบดีว่าการมาด่าทอ ข่มขู่ ระรานต่างๆ นานายิ่งกว่าผมเป็นฆาตกรเสียเองนั้น ไม่ใช่ความเห็นของคนส่วนใหญ่ สังคมไม่ได้ผิดเพี้ยนเพราะที่เห็นด้วยก็มากมาย เป็นเพียงกระแสของคนกลุ่มหนึ่งที่เข้ามาซ้ำ ๆ ครับผม นี่เป็นกรณีศึกษาที่น่าวิเคราะห์เพื่อสังคมอุดมปัญญาครับผม

ภาคผนวก ตอบคุณบุ๋ม (ปนัดดา)
พูดถึงภาษาไทย คุณบุ๋ม (ปนัดดา) กรุณาบอกว่าผมสะกด "เห็น" ไม่มีไม้ไต่คู้ ใช่ครับ คือผมสะกดอย่างนี้บ่อยๆ ครับ หลายท่านอาจไม่คุ้นเคย อาจไม่ทราบว่าในยุคหนึ่ง เราไม่ได้ใช้ไม้ไต่คู้เพื่อตัดความรุงรังของภาษา อย่างเพชรบุรี เมื่อก่อนก็มีไม้ไต่คู้ แต่หลายคำก็นำกลับมาใช้ใหม่ เลยอยากให้คนเห็นน่ะครับ ขอบคุณที่สังเกตครับ

หมายเหตุ
ภาพที่สื่อเอาภาพผมมาลงนั้น พอดีแทบทุกรูปใน FB ของผมมีแต่ภาพยิ้มตลอดครับ ซึ่งไม่สอดคล้องกับสถานการณ์ ผมไม่ได้ยิ้มในสถานการณ์นี้นะครับ นี่เป็นโทษของการไม่มีรูปไม่ยิ้มครับ

ดร.โสภณ ชี้แจงกรณีโพสต์ประเด็นน้องแก้ม เพราะญาติไม่ระวัง

อัลบั้มภาพทั้งหมด ดร.โสภณ ชี้แจงกรณีโพสต์ประเด็นน้องแก้ม เพราะญาติไม่ระวัง