วง

• [n. vt. vi.] to circle (the doubtful figures), to encircle, to contain,to ring (with a high wall)
• [n. vt. vi.] (to walk in) a circle = วงกลม, a ring,(diplomatic) circles, (political) quarters
• [n. vt. vi.] coterie, sphere, realm (of science) = วงการ
• [n. vt. vi.] numerative noun for rings, circles, brass bands , as

คำที่ใช้ในการสนทนา (Confer)วก, วน

• น. รูปที่มีเส้นที่โค้งเข้ามาบรรจบกัน ล้อมรอบเป็นขอบเขตสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เช่น วงกลม วงรี โดยปริยายหมายถึงลักษณะที่รวมกันเป็นหมู่เป็นกลุ่ม เช่น วงราชการ วงดนตรี
• ส่วนสัดของมือที่ใช้ในการรํา คู่กับ เหลี่ยม คือ ส่วนสัดของขาที่ใช้ในการรํา
• ลักษณนามใช้เรียกของที่เป็นวง เช่น แหวนวงหนึ่ง หรืออาการที่คนหลาย ๆ คนนั่งหรือยืนล้อมกันเป็นวง เช่น ไพ่วงหนึ่ง ระบำชาวไร่ ๒ วงนั่งล้อมวงกินข้าว ๓ วงหรือการเล่นที่มีคนหลาย ๆ คนร่วมกันเป็นชุดเป็นคณะ เช่น เครื่องสายวงหนึ่ง แตรวงวงหนึ่ง ดนตรี ๒ วงประชันกัน. ก. ล้อมรอบ ทําเครื่องหมายเป็นรูปวงอย่างเอาดินสอเขียนป็นรูปวงหมายไว้ หรือใช้ด้ายหรือเชือกอ้อมมาบรรจบกันเช่น วงสายสิญจน์.

คำเต็มภาษาอังกฤษring

คำเต็มภาษาไทยวง

ความหมายหมายถึง วงแหวนที่ใช้ใส่วงล้อของแถบบันทึกข้อมูลม้วนใหญ่เพื่อกันการบันทึกซ้ำโดยปกติ จะมีคำกล่าวซึ่งเป็นที่รู้จักกันทั่วไปว่า No ring, no write หรืออาจใช้ในกรณีอื่น ที่มีลักษณะเป็นวงกลม หรือเป็นวงแหวน เช่น ring network ดู tape ประกอบ