มด สัตว์ตัวเล็กๆที่ยิ่งใหญ่

ถ้าถามว่าใครบ้างที่ไม่รู้จักมด คำตอบก็น่าจะเป็น ไม่มี เชื่อว่าน่าจะรู้จักมดกันทุกคน และอย่างน้อยๆก็ต้องโดนมันกัดบ้างหล่ะน่า แต่ถ้าเราหันมาใส่ใจมดสักนิดจะรู้ว่ามดเป็นแม่แบบที่ดีสำหรับตัวเรามาก เพราะพวกมัน อดทน สามัคคี และขยันซึ่งหาได้ยากมากสำหรับพวกเราที่เรียกตัวเองว่าเป็นสัตว์ชั้นสูง

ตั้งแต่ที่ได้รู้จักเรื่องราวของมดต้องบอกว่ามดเป็นสัตว์ที่มหัศจรรย์จริงๆ ถึงแม้มันจะเป็นสัตว์ตัวเล็กๆที่หากไม่สังเกตดีๆก็จะมองไม่เห็นมันหรอก แต่มันก็สามารถที่จะแบกของที่มีน้ำหนักมากกว่าตัวของมันเองได้ถึง 5 เท่า!! แต่เมื่อเทียบกับมนุษย์เรานั้นแล้ว ถือของแค่ไม่ถึง 5 กิโล ก็บ่นกันกันไม่หยุดหย่อนแล้ว แต่คุณอาจจะเถียงว่า ก็พวกเราเป็นพวกใช้สมองนี่ ไม่ได้เกิดมาเพื่อใช้แรงงาน นั่นก็ถูก แต่รู้ไหมว่า มดก็มีสมองเหมือนกัน มันรู้ว่าเมื่อไหร่ที่จะต้องออกไปหาอาหาร รู้ว่าเมื่อไหร่ที่จะต้องหาอะไรมาปิดปากรัง และรู้ว่าเมื่อไหร่ที่จะต้องย้ายรัง และที่สำคัญประโยชน์ของมันสำหรับเราก็คือ เมื่อเห็นมันย้ายรังแล้วล่ะก็ ฝนมักจะตกทุกทีเลยซิน่า เห็นไหมว่าสัตว์ตัวแค่นี้ประโยชน์่มันจะน่ารำคาญสักหน่อยก็ตรงที่ชอบมาขึ้นอาหารเราเสียเหลือเกิน และชอบมาทำรังในบ้านอีกด้วยจนต้องเสียชิวล์ทอล์กไปหลายกระป๋องเลย

สำหรับพวกมันเอง ชีวิตมดเป็นอะไรที่น่าตื่นเต้นทีเดียว พวกมันมีนางพญามด ที่เกิดมาเพื่อใช้ทั้งชีวิตเพื่อวางไข่ ส่วนมดที่มีจำนวนมากที่สุดก็คือ มดงาน มดงานเป็นมดที่ออกหาอาหาร และมดงานส่วนใหญ่ก็ตายเพราะน้ำมือมนุษย์อย่างเราไปมากทีเดียวและมดอีกชนิดที่ใช้ปกป้องรังของพวกมันจากผู้บุกรุกก็คือมดที่มีลักษณะตัวใหญ่ มีเขี้ยว และแข็งแรง เห็นไหมว่ามดก็มีตำแหน่งเหมือนกัน แต่แตกต่างจากคนตรงที่ตำแหน่งที่มันมีนั้นติดตัวมาตั้งแต่เกิด ไม่สามารถโยกย้ายหรือเลื่อนตำแหน่งได้ ไม่เหมือนกับคนที่เปลี่ยนตำแหน่งกันเป็นว่าเล่น นอกจากนี้ ไม่เฉพาะมนุษย์เท่านั้นที่เป็นขอทานได้ มดก็มีขอทานเหมือนกัน พวกมันไม่ไช่ไม่ขยัน แต่มันเป็นเป็นมดหลงรังและอ่อนแอเกินกว่าจะหาอาหารได้เท่านั้นเอง

มดแค่เพียงหนึ่งรังอาจมีมดนับล้านๆตัวเลยทีเดียว พวกมันกิน อยู่ ในนั้นเสร็จสรรพ ออกหาอาหารกันทุกวัน เพื่อที่หน้าหนาวพวกมันจะได้มีอาหารกินไม่อดตาย และถนสัตว์ชนิดหนึ่งแต่พวกมันก็มีสังคมเช่นเดียวกับคน พวกมันทักทายพวกเดียวกัน และทำร้ายฝ่ายตรงข้ามเสมอ

เห็นหรือยังว่า แม้มันจะเกิดมาเป็นเพียงสัตว์ตัวเล็กๆ แต่มันมีวีรกรรมที่ยิ่งใหญ่กว่ารูปร่างของตัวมันเองเสมอ

ต้องขอสารภาพตรงนี้ว่า เรื่องราวเกี่ยวกับมดไม่ได้คิดขึ้นมาเองหรอก หากแต่ได้ฟัง ได้อ่านเรื่องราวเกี่ยวกับมดมาบ้าง มีอยู่ช่วงหนึ่งเป็นเวลานานมาแล้วแหละ เกิดสนใจเรื่องราวเกี่ยวกับมดขึ้นมา จนเกิดสงสารที่พวกมันตัวนิดเดียวแต่ทำงานหนักเหลือเกิน ก็เลยเอาน้ำตาลในโหลที่ย้านมาโปรยให้พวกมัน แค่เวลานิดเดียวเท่านั้นน้ำตาลหายไปในรังอย่างรวดเร็ว อืม..แต่ตอนนี้ถ้าเอาไปโปรยให้มันอีกท่าจะไม่ไหว เพราะว่า...น้ำตาลขึ้นราคา555

...........................................................จบ...................................................................