ความห่างที่แสนไกล

ความห่างที่แสนไกล
คุณเชื่อไหมว่า รักแท้แพ้ใกล้ชิด มันเป็นประโยคคลาสิคที่ทุกคนพูดกันมาตั้งแต่โบราณ กันแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าใครกันนะ เป็นคนคิดคำ ๆ นี้ขึ้นมา
ผมคนหนึ่งหละที่ตลอดเวลาหลายๆ ปีที่ผ่านมาไม่เคยห่างจากคนที่ผมรักเลย ผมเลยไม่รู้ว่า คำนี้มันจริงเท็จประการใด ทำไมต้องแพ้ใกล้ชิดด้วย ทำไมไม่คอลเกต ดอกบัวคู่ อีโมฟอร์ม (มาไงอ่ะ) ผมไม่เคยห่างไกลจากคนรักผมเลย (อันนี้ต้องย้ำกันหน่อย) คนเราถ้าห่างไกลจากคนที่รักกัน ความรักมันจะจืดจาง ความคิดจะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่แย่ลง (หรือเปล่า?)
แต่ที่แน่ๆ เวลาที่เราห่างจากคนรักใหม่ๆ ยิ่งตอนที่เราต้องเจอหน้ากันเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะห่างกันไปแสนไกล และอีกนานเท่าใดก็ไม่รู้ที่จะได้เจอกัน วินาทีนั้น หัวใจมันร้องไห้ น้ำตาอยากไหล เสียงสะอื้นในลำคอ หน้าชา อาจจะพูดอะไรไม่ได้มากมาย ต้องทำเข้มแข็งไว้เพราะว่าอีกฝ่ายหนึ่งกำลังฟูมฟาย ผมเพียงได้แต่มองเธอจนลับตา และภาพสุดท้ายติดตรึงอยู่เสมอมา เมื่อลับตากันไปสิ่งที่ตามต่อเนื่องมาเป็นฉากๆ ก็คือวันเวลาเก่า ๆ ที่ผ่านมา ภาพเดิมๆ ทั้งหลาย กิจกรรมทั้งหลาย และสิ่งหนึ่งที่ยังตามต่อติดในใจก็คือ ผมยังไม่ได้ทำให้เธอมีความสุขอย่างที่ตั้งใจไว้เลย มีแต่ทะเลาะกันบ้าง ขัดแย้งกันบ้าง แง่งอนใส่กันตลอด จนมาวินาทีนั้นผมรู้สึกผิดอย่างมหันต์ เราทำไมไม่ทำให้เธอ เราน่าจะทำได้ดีกว่านี้อีกนะ แต่มันผ่านไปแล้ว เลยไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนจะได้ทำมัน เฝ้าคิดในใจว่าจะต้องทำให้ได้ ในวันที่เราเจอกันครั้งใหม่ ได้แต่คิดถึง คิดถึง และเฝ้ารอ
ความห่างไกลผมถือว่ามันเป็นด่านทดสอบความมั่นคง ความรัก ของผมได้เป็นอย่างดี เพราะมันทรมานมาก มีอาการกลัว ระแวง และเหงา คุณเคยเหงาไหม? อยากอยู่ใกล้ๆ คนที่เรารัก มาเล่าสู่กันฟังทุกๆ วันว่าวันนี้ไปเจออะไรมาบ้าง ทำให้เขาหัวเราะ มีรอยยิ้ม ลูบหัว จี้เอว รับฟังเรื่องขำๆ ที่เราคิดได้ หรือในบางครั้ง มีคนรักคอยนั่งฟังเราปรับทุกข์ ปัญหาอุปสรรคต่างๆ คอยให้คำแนะนำ ตักเตือน และเสริมความคิด เป็นคู่หูที่แสนดี ทำให้เรารู้สึกเย็นลง ผ่อนคลายความตรึงเครียด มองปัญหาต่างๆ ได้กว้างมากขึ้น (แบบนี้หรือเปล่าที่เค้าเรียกว่าคนเดียวหัวหาย สองคนเพื่อนตาย) แต่ว่าเพราะเราห่างไกลกันเหลือเกิน มันอาจจะเป็นคำพร่ำเพ้อ ที่หลุดมาจากลูกผู้ชายสักคนหนึ่ง บ่นพร่ำพรรณา เราอยู่กันคนละเส้นขอบฟ้า แต่ใจเราจะโบยบินไปกับนก ลอยไปกับก้อนเมฆ และสายลม อะไรประมาณนี้ ซึ่งคนที่ได้ยินได้ฟัง อาจจะไม่เข้าใจความรู้สึกของเราเลย หาว่าเราบ้าบอ เราเพี้ยนไป ฝันเฟื่องไปเรื่อยๆ ผมไม่รู้หรอกนะว่าความห่างไกลนี่มันวัดกันอย่างไร กี่กิโลเมตรถึงจะเรียกว่าห่างไกล ผมว่าถ้าเป็นความรู้สึกว่าห่างไกล ต่อให้นั่งหันหน้ามองตากัน ก็ยังถือว่าห่างไกลกันเลยก็ได้ ถ้าหัวใจสองดวง ไม่ได้คิดถึงกัน โหยหากัน คุณเคยเป็นไหม บางทีอยู่ในงานปาร์ตี้ เพื่อนเพียบ เต้นรำกันสนุกสนาน แต่ทำไมเรารู้สึกเหงาจังเลยว่ะ!
ถามว่าถ้าเราอยู่ห่างไกลจากคนรัก อยากไปหาไหม แน่นอนใครๆ ก็อยากไปหากันทั้งนั้นหละ ไม่ว่าจะเหนื่อย นานสักแค่ไหน ก็อยากจะไป เพื่อได้พบเจอ พูดคุย บางคนบอกว่าโทรศัพท์ก็โทรไปหาสิ Email ก็มี เขียนความรู้สึกส่งถึงไปสิ ก็จริงอยู่ แต่ถามหน่อยเถอะ คุณชอบคุยกับคนหลังเหมือนกำลังหันหลังคุยกันหรอ ได้ยินแต่เสียงพูด ไม่เห็นหน้า แววตากัน และคุณไม่อยากจะสัมผัสคนรักหรอ จับมือ กอด คนรักบ้างหรอ ผมว่ามันน่าจะอบอุ่นกว่ากอดโทรศัพท์ หอมโทรศัพท์นะ จุ๊บ
แต่ทว่าคนเราห่างกันไปไกล มันก็ดีเหมือนกันนะ เราจะได้มีเวลาจัดการอะไรกับตัวเองได้บ้าง ทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ แบบที่คนรักเราไม่ชอบให้เราทำ ไปไหนมาไหนก็ได้ สนุกสนานกับเพื่อนฝูงผมก็ทำแบบนั้นหละ แต่มันไม่มีความสุขเอาเสียเลยมันห่วงคนรัก เค้าจะนอนหรือยัง เค้าจะโกรธเราไหมที่ไปเที่ยวสะจนดึกดื่น ในใจยังแคร์ความรู้สึกของเค้าตลอดเวลา ผมอยากมีประตูวิเศษจังเลย เปิดปุ๊บ ก็ไปอยู่ตรงหน้าคนรักเราแล้ว ใครคิดประดิษฐ์ได้ช่วยบอกผมทีนะ มันเป็นสิ่งที่ผมอยากได้มากว่ารถสปอร์ตหรู ขี่เร็วๆ อีก
คนรักครับ เวลาคุณห่างไกลจากผม คุณรู้สึกอย่างไรบ้าง ผมอยากรู้ คิดถึงบ้างไหม ทรมานบ้างไหม หรือรู้สึกสบายใจดีที่ไม่มีผมคอยก่อกวนใจที่คอยแต่จะสร้างความผิดหวังให้เธออยู่ร่ำไป คนเราแม้ตัวห่างไกลกันไป บางครั้งก็ยังทำให้เราคิดห่างเหินกันไปบ้าง ทุกคนต้องอยู่กับความจริง เพราะว่าต่างคนก็ต้องต่างมีความฝัน จินตนาการให้กับตัวเองทั้งนั้น ขึ้นอยู่กับว่าจินตนาการนั้น จะมีคุณคนเดียว หรือ ผมอยู่ด้วยหรือเปล่าเท่านั้นเอง คนรักครับ คุณจะทำอะไรต่อไปดีน่า เป็นอะไรบ้าง บางทีโทรไปไม่รับสาย ไปเที่ยวอยู่แห่งหนใด ผมก็จินตนาการไปมากมาย ขึ้นอยู่กับว่าจะคิดถูกหรือผิดเท่านั้นเอง
คุณคงเคยร้องไห้กันมาบ้างแล้ว บางคนเศร้าเสียใจก็ร้องไห้ หรือดีใจก็ร้องไห้ และคุณเคยร้องไห้เพราะความห่างไกลบ้างไหม บางทีนั่งคิดถึงคนรักอยู่ แว๊บเดียว น้ำตาก็ไหลออกมา แต่น้ำตานี้เป็นน้ำตาที่เป็นสุขนะ คือสุขที่ได้คิดถึง สักพักมันก็กลายเป็นทุกข์อีก ทุกข์ที่ได้คิดถึงเช่นกันแต่สำหรับตัวผมเองแล้ว ผมคงไม่รู้หรอกนะว่าความห่างไกลเป็นเช่นใด เพราะว่าผมไม่เคยห่างไกลจากคนรักของผมเลยสักก้าวเดียว ไม่ว่าคนรักผมเค้าจะไปไหน ผมก็จะตามติดไปทุกๆ ที่ ถึงแม้กว่ากายจะไม่ได้ไป แต่ผมก็จะเดินทางไปอยู่ข้างๆ ใจเธอเสมอ ทำให้ผมไม่มีรู้สึกว่า ห่างไกล แม้เราจะห่างกันแสนไกลก็ตาม คุณทำได้แบบผมหรือเปล่า? ถ้าคุณทำได้นะรับรองว่า จะไม่มีคำว่า รักแท้แพ้ใกล้ชิด เข้ามาในชีวิตคุณเลย แม้ห่างกันแค่ไหน แต่ใจเราชิดใกล้กันตลอด คุณเชื่อไหม? (ผมไม่เชื่อหรอกนะ)
แค่คนรักที่ห่างไกล
ดาวน์โหลดสนุกแอปฟรี



