ความรักของเจนจิรา-๒

...เสียงระเบิดดังกึกก้องไปทั่ว.....
เสียงรถหวอ และเสียงของกลุ่มกู้ภัยดังไปหมด
สารวัตรไม้มาที่สนามบิน เพื่ออำนวยการความช่วยเหลือผู้ประสบภัย
ชายหนุ่มอดใจสั่น มือสั่นไม่ได้
เขารู้ว่า เจนจิรา กลับมาภูเก็ต ด้วยเที่ยวบินนี้
คุณตำรวจช่วยที...
เสียงร้องบอกให้ช่วย ดังมาจากกลุ่มปฐมพยาบาลเบื้องต้น
พระเจ้าช่วย...
เจนจิรา....
เธอนอนตาค้างที่สนาม....ไม่ไหวติง...
โถ่..เจน...
ชายหนุ่มวิ่งเข้าไปหา...
ทันใดนั้นบุรุษพยาบาลจับข้อมือเขา ก่อนที่จะถลันไปหาเธอที่นอนไม่ไหวติง
คุณเป็นพ่อเด็กใช่ไหม...นี่ลูกชายคุณปลอดภัยดี...
ไม้มึนงงเป็นที่สุด มารู้ตัวอีกที
เด็กชายอ้วนกลม ผืิวขาว เนื้อตัวมอมแมม ก็ถูกจูงมาให้
..ฮือ..แม่จ๋า...แม่ตื่นเร็ว...
สารวัตไม้จ้องมองเด็กชายอึดใจหนึ่ง
เขาอุ้มเด็กชายขึ้นมา พร้อมทั้งชะโงกหน้าดูเจนจิราอีกครั้ง...
เธอยังไม่ตายใช่ไหม...เขาถามบุรุษพยาบาล
ยัง...แต่เธอไม่ตอบสนองอะไรเลย แต่ชีพจรยังมีอยู่
เราจะส่งเธอไปที่โรงพยาบาล...
สารวัตรไม้พูดไม่ออก...เอาเด็กไปหาหมอ เช็คอาการก่อนนะครับ
บุรุษพยาบาลเตือน...เดี๋ยวคุณตำรวจไปรับเด็กได้ที่โน่นนะครับ
..โธ่..เจน...ไม่น่าเลย...นี่เจนยอมกลับมาหาพี่หรือ..เขานึก
เสียงดัง อลม่าน ควันไฟที่ยังไม่จาง กลิ่นเห็นไหม้...คลุ้งไปหมด
........................................
เจน...เจนจิรา.....
แม่จันทร์...ตื่นเถิด.......แม่เป็นอะไรไป......ทำไมเป็นอย่างนี้ยายไหว....
เจนจิรากระพริบตาตื่น และสดุ้งสุดตัว
แมท....แมทธิว....อยู่ไหน...อยู่ไหน....
แม่จันทร์อย่าเพิ่งลุก....เดี๋ยวเป็นอะไรไปอีก...
หญิงสาวกระพริบตาถี่ๆ จ้องมองภาพตรงหน้า...
ที่ไหนนะ....แล้วพี่ชาย..มาทำอะไรตรงนี้....
เจนจะหาลูก......หล่อนพึมพำ....
เจนที่ไหนกันแม่จันทร์...เพ้อใหญ่แล้ว.....
แม่จันทร์ไม่สบายมากรู้ไหม เป็นไข้เพ้อมา 3 วัน 3 คืนแล้ว
ชายหนุ่มบอกเธอ แล้วจับมือเธอกุมไว้...
พี่นึกว่า.....
นี่ที่ไหนคะ..เจนจิราถามเขา
ก็บ้านที่ฟ้าฮ่าม ไงเล่าแม่จันทร์
พี่เอาแม่จันทร์ที่เป็นไข้ระหว่างเดินทาง กลับมาบ้านเราไงจ๊ะ
เสียงนั้นอ่อนหวานนัก มือนั้นจับมือเธอไว้มั่น
แม่อย่าจากพี่ไปไหนอีกเลย.....ชายหนุ่มพ้อ...
นี่อะไรกัน...จะบ้าไปใล้ว...
ปวดหัวจังเลย....ลูกเจนอยู่ไหน...
ลูกก็อยู่นี่แหล่ะแม่จันทร์ อย่าห่วงเลย...
เสียงวิ่งดังตึงตังมาบนเรือนที่เธอนอนอยู่
..แม่จ๋า....เสียงเด็กชาย..วิ่งขึ้นมา...
แมทธิว...เสียงหล่อนหลุดจากริมฝีปาก
ไม่ใช่จ๊ะแม่จันทร์ ...นี่..ฟ้าแจ้ง ต่างหาก...
ลูกแม่...ไม่เป็นไรใช่ไหม..หล่อนกอดเด้กชายไว้แน่น..
...แสงดาว ไปตามหมอบรัดเลย์ มาเร็ว
ท่าทางคุณจันทร์ เธอจะเพ้อเพราะพิษไข้กระมัง...
.......................................
เรื่องเครื่องบินตกที่ภูเก็ตเป็นข่าวดังไปทั่ว
เรื่องนี้ร้อนนัก...ทำให้แม้แต่พระปลื้มก็อดโทรศัพท์มาสอบถามที่โรงพยาบาล
คำตอบที่ได้ ทำให้คนได้ยินใจหายวาบ..
เธอยังไม่ตาย แต่ไม่รู้สึกตัวเลยค่ะ...
บาดเจ็บตามร่างกายไม่มากค่ะ
หากมีญาติมารับ เราถึงจะดำเนินการต่อไปค่ะ
.............
ที่บ้านพักนายตำรวจ
สารวัตรไม้กำลังวุ่นวายกับเด็กชายที่ร้องไห้โยเยไม่หยุด
เอายังไงดีวะเรา...ชายหนุ่มรำพึง
ยายเจนหาเด็กมาให้เราเลี้ยงซะแล้ว..
ทำไงดีวะนี่...เขาเหลือบตามองเด็กชายอย่างกังวล
ถ้าหล่อนฟื้น...เขาจะขอเธอแต่งงาน..จะดีไหมนะ
แล้วถ้าแม่ไม่เห็นด้วยล่ะ..
คราวนี้มีลูกติดมาด้วย...ดูไปมันก็น่ารักดีนะ..
เสียแต่ผิวขาวจัด..ไม่เหมือนเราเล้ย...เขาคิด
ยายเจนจะได้เลิกพยศเสียที...คราวนี้...
...นั่นลูกพาเด็กที่ไหนมาล่ะน่ะ...อย่าบอกนะว่าไปแอบมีที่ไหน..
เสียงหญิงสูงอายุดังขึ้นที่ประตูบ้านพัก...
โถ่คุณแม่....ครับลูกของผู้หญิงที่ผมจะแต่งงานด้วยครับ...
ชายหนุ่มพูดกลั้วหัวเราะ...
หญิงสูงอายุ ท่าทางเจ้าระเบียบ เดินมาจับหน้าเด็กชายไว้
สายตาทั้งสองของคุณนันทา และแมทธิวสบกัน ตะลึงงันไปครู่หนึ่ง
ดวงหน้านั้นน่ารักนัก...ผิวบางขาวใส..นัยตาดำกลมจ้องมาที่ผู้สูงวัย
..คุณยายครับ...พาไปหาแม่หน่อยได้ไหมครับ...เด็กชายอ้อนวอนทั้งน้ำตา
โถ..พ่อคุณหน้าตาน่ารักจริง...ลูกใครกัน..คุณนันทาถามลูกชาย
..เจนจิรา..ครับแม่.....สารวัตรไม้ตอบมารดาแผ่วเบา..
..................................
เวลาผ่านไปสี่วันแล้ว เจนจิราไม่รู้สึกตัวเลย
คุณโสมส่องมารดาเจนจิราได้แต่นั่งเฝ้าบุตรสาวที่โรงพยาบาล
เด็กชายแมทธิววิ่งเล่นใกล้คุณยายในห้องพิเศษในโรงพยาบาล
ที่แท้ แมทธิวเป็นหลานของเจนจิรา
ลูกพี่สาวที่เพิ่งจากโลกนี้ไปเพราะการให้กำเนิดแมทธิว
เธอเลี้ยงแมทธิวเป็นลูก และให้เรียกแม่มาตลอด
เด็กชายเองก็เข้าใจอย่างนั้น
...พี่ไม้จ๋า...เจนมีอะไรจะบอก...
เสียงหวานหูบอกผ่านมาทาง Voice Mail ในโทรศัพท์มือถือ
สารวัตรไม้คิดถึงเรื่องที่เพิ่งผ่านมา
เขาลังเลเมื่อเจนจิรายอมอ่อน มาง้อเขา
สารวัตรไม้รู้มาโดยตลอดว่าเจนจิรามีใครบ้าง
หล่อนคิดว่าเราจะเป็นของตา่ยล่ะสิ...
แต่แปลกจัง..หัวใจที่หวั่นไหวเมื่อรู้ว่าเธอจะกลับมา
เจนจิราชอบมีอะไรมาทำให้ประหลาดใจโดยตลอด
เธอจะหยุดกับเขาจริงๆหรือ
ปริศนาคาใจที่ต้องรอให้เจ้าตัวตื่นขึ้นมาก่อน
....เจ้าหญิงนิทรายังคงหลับไหลไม่รู้ตื่น
....เจ้าชายที่ยังลังเลว่าควรจะจุมพิตด้วยรักแท้..จะปลุกเธอมาได้ไหม...
สารวัตรไม้ไม่รู้ว่า...เธอรักใคร....
เธอทำตัวเป็นนกน้อย..ม้าป่า..อิสระ..ที่ไปไหนมาไหน...
ความรักของเขาจะทำให้เธอหยุดลงเอยกับเขาหรือ...
................................