ยัยตัวร้ายกับนายแสนดี ตอนที่2

ยัยตัวร้ายกับนายแสนดี ตอนที่2

แชร์เรื่องนี้
แชร์เรื่องนี้LineTwitterFacebook

ตอนที่ 2

อือ....กี่โมงแล้วเนี่ย เผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ฉันนอนบิดตัวไปมา (คงจะเย็นมากแล้ว) ตาฉันยังคงสลึมสลือ แต่เพราะด้วยความหิวที่ปลุกฉันให้ลุกจากที่นอน ฉันเลือกอาบน้ำด้วยน้ำเย็นแทนน้ำอุ่น เพื่อช่วยให้รู้สึกสดชื่นขึ้น

ฉันเลือกร้านอาหารที่ไม่ไกลจากที่พักมากนัก เป็นร้านที่จัดที่นั่งเป็นสัดส่วน สามารถมองเห็นทิวทัศน์โดยรอบ มีเพลงบรรรเลงคลาสสิก ฟังแล้วสบายอารมณ์

"คุณญาดาครับ คุณญาดา" ฉันหันไปตามเสียงเรียก พบว่าคนที่เรียกนั้น ไม่ใช่ใครแต่เป็นนายนภัทรนั่นเอง

"นั่งด้วยกันก็ได้ครับ"

"ไม่เป็นไรค่ะ ตามสบายเถอะค่ะ" ใครจะไปอยากนั่งกับคนที่ตัวเองแอบชอบแถมยังมีแฟนแล้วอย่างนายกันเล่า ฉันคิดในใจ

"นั่งด้วยกันเถอะค่ะ คุณญาดา ทานคนเดียวก็เหงาแย่สิคะ" ถ้าไม่ใช่เพราะคุณนุ่นชวนฉันไม่มีทางนั่งร่วมโต๊ะกับนายนภัทรแน่นอน

"อาการของคุณเป็นอย่างไรบ้าง" นายนภัทรถามฉัน พร้อมหันไปเรียกบริกรมาเพื่อสั่งอาหาร

"หายดีแล้วค่ะ"

"อืม..ดีแล้ว จะได้เที่ยวสนุกๆ ไม่ต้องมานอนซมเพราะฤทธิ์ไข้"

ฉันหมดสนุก ตั้งแต่เห็นหน้านายเนี่ยแหละ

"ทานอะไรกันดีครั นุ่นอยากทานอะไรหละ"

"งั้นนุ่นขอเป็นต้มยำกุ้งละกัน" ดูนายนภัทรจะเอาอกเอาใจคุณนุ่นซะเหลือเกิน

"คุณญาดาจะทานอะไรก็สั่งได้เลยนะครับ"

"ฉันขอเป็นข้าวต้มทะเลถ้วยนึง"

แล้วนายนภัทรก็เปิดดูเมนูแล้วเลือกอาหารอีก 2-3อย่าง จากนั้นฉันก็จมอยู่กับความเงียบ มองพระอาทิตย์ที่ใกล้ลับขอบฟ้า สวยงามเหลือเกิน แต่ในใจของฉันตอนนี้สิมันกับรู้สึกไม่ดีเลย ทำไมฉันต้องมาเจอเขาอีกเนี่ย

กริ๊ง..กริ๊ง..เสียงโทรศัพท์ของคุณนุ่นดังขึ้น

"เดี๋ยวขอตัวสักครู่นะคะ" พลางหันมามองหน้าฉันกับนายนภัทร แล้วเดินออกไป เหลือฉันนั่งอยู่กับนายนภัทร 2 คน

"นี่คุณ เดี๋ยวนี้ผมไม่ค่อยเห็นคุณเข้าไปที่บริษัทเลยนะ"

"งานไม่ค่อยเยอะน่ะค่ะ ฉันก็เลยให้เลขาฯ ทำแทน"

ไม่อยากเจอหน้านายตั้งหาก ฉันคิดในใจ

"ท่านก็ชรามากแล้ว คุณควรจะเข้ามาดูแลบ้างนะ ท่านทำงานหนักมามากคุณน่าจะให้ท่านพักผ่อนบ้างเถอะ"

"คุณไม่ต้องมาอบรมฉันหรอกค่ะ ฉันรู้ตัวว่าจะต้องทำอะไรหรือไม่ต้องทำอะไร นี่มันเรื่องของฉันคุณไม่ต้องยุ่งได้ไหม !"

"ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ" ฉันปล่อยให้เขานั่งอยู่คนเดียว

ผมทำอะไรผิดอีกเนี่ย ว่าผมยุ่งเหรอ ก็แค่เป็นห่วง ดูญาดาจะโกรธผมจริงๆ ญาดาคนเดิมกลับมาแล้ว ผมอมยิ้มกับท่าทางของเธอ หลังจากที่ผมสังเกตเห็นว่าพักนี้ดูเธอเงียบๆไป เหมือนตั้งใจจะหลบอะไรซักอย่าง....

....ติดตามต่อได้ในตอนที่ 3นะคะ ^___^

แชร์เรื่องนี้
แชร์เรื่องนี้LineTwitterFacebook
กำลังโหลดข้อมูล