ไขปริศนา ทำไมคนขี้หูเปียกมักมีกลิ่นตัว แต่คนขี้หูแห้งมักไม่มีกลิ่นตัว

เคยสังเกตไหมว่า บางคนมีปัญหากลิ่นตัวแรง ในขณะที่บางคนแทบไม่มีกลิ่นตัวเลย? ปรากฏการณ์นี้อาจเกี่ยวข้องกับ ลักษณะของขี้หู ซึ่งมีอยู่สองแบบหลักๆ คือ ขี้หูเปียก และ ขี้หูแห้ง หลายคนอาจสงสัยว่าเรื่องของขี้หูจะมาเกี่ยวข้องกับกลิ่นตัวยังไง บอกเลยว่ามีคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ที่น่าสนใจอยู่เบื้องหลัง

ไขปริศนา ทำไมคนขี้หูเปียกมักมีกลิ่นตัว แต่คนขี้หูแห้งมักไม่มีกลิ่นตัว

ประเภทของขี้หูถูกกำหนดโดยพันธุกรรมและเกี่ยวข้องกับ ต่อมเหงื่อชนิดอะโพคริน (Apocrine Glands) ซึ่งเป็นตัวการหลักที่ทำให้เกิดกลิ่นตัว ต่อมเหงื่อชนิดนี้พบได้ในรักแร้ ขาหนีบ และบริเวณที่มีขนดก โดยจะผลิตของเหลวที่มีโปรตีนและไขมันสูง ซึ่งเมื่อสัมผัสกับแบคทีเรียบนผิวหนัง ก็จะทำให้เกิดกลิ่นกายที่เป็นเอกลักษณ์ของแต่ละคน

กลิ่นตัวกับขี้หู

ขี้หูเปียก

คนที่มีขี้หูเปียกมักจะมีกลิ่นตัวแรงกว่า เนื่องจากลักษณะทางพันธุกรรมที่ทำให้ ต่อมเหงื่ออะโพครินทำงานมากกว่าปกติ ส่งผลให้มีเหงื่อที่เป็นอาหารของแบคทีเรียมากขึ้น เมื่อเชื้อแบคทีเรียย่อยสลายสารในเหงื่อ ก็จะเกิดกลิ่นตัวที่แรงขึ้น

ขี้หูแห้ง (Dry Earwax)

คนที่มีขี้หูแห้งมักจะไม่มีกลิ่นตัวหรือมีกลิ่นตัวน้อยกว่า เนื่องจากร่างกายผลิตเหงื่อจากต่อมอะโพครินในปริมาณที่น้อย ทำให้แบคทีเรียมีสารอาหารน้อยลง ลดโอกาสที่กลิ่นจะเกิดขึ้น

พันธุกรรมมีบทบาทสำคัญ

งานวิจัยพบว่าประเภทของขี้หูนั้นถูกกำหนดโดยยีน ABCC11 ซึ่งมีอิทธิพลต่อการทำงานของต่อมเหงื่ออะโพคริน คนเชื้อสายยุโรปและแอฟริกันส่วนใหญ่มักมีขี้หูเปียก และมีแนวโน้มมีกลิ่นตัว ในขณะที่ชาวเอเชียตะวันออก เช่น ญี่ปุ่น จีน และเกาหลี ส่วนใหญ่มักมีขี้หูแห้งและมีกลิ่นตัวน้อย