สนามบินที่อันตรายที่สุดในโลก ลงจอดยากจนมีนักบินผ่านเกณฑ์เพียง 50 คน

สนามบินที่อันตรายที่สุดในโลก จนมีนักบินเพียง 50 คนในโลก ที่ได้รับอนุญาตให้ลงจอด

หากพูดถึงการเดินทางทางอากาศ ความปลอดภัยถือเป็นสิ่งสำคัญที่สุด แต่มีสนามบินแห่งหนึ่งในโลกที่ได้ชื่อว่าลงจอดได้ยากและท้าทายที่สุด จนมีนักบินเพียงประมาณ 50 คนบนโลกเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้บังคับเครื่องบินลงจอด ณ ที่แห่งนี้ นั่นคือ สนามบินนานาชาติพาโร (Paro International Airport) ของประเทศภูฏาน

ความท้าทายกลางเทือกเขาหิมาลัยที่นักบินต้องเผชิญ

สนามบินนานาชาติพาโร ตั้งอยู่ท่ามกลางหุบเขาที่ล้อมรอบด้วยยอดเขาสูงชันของเทือกเขาหิมาลัย ซึ่งมีความสูงกว่า 18,000 ฟุต และมีรันเวย์ที่ค่อนข้างสั้น การลงจอดที่นี่นักบินจะไม่สามารถมองเห็นรันเวย์ได้ล่วงหน้าจากระยะไกล แต่จะต้องบังคับเครื่องบินเลี้ยวหลบไปตามหุบเขาและบินผ่านเหนือหลังคาบ้านเรือนของประชาชนในระยะที่ใกล้มากก่อนจะถึงรันเวย์

ด้วยเหตุนี้ ข้อบังคับจึงระบุให้เฉพาะกัปตันที่มีความเชี่ยวชาญสูงเท่านั้นที่จะเป็นผู้บังคับเครื่องบินลงจอด โดยห้ามผู้ช่วยนักบินทำการลงจอดเด็ดขาด นอกเหนือจากนี้ ทัศนวิสัยและสภาพอากาศกลางหุบเขายังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ทำให้สนามบินแห่งนี้อนุญาตให้เครื่องบินลงจอดได้เฉพาะในช่วงเวลากลางวันที่มีแสงสว่างเท่านั้น

iStockphoto

เกณฑ์สุดโหดกว่าจะได้เป็น 1 ใน 50 นักบิน

การที่จะเป็นหนึ่งในนักบินที่ได้รับอนุญาตให้ลงจอดที่สนามบินนานาชาติพาโรได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย นักบินจะต้องมีชั่วโมงบินปกติไม่น้อยกว่า 1,500 ชั่วโมง และต้องมีประสบการณ์บินผ่านภูเขาอีก 500 ชั่วโมง นอกจากนี้ยังต้องผ่านการฝึกซ้อมในเครื่องจำลองการบิน และเดินทางร่วมกับกัปตันอาวุโสเพื่อสังเกตการณ์การลงจอดจริงไม่ต่ำกว่า 30 ครั้ง

กัปตัน ชิมิ ดอร์จี หนึ่งในนักบินผู้เชี่ยวชาญได้เปิดเผยว่า สนามบินพาโรเป็นสนามบินที่ท้าทายความสามารถของนักบินอย่างมาก แต่ไม่ถึงกับอันตรายร้ายแรงจนไม่สามารถบินได้ เพราะหากอันตรายเกินไปคงไม่มีใครยอมบิน สิ่งสำคัญที่สุดคือนักบินต้องมีความรู้และความเชี่ยวชาญในพื้นที่เฉพาะเป็นอย่างดี

บทสรุปความปลอดภัยของสนามบินพาโร

แม้ว่าคลิปวิดีโอการลงจอดของสนามบินนานาชาติพาโรจะดูน่าหวาดเสียว แต่ที่ผ่านมาสนามบินแห่งนี้ไม่เคยมีรายงานการเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงจนถึงแก่ชีวิตเลยแม้แต่ครั้งเดียว ซึ่งเป็นผลมาจากมาตรฐานการคัดกรองและฝึกอบรมนักบินที่เข้มงวดที่สุดในโลกนั่นเอง

 

แหล่งอ้างอิง

1. UNILAD