ทั่วโลกมีแค่ประเทศเดียว! ที่ผลิตอาหารได้ครบทุกหมวดหมู่ แล้วไทยอยู่ระดับไหน?

มีแค่ประเทศเดียวในโลก ที่สามารถเลี้ยงตัวเองได้อย่างเต็มที่ ผลิตอาหารครบทั้ง 7 หมวดหมู่อาหาร

ในยุคที่ความมั่นคงทางอาหารกลายเป็นประเด็นสำคัญระดับโลก การที่ประเทศใดประเทศหนึ่งจะสามารถเลี้ยงดูประชากรของตนเองได้โดยไม่ต้องพึ่งพาการนำเข้าจากภายนอกถือเป็นเรื่องที่ทำได้ยากยิ่ง

ข้อมูลล่าสุดจากการศึกษาที่ตีพิมพ์ในวารสาร Nature Food เผยให้เห็นความจริงที่น่าตกใจว่า จากบรรดาประเทศทั่วโลก มีเพียง "กายอานา" (Guyana) เพียงประเทศเดียวเท่านั้นที่สามารถผลิตอาหารหลักได้ครบทั้ง 7 หมวดหมู่ตามความต้องการภายในประเทศ

การวิเคราะห์นี้ไม่ได้พิจารณาเพียงแค่ปริมาณแคลอรีที่ผลิตได้ แต่เน้นไปที่ความหลากหลายของสารอาหารที่จำเป็นต่อร่างกาย โดยแบ่งออกเป็น 7 กลุ่มหลัก ได้แก่ แป้ง (อาหารหลัก), ผลไม้, ผัก, ผลิตภัณฑ์นม, เนื้อสัตว์, ปลา และพืชตระกูลถั่ว ผลการวิจัยพบว่าแม้แต่ประเทศมหาอำนาจทางการเกษตรอย่างสหรัฐอเมริกาหรือจีน ก็ยังไม่สามารถผลิตได้ครบทุกหมวดหมู่และยังต้องพึ่งพาการนำเข้าในบางส่วน

iStockphoto

กายอานา: ต้นแบบความมั่นคงทางอาหารที่โลกต้องจับตามอง

กายอานา ประเทศขนาดเล็กในอเมริกาใต้ กลายเป็นประเทศเดียวในโลกที่สามารถตอบสนองความต้องการอาหารในประเทศได้ครบทั้ง 7 หมวดหมู่ โดยเฉพาะในกลุ่มแป้งและผลไม้ที่สามารถผลิตได้เกินความต้องการจนเหลือใช้ ความสำเร็จนี้ทำให้กายอานากลายเป็นข้อยกเว้นที่โดดเด่นในแผนที่ความมั่นคงทางอาหารโลก

ในขณะที่ประเทศอื่นๆ อย่างจีนและเวียดนาม ทำคะแนนได้ดีรองลงมา โดยสามารถผลิตอาหารได้เองถึง 6 จาก 7 หมวดหมู่ แต่ทั้งสองประเทศยังคงประสบปัญหาในการผลิต "ผลิตภัณฑ์นม" ให้เพียงพอต่อความต้องการในประเทศ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงข้อจำกัดทางโครงสร้างในบางภาคส่วนที่แม้แต่ประเทศเกษตรกรรมรายใหญ่ก็ยังก้าวข้ามได้ยาก

ไทยอยู่ระดับกลาง ผลิตได้ 4 จาก 7 หมวด

สำหรับประเทศไทย ซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็น "ครัวของโลก" ข้อมูลจากรายงานฉบับนี้ระบุว่าไทยสามารถพึ่งพาตนเองได้ใน 4 จาก 7 หมวดหมู่หลัก แม้ว่าไทยจะเป็นผู้ส่งออกข้าวและผลไม้รายใหญ่ แต่ในหมวดหมู่สำคัญอื่นๆ เช่น ผลิตภัณฑ์นม หรือพืชตระกูลถั่วบางชนิด ยังคงต้องมีการนำเข้าเพื่อตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคภายในประเทศ

ความมั่นคงทางอาหาร ไม่ได้ขึ้นอยู่กับความรวย

การศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่า ความมั่งคั่งของประเทศไม่ได้เป็นหลักประกันว่าประเทศนั้นจะมีความมั่นคงทางอาหารเสมอไป ประเทศที่ร่ำรวยหลายแห่งยังคงต้องพึ่งพาการนำเข้าอาหารอย่างหนักเนื่องจากข้อจำกัดด้านพื้นที่สภาพอากาศ หรือการเลือกปลูกพืชเชิงเดี่ยวเพื่อการค้ามากกว่าการบริโภค

ความท้าทายในอนาคตจึงไม่ใช่แค่การผลิตอาหารให้เพียงพอต่อแคลอรีที่ร่างกายต้องการ แต่คือการบริหารจัดการให้ประชากรเข้าถึงสารอาหารที่ครบถ้วนจากแหล่งผลิตภายในประเทศเอง

แหล่งอ้างอิง

 
1. Visual Capitalist