tin

• [n. adj. vt.] เคลือบ (โลหะ, หัวแร้ง) ด้วยดีบุก หรือตะกั่ว
• [n. adj. vt.] หุ้ม (บุหรี่, สบู่) ด้วยแผ่นตะกั่วบางๆ ที่เรียกว่า tinfoil
• [n. adj. vt.] กระป๋องเหล็กวิลาศ สำหรับบรรจุอาหาร = tin can, บรรจุกระป๋อง, ภาชนะเหล็กวิลาศ สำหรับหุงต้ม

คำอ่านทิน

คำพ้องความหมาย (Synonym)can