ย้อนวันวานวัย 17 ของโอปอล์–ปาณิสรา พิมพ์ปรุ

อยากรู้มั้ยว่าพิธีกรสาวสุดฮอต ดีเจสุดฮา และดาราสาวเจ้าบทบาท โอปอล์–ปาณิสรา พิมพ์ปรุ หรือพี่โอปอล์ ของน้องๆ มีชีวิตช่วงวัย 17 แก่นเซี้ยวแค่ไหน และทำไมเธอถึงไม่อยากให้น้องๆ เอาชีวิตวัยนั้นของเธอเป็นเยี่ยงอย่าง

(คลิกที่ภาพเพื่อชมภาพขนาดใหญ่)

วัย 17 กำลังเรียนอยู่เตรียมอุดมศึกษา สายศิลป์ฝรั่งเศส สูง 158 หนัก 63 ตัวเหมือนถังขยะ ความฝัน ตอนเรียนเตรียมฯ เรียนเก่งเกรดดีมาก ฝันอยากเข้าอักษรฯ จุฬาฯ เพราะว่าอยากเป็นแอร์โฮสเตส (หัวเราะ) แฟชั่น เสื่อมมาก! ช่วงนั้นจะเป็นช่วงที่ โบ-จอยซ์ เพิ่งออกมา แฟชั่นจะเป็นแบบผู้หญิงใส่สายเดี่ยว กระโปรงสั้น หรือไม่ก็ใส่ส้นตึก คือ ถ้าไม่แต่งเป็นโบ ก็ต้องแต่งเป็นจอยซ์ แล้วอย่างที่บอกว่าหุ่นเหมือนถังขยะเปียกแต่เพื่อนใส่เราก็ต้องใส่!! ไอดอล ตอนนั้นถึงตอนนี้ปอล์ชอบพี่ช่า (มาช่า วัฒนะพานิช) แหล่งเที่ยว สยามค่ะ ช่วงนั้น Center Point เพิ่งบูม เพิ่งมีสิ่งที่เรียกว่า Center Point ซึ่งจะไปทำไมก็ไม่รู้ คือไปทุกเย็นไปนั่งตรงน้ำพุบ้าง ถ้าเป็นก่อนยุคนั้น จะไปนั่งตรงบันไดสยามเซ็นเตอร์ คือเป็นที่ของคนที่ฮิปเท่านั้น พี่พจน์ อานนท์จะเดินผ่านตรงบริเวณนั้น เราจะต้องไปนั่งตรงขั้นบันไดสยามเพื่อให้ดูฮิป ไร้จุดหมายสิ้นดี พอมี Center Point เราก็เทตัวไปนั่งตรงนั้น จุดหมายมีแค่นั้นจริงๆ

(คลิกที่ภาพเพื่อชมภาพขนาดใหญ่)

วีรกรรม ปอล์เป็นหัวหน้าห้องมาตั้งแต่อนุบาลยันม.3 ดังนั้นเพื่อนจะติดภาพว่าปอล์เป็นหัวหน้าห้อง ประกอบกับเป็นคนที่บุคลิกแรงจัดชัดจริงมาตั้งแต่เด็ก ทำให้ปอล์เป็นคนที่ทรงอิทธิพลมากๆ ได้เป็นประธานนักเรียนตั้งแต่ ม.3 คุมทั้งโรงเรียน ดังนั้น ห้ามหือ กับโอปอล์ ห้ามมีเรื่องกับพี่โอปอล์ เพื่อนจะกลัว รุ่นน้องจะกลัว ครูจะรัก ตั้งแต่ราชินีบน พอมาอยู่เตรียมฯ จากเด็กๆ หลายโรงเรียนมารวมเป็นแก๊งใหญ่ ซึ่งส่งผลให้ปอล์กลายเป็นเด็กที่เกะกะระราน ซึ่งตอนนั้นรู้สึกว่าเท่จังเลยใครๆ ก็อยากอยู่กลุ่มเรา เดินไปไหนทุกคนหลบตา เข้าห้องน้ำคนไม่กล้าส่องกระจกบานเดียวด้วย แล้วที่พีคที่สุดก็คือวันนั้นฝนตก ปอล์ยืนอยู่ใต้ป้ายรถเมล์ แต่ไม่มีใครยืนอยู่ใต้ร่มกับปอล์ คือกลัวกันขั้นนั้นแล้ว มันเป็นความกลัวฝังใจเด็กเตรียมฯ ที่รุ่นใกล้ๆ ปอล์ด้วย คือจะเกลียดปอล์หมดอย่างพร้อมเพรียงกัน ย้อนเวลาแก้ไข อยากแก้ไขนิสัยตัวเอง ตอนนั้นปอล์เป็นเด็กที่เหวี่ยงจริงๆ คือ ถ้าไม่พอใจใครปอล์มีสิทธิ์ตบ พอเวลาผ่านมา ปอล์ลืมเรื่องราวทั้งหมดแต่คนที่ปอล์ทำร้าย เค้าจำปอล์ได้ และเมื่อเดินมาเจอกัน เค้าเดินมาบอกว่า “จำเราได้ไหม” ปอล์แบบ “เราเคยเจอกันที่ไหนเหรอค๊า”(เสียงดีใจ) “ก็ปอล์เคยตบเราวันที่ฝนตกที่เตรียมฯ” ปอล์อยากตายมาก ปอล์ขอโทษ ตอนนั้นปอล์เป็นเด็กโง่จริงๆ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้จะไม่เกะกะระรานใคร รู้แล้วว่า การที่เราเปรี้ยวหรือมั่นใจได้เนี่ยไม่เห็นจะต้องไปเหยียบย่ำระรานใครเลยจริงๆ 17 ปีข้างหน้า ปอล์ซื้อที่ไว้ที่เชียงดาว จ.เชียงใหม่ อีก17 ปีข้างหน้า ถ้าเป็นไปได้จริงๆ อยากจะปักหลักอยู่ที่นั่น อยากไปอยู่เงียบๆ ใช้เงินที่หามาได้เลี้ยงตัวเอง คือ ตอนนี้ปอล์ทำงานหนักมากเก็บเงินให้พ่อแม่และครอบครัว เมื่อถึงจุดหนึ่ง ปอล์จะไปทำในสิ่งที่ปอล์อยากทำจริงๆ คือปอล์อยากจะมีความสุขสงบในทางธรรมที่ปอล์รออยู่ตลอดเวลา ฝากถึงน้องๆ seventeen อย่าด่าครูบาอาจารย์ อยากให้อยู่ในกฎระเบียบ เพราะว่าเมื่อเราจบมาแล้วกฎระเบียบในสังคมมันมีมากกว่าในโรงเรียนอีก ถ้าน้องรักษากฎที่รู้สึกว่ามันงี่เง่าเหลือเกินนี้ไม่ได้ อนาคตก็ใช้ชีวิตลำบาก และอยากฝากถึงน้องๆ ที่ชอบทำตัวข่มเหงคนอื่น ที่คิดว่าตัวเองดีกว่าคนอื่นให้หยุดเถอะค่ะ เพราะว่า เมื่อวันหนึ่งที่น้องคิดได้ น้องจะละอายใจ อย่าละอายใจไปมากกว่านี้เลยค่ะ ฝึกงานเขียนบทความ : ปิตินันท์ หล่อสมิทธิกุล

ล่าสุด!ภาพแฟชั่น โอปอลล์ ปาณิสรา พิมพ์ปรุ จาก นิตยสาร LIPS