ความรักทำให้คนตาบอด...ตอนที่3

เช้าแล้วหรอนี้ยูปล่อยลมออกจากปอดพร้อมๆกับเอี่ยวตัวไปมาบิดขี้เกียจอยู่2-3ครั้ง

จิ๊บจิ๊บ ตื่นเถอะเช้าแล้วยูต้องกลับบ้านแล้วหละจิ๊บได้ยินไหม! ผู้หญิงอะไรนอนขี้เซาจังเลย...

อืมรู้แล้ว รู้แล้ว ทำไมยูไม่ไปอาบน้ำก่อน ก่อนที่จะมาปลุกจิ๊บ! ไปยูไปอาบน้ำก่อนแล้วค่อยมาปลุกใหม่

เอางั้นเลยหรอจิ๊บ อืมอย่าเซาซี้ได้ป่ะยู เป็นผู้ชายเขาไม่ถามอะไรมากมายหรอก...ไปซิยู

แล้วยูก็ต้องลุกเดินออกไปแบบงงเฮ้อทำไม ทำไมต้องเชื่อด้วยนะ ขณะที่ยูกำลังก้าวเปิดประตูออกจากห้องน้ำ ยูสะดุ้งตกใจเมื่อเห็นเตี่ยจิ๊บรอเข้าห้องน้ำอยู่

อ้าว! ยู มาตั้งแต่เมื่อไหร่

เอ่อ... ครับเตี่ยหวัดดีครับ ผมมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วครับ ก็มาช่วยจิ๊บย้ายของหนะครับ หรอดีแล้วหละมาช่วยจิ๊บมัน พอดีเตี่ยกับแม่ไปทำธุระกลับมาก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว...ว่าแต่ถ้าออกไปข้างนอกแล้วเจอใครถามถึงเตี่ยบอกว่าไม่เห็นเตี่ยนะ เอ่อ ครับเตี่ย

ยูรีบก้าวขึ้นบันไดไป จิ๊บเตี่ยกับแม่กลับมาแล้วจิ๊บตื่นเถอะ! อืม ตื่นแล้ว แล้วเตี่ยกับแม่ถามไรป่ะที่เจอจิ๊บหนะ

ก็ถามซิทำไมจะไม่ถามแต่ไอ้ที่มันแปลกก็ไอ้ตอนที่เตี่ยสั่งว่าถ้าใครถามหาเตี่ยให้บอกว่าไม่เห็นเตี่ยไม่รู้ว่าทำไม

ว่าแล้วก็มีเสียงร้องตะโกนดังขึ้นมาจากข้างล่าง มีใครอยู่ไหม!สำเนียงที่เรียกเหมือนพวกอาบังมาตะโกนนะจิ๊บ

...จิ๊บแอบแง้มประตูหน้าต่างมองลงไปข้างล่าง เฮ้ยไอ้ไบ้!ใครหรอจิ๊บ ก็เจ้าหนี้ไง! อ้าว...ยูไม่รู้นิ

เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีก ปัง! ปัง! มีใครอยู่ไหม เกือบ10นาทีที่เสียงเรียกตะโกนดังอย่างนั้น แต่ทุกคนในบ้านเงียบกริบ เมื่อไม่มีสัญญาณว่าจะมีใคร...ไอ้ไบ้จึงเดินออกไปอย่างหัวเสียที่วันนี้เก็บเงินรายวันไม่ได้อีกแล้ว

...เป็นเวลาเกือบ3เดือนแล้วที่ยูเห็นครอบครัวจิ๊บต้องหลบๆซ่อนๆกับเจ้าหนี้รายวัน เหตุผลง่ายๆที่ครอบครัวจิ๊บต้องเป็นอย่างนี้คือ เตี่ยเองก็ชอบกัดปลาเอส่วนยูเองก็เทียวไปเทียวมามาหาจิ๊บด้วยความรู้สึกที่ผูกพันและด้วยหัวใจรักที่มีอยู่เต็มเปี่ยมทุ่มเททุกอย่างขอแค่ให้ได้อยู่ใกล้ๆจิ๊บ แต่เวลาว่างของคนสองคนมันช่างต่างกันนัก

ยูทำงานทุกวันจะได้หยุดก็แค่เพียงวันอาทิตย์เพียงวันเดียวเท่านั้น แต่กับจิ๊บเวลาว่างใน1วันมันช่างเพลินไปกับการเล่นเน็ตออนเอ็มคุยสนุกไปเรื่อยเปื่อยเพื่อฆ่าเวลารอวันที่ยูจะมาเท่านั้น

ไม่นานจนเกินรอ...จิ๊บก็เริ่มรู้สึกได้ถึงสิ่งที่ปรากฎอยู่ตรงว่า...วันนี้ออนเอ็มคุยสนุกกว่าทุกวันที่ผ่านๆมา จิ๊บเริ่มรู้จักกับพีและมีทัศนะคติที่เปลี่ยนไปประกอบกับพีนั้นสามารถฝากงานให้จิ๊บได้ทำในบริษัทแห่งหนึ่ง ความเปลี่ยนแปลงกำลังเข้ามากร่ำกายยูโดยไม่รู้ตัว จิ๊บเริ่มเบื่อหน่ายยู เห็นหน้าทีไรก็รู้สึกได้ถึงความรำคาญและทะเลาะกันบ่อยขึ้น จิ๊บ...จึงยื่นข้อเสนอให้อยู่ห่างกันสักพักเพื่อความรักจะได้ไม่เลวร้ายไปกว่านี้

ยูจำใจที่จะต้องทำตามเพราะคิดว่าจิ๊บคงเครียดที่ยังหางานทำไม่ได้แต่ในความเป็นจริงมันไม่ใช่เลย

จิ๊บกับพีคบกันและไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยขึ้นและลงเอยด้วยเรื่องบนเตียง

มันนานแล้วที่ยูไม่ได้ไปหาจิ๊บและวันนี้เป็นวันส่งท้ายปีเก่ายูคิดถึงจิ๊บมากและคิดว่าจะไปแบบเซอร์ไพร์

เออ...พ่อครับวันนี้ยูขอไปหาจิ๊บที่บ้านหนะครับไม่ได้เจอนานแล้วก็ไปซิแล้วแกจะกลับบ้านหรือว่ายังไงก็ให้โทรบอกด้วย...เข้าใจไหม!

ครับ...ขอบคุณครับพ่อ

ไม่นานยูก็ไปถึงหน้าบ้านจิ๊บเอ๊ะ ทำไมบ้านเงียบจัง ยูเปิดประตูห้องจิ๊บก้าวเข้าไป...มันเหมือนมีสิ่งผิดปกติที่เห็นวางอยู่ตรงหน้า เฮ้ยทำไมมันมีที่เขี่ยบุหรี่ในห้องนะ...จิ๊บคงไม่ได้สูบหรอก

ยู...มองดูรอบๆห้องและเดินไปนั่งบนที่นอนเหลือบไปเห็นสมุดเล่มหนึ่งก็เปิดดู