ขงเบ้งดูดาว

มองเอ๋ยมองฟ้า จักราสิ้นแสงรัศมี

ด้วยตัวเราจักสิ้นซึ่งชีวี แม้นเทพทั่วธรณีมิดลดาล

มิอาจรั้งสัวเราแล้ว งานเพริศแพร้วบ่แคล้วร้างสืบสาน

จักดับดิ้นสิ้นชีพนิรันดร์กาล ยากพบพานสิ่งสุขสนุกใด