นางครวญ

นางครวญ

แชร์เรื่องนี้
แชร์เรื่องนี้LineTwitterFacebook

๛ นางครวญ ๛

ช่ออักษราลี





๏ ประจงเก็บมวลบุปผามากรองร้อย
เป็นงามสร้อยบุษบามาลัยขวัญ
พรมรวยรินกลิ่นฉมภิรมย์รัน
กระแจะจันทน์เย็นรื่นโชยชื่นใจ

๏ รอรับขวัญสู่เรือนมาเยือนข้าง
จักประทับรอยปรางหว่างแก้มใส
ละเลียดคำพร่ำรักวรรคไฉไล
อวลดอกไม้ในอ้อมอุ่นละมุนมาน





๏ ประจุบุหงารำไปไพลประทิ่น
ระรวยรินรสสุคนธ์ปนหอมหวาน
สารภีคลี่กลิ่นล้อมรินนาน
หอมผสานแป้งร่ำน้ำอบจันทน์

๏ โอ้จอมขวัญยอดดวงใจอยู่ไกลลิบ
เกินจะหยิบสารทุกข์สบสุขสันต์
เรียมร้อยรสพจนามารำพัน
ปริ่มโศกศัลย์ร้อยรัดหัทยา





๏ ฉวยภูษาแพรไพลสไบเฉียง
ผืนพุมเรียงงามพราวพาดราวบ่า
จุฑามณีพรายเก็จเพชรวามตา
ปักเกศามุ่นศกปรกละลาน

๏ ทิฆัมพรรอนแสงแห่งรพิ
งามศศิทรงกลดวาดจรดผ่าน
ลมโลมหล้าอิงซบเงียบพบพาน
ล่วงพ้นกาลนานนับราวกับลวง





๏ ละเลื่อมวับระยับพลอยในรอยแก้ว
หยาดน้ำแพร้วแวววาวเฉกดาวสรวง
ประกายเพชรเกล็ดวาดเม็ดหยาดรวง
กลั่นจากห้วงหาวลึกผลึกฟ้า

๏ หยาดน้ำค้างกลางหาวมาพราวแก้ม
หยาดนัยน์แย้มแต้มปรางอยู่กลางหน้า
ยะเยือกเย็นเฉียบชื้นรื้นน้ำตา
โอ้พี่ยามาลับหายกับสายกาล





๏ จักรวาลสิ้นสุด ณ จุดไหน
เวิ้งขอบฟ้าอำไพกว้างไพศาล
มองหาอ้อมอกอุ่นละมุนมาน
อยากหนุนตักหวานหวานของม่านฟ้า

๏ ขอนวลแสงจำรัสประภัสสร
ศศิธรรุจิเรขเนตรเวหา
มาต่อใจรอนรอนอ่อนอุรา
กับเพลาเงียบงันดั่งฝันไป





ภาพ -ฝีมือ อ.จักรพันธุ์โปษยกฤต
ศิลปินแห่งชาติ
แชร์เรื่องนี้
แชร์เรื่องนี้LineTwitterFacebook
กำลังโหลดข้อมูล