ยัยตัวร้ายกับนายแสนดี ตอนที่ 12

ตอนที่ 12

ผมวิ่งตามเธอไปจนถึงลานจอดรถ เธอหนีผมไม่พ้นแน่ ชายหนุ่มหัวเราะเสียงอยู่ในลำคอ

"นี่แหนะ..จับตัวได้แล้ว" เขาคว้าข้อมือฉันไว้ได้

"อะไรเล่า....." เขามองหน้าฉันอย่างมีเล่ห์นัย

"นึกว่าจะหนีพ้นเหรอ" ผมแกล้งเธอ

เขามองหน้าฉัน เราสองคนสบตากัน ทำไมหัวใจฉันเต้นแรงอีกแล้ว ผมสังเกตเห็นว่าเธอหน้าแดง หยุดแกล้งเธอก่อนดีกว่า ก่อนที่เธอจะเขินไปมากกว่านี้

"ยิ้มอะไร....." เธอถามอย่างเอาเรื่อง

"เปล่าหนิ แต่ว่าหน้าคุณแดงๆ นะ เป็นอะไรเหรอ" ผมรู้ว่าเธอเขิน แต่ผมก็แกล้งถามไปอย่างงั้นเอง

"ก็..ก็..ฉันวิ่งมาเหนื่อยหนิ หน้าก็เลยแดง......แล้วจะไปได้หรือยัง"

"อือ ขึ้นรถสิ" ผมอดขำในท่าทางของเธอไม่ได้ เธอก็มีความเป็นผู้หญิงอยู่เหมือนกัน ไม่ได้แตกต่างไปจากผู้หญิงคนอื่นๆ เลย เพียงแต่ว่านิสัยยังคงดื้อรั้นเหมือนเด็กอยู่บ้าง

พอมาถึงบริษัทเธอก็รีบเดินอ้าวๆ เข้าห้องทำงาน แต่ก่อนที่เธอจะปิดประตูห้อง เธอหันมาทำจมูกย่นใส่ผม ร้ายจริงๆ ยัยเด็กบ๊อง ผมนึกขำในใจ

ผมนั่งทำงานสักพักใหญ่ๆ ก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีเรื่องงานที่จะต้องคุยกับญาดา ผมไม่รอช้า รีบหอบเอกสารที่วางอยู่ตรงหน้า เดินตรงไปที่ห้องญาดาทันที

"ก๊อกๆๆ "

"เชิญค่ะ" เธอไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง

"แหม ตั้งใจทำงานเชียวนะ" ผมแหย่เธอเล่น

"มีอะไรก็ว่ามา ทำก็ว่าไม่ทำก็ว่า...แล้วนั่นถือแฟ้มอะไรมาเยอะแยะเชียว" เธอพูดประชดผมเข้าให้แล้ว ผมขำในใจ

"ก็ที่ผมเคยคุยกับคุณไง เรื่องบัญชีหน่ะ มีปัญหาจริงๆ มีการเบิกไปใช้เกินงบประมาณที่บริษัทเราตั้งเอาไว้นะ" หน้าตาเขาดูจริงจังมาก

"เหรอคคะ งั้นขอดูเอกสารหน่อย ทำไมในใบสั่งซื้อรู้สึกว่าจะซื้อมาเยอะเลยนะ แต่ดูในคลังสินค้าที่เช็คมามันไม่ครบจำนวนที่สั่งไปหนิ...แล้วเงินทีเหลือหายไปไหน"ฉันชักเริ่มรู้สึกว่ามันท่าจะไม่ค่อยดีละ

"แล้วเราจะทำยังไงดีคะ"

"คุณไม่ต้องเป็นห่วงนะ เดี๋ยวผมจัดการเอง" ดูเธอจะเป็นกังวลกับเรื่องนี้อยู่มาก

"นี่ๆ ผมถือขนมที่คุณให้เมื่อกี้มาด้วยนะ พักทานของว่างหน่อย จะได้มีแรงทำงานไง"

"อือ...พรุ่งนี้คุณไปกับผมนะ งานเลี้ยงต้อนรับนายนุหน่ะ"

"ฉันไปเองได้...."ฉันไม่อยากอยู่ใกล้เขา ไม่อยากจะสนิทกับนายนภัทรมากไปกว่านี้ อย่าลืมสิญาดาว่าเขามีแฟนแล้วนะ ฉันบอกตัวเองในใจ

"เดี๋ยวพรุ่งนี้ประมาณ 1 ทุ่ม ผมจะไปรับที่บ้านนะ ห้ามปฏิเสธเด็ดขาด"

"ไปก็ไป.....ชอบบังคับอยู่เรื่อย" เธอค้อนใส่ผม