The Kingdom of Killer ตอนที่ 9

(ต่อน่ะจากตอนที่ 8)

"คือว่า เราพบคนๆหนึ่ง" เดวิลบอก

"คนๆนั้น?!!" เจ้ซิ้มทำหน้างง

"ครับ...คนที่มาจุ้นจ้านกับภารกิจทำยังไงดี"

"ไปเก็บมัน แล้วคนนั้นคือใคร"

"ซากีธตารีอัช" (นั่น งานเข้าล่ะสิ)

"งั้นก็ตามสบายเธอ" คำพูดเดียวสั้นๆง่ายๆเอ่ยจากปากเจ้ซิ้ม

ณ ห้องสมุดมหาลัยไร๊หว่า

ตรงมาที่ชั้นวางหนังสือทั้งลึกตื้นหนาบาง(ไม่ใช่แหละๆ) เด็กอายุ13 นัยต์ตาสีเงิน นัยต์ตาอีข้างม่ายมีตาดำแต่ไม่บอดน่ะ แถมผมสีเดียวกันกับตา No! ยาย ทำรากไทร ขาวซีดยังกับคนเป็นโลหิตจางระยะสุดท้าย(ไม่เกี่ยวแหละ) สูง 160up แจมด้วยทั้งหน้าและหูไม่รู้ว่าจะเจาะอะไรนักหนา กำลังสาวเท้ามาอย่างเงียบๆ

"นี่เจ้...รู้ป่าวว่า..." บรรณารักษ์ติ้งต๊องเอ่ยติดๆขัดๆเหมือนCDกำลังเจ็ง

"รู้ว่าอะไรเล่า ไอ่Mr.Mไร้สมอง" เหมยถาม

"ว่า...เธอกำลังโดนสอยน่ะสิ"อนึงเสียงเอ่ยขึ้น นั้นทำให้ทั้งผมและเจ้หันไปพร้อมกัน

"อ้าว! Satanหรอ นึกว่าไปอยู่ที่บ่อนน่ะเนี่ย" ผมเอ่ย

"Satan!!?"

"Satan Mask ด้วยโว้ย" (นามอ้างอิงมั้ง!!)

เออ...จะชื่ออะไรก็เรื่องของเมิง

ว่าไงน่ะ

เอ่อ...ค่อยๆเจระ...จ้าก็มั้ง

เงียบปากเลย ห่านี่ทั้งคู่ก็มาแหกปากใส่ผมซะงั้น

หวา~

...นั่น~น ศึกชิงจ้าวยุทธภพมาแว้วสิ....

...เฮ้อ! ไอ่อีเจ้นั่นก็แม_ร่งด้อง...

...ไอ้เพื่อนตรูแม่_รุ่งก็โหด ยั้นมาสะเรือกวีดแตกได้ซะงั้น...

...ถ้ามาสู้กันจะเหลือมั้ยนา...

...เวรกรรม...

...เออช่างเถอะ...ถ้าคิดว่าสู้แล้วเทพก็ตามบาย...

ทั้งเจ้และเพื่อนผมก็หมัดแลกหมัด เห็บแลกเห็บกันอย่ามันส์สายตาผมเล้ย เหมยเรียกเวทย์สีขาวออกมาและปล่อยออกไปเป็นเข็ม Satanกระโดดหลบและใช้ดาบตีอย่างงามจนเงาวิ้งแถมคมชิปออกมาปัดเวทย์เข็มจนไปนองกับพื้น พลางเอาดาบมาเสียบเหมยตรงๆ เหมยยืนมองแบบอึ้งสุดๆ จนเจ้เองก็เพิ่งรู้สึกตัว พลางโดดหลบอย่างไว เพื่อนผมชักดาบที่ตีอย่างงามฟาดลงมาเต็มแรง (พอแหละขี้เกียจบรรยาย)

...มันยังดีไม่อัดจนห้องเละ...

"ฝากไว้ก่อน ไ_อ้ ไอ่ ไอ่" เหมยอั้มอึ้งประมาณว่า ตรูจะด่าเ_มิงว่าไรดี

"ไอ่อะไรของเจ้"

"ถ้าจะสู้มา ตอนนี้ก็ได้"

"ด้าย~ย ฉันชอบ"

"ก็ดี แล้วเจอกันที่ไหนบอกด้วย"

...เฮ้ย!!มันไม่เลิก...

จบตอนดีกว่า