ความรักระหว่างเพื่องกับความหวังกับการแอบรักรุ่นพี่3

"ถึงฉันจะเดินช้าแล้วมันหนักหัวพวกพี่หรอ"

OvO

พวกพี่บัสทำตาลุกว่าวใหญ่เลย

"ปากดีนี้เราอ่ะ ชื่อไร"

"ใคร"

"เดินช้าแล้วยังโง่อีก แล้วฉันคุยกับใครอยู่"

อารัยนะพี่บัสถามชื่อฉันกร๊ด...ใจเต้นเป็นบ้าเลย

"เร็วดิยัยบ๋อง"

"ชื่อ อิม "

พอฉันพูดเสร็จพี่บัสก้อเดินไป

"โอ้ย"

พี่บัสชนกับเสาประตูโคตรแรง

ฉันอดหัวเราะไม่ได้

"หัวเราะทำไมยัยบ๋องไม่เคยเห็นคนเดินชนเสารึไงกัน"

ฉันไม่ตอบแต่เดินไปที่ห้องซ้อมดนตรี

ประมาณ 1ทุ่ม ฉันออกจากห้องซ้อมดนตรีพวกเพื่อนๆก้อชวนไปกินข้าว

หน้าปากซอยฉันเลยไปกินก่อนกลับบ้าน

พอฉันกินเสร็จฉันเหลือบไปเหนพี่บัสกำลังเดินมาทางนี้พอดี

โปะเชะ

ใช่เเล้วพี่บัสเดินมาทางนี้

"พี่บัสหวัดดีคับ"

OvO

ไอ่พเพลทักพี่บัสอย่างเป็นมิรส่วนฉันก้อทำหน้างง

"ดีเพลมาซ้อมดนตรีหรอ"

"คับ"

"แล้วยัยบ๋องมาทำอะไรที่นี่เนี่ย"

ฉันตบโต๊ะดังปั้ง

"ฉันชื่อ อิม ไม่ใช่ชื่อยัยบ๋อง"

"ไม่เอาน๋าอิมใจเย็น"

เพื่อนๆรีบห้ามฉันเพราะกลัวจะเกิดเรื่องเอา

แต่ไม่มีใครรู้ว่าที่ฉันทำไปเพราะฉันเขินต่างหาก

"เพลพี่ยืมโทรสับหน่อยสิของพี่ไม่มีตังค์"

"ของผมก้อไม่มี"

"แล้วคัยมีบ้างอ่ะ"

"ไม่มี"

"ไม่มี"

"แล้วเธอล่ะยัยบ๋อง"

ฉันไม่ตอบแต่กลับถือกระเป๋าเดินเลี่ยงไปไม่ใช่เพราะพี่เค้าเรียกฉันว่ายัยบ๋อง

แต่เป็นเพราะฉันรู้ว่าเค้าต้องโทรหาพี่หมีแฟนของพี่บัสแต่ข่าวมาว่าเลิกกันแล้ว

แต่เท่าที่ดูมาเค้าสนิทกันมากๆ

"เดี๋ยวดิยัยบ๋อง เอ่ยอิม"

พี่บัสวิ่งตามมาด้วย

"อะไรเล่า"

"ถามแค่นี้ทำไมต้องเดินนีด้วย"

"ดึกแล้วต้องรีบกลับบ้าน"

"แล้วมือถือมีตังค์ป่าวยืมหน่อย"

ฉันไม่ตอบแต่ยื่นมือถือให้แทน

พี่เค้าคุยแปปนึงแล้วก้อโทรหาอีกเบอร์นึง

แบบว่าไม่เกรงใจกันอ่ะนะแต่พี่เค้าก้อไม่ได้คุยอะไรมากมาย

"อ่ะขอบใจ"

"ให้ฉันไปได้ยัง"

"อือ ไปเถอะไว้จะจุดธูปเรียกมาใหม่นะ"

แล้วพี่เค้าก้อเดินหันหลังกลับไป