รัก ใส ๆของสาวเสริฟ บทที่1

รัก ใส ๆของสาวเสริฟ บทที่1

แชร์เรื่องนี้
แชร์เรื่องนี้LineTwitterFacebook

"ยายริศา" เสียงใครเรียกฉันเนี้ย สงสัยงานจะเข้า

"ขา"

"นี่ พี่บอกว่าให้เธอเอาน้ำไปให้ผู้กำกับไง รออะไรอยู่จ๊ะ"

"เออ คือ เออ "

"ไม่ต้อง เออ ไม่ต้อง อ่า แล้วรีบ ๆ เลย เดี๋ยวผู้กำกับมาวีนฉันอีก "

พี่แก้วเป็นหัวหน้าโดยตรงซึ้งเรื่องนี้คุณจะได้ยินชื่อของเธอ บ่อย ๆ

"ค่ะ พี่แก้ว ไปเดี๋ยวนี้แล่วค่ะ"

นี่เป็นอีก กิจวัตรประจำวันของฉัน ขอแนะนำตัวเลยนะฉันชื่อสาริศา แต่ส่วนใหญ่คนทั้งกองเค้าจะเรียกฉันว่า 'ยายริศา' ฉันไม่ใช้แฟนของตานะ อิอิ ตลกใหญ่แล้วฉัน ไม่ต้องบอกก็คงจะรู้นะว่าฉันทำอะไร ใช่ ฉันเป็นเด็กเสริฟน้ำประจำกองถ่าย ฮ้า ฮ้า ฟังดูดีเนอะ แต่ก็ขี้ข้านี่หล่ะเอาง่าย ๆ เอาแค่นี้ก่อนแล้วกันนะ ขอไปทำงานก่อน

"พี่แก้วค่ะ ริศาได้ยินว่าวันนี้พระเอกใหม่จะมาเข้าฉากวันแรกใช่ไหมค่ะ"

"อืม มาแล้วอยู่ในห้องแต่งตัวน่ะ เพิ่งเรียนจบมาจากเมืองนอกเลยนะ"

"หรอค่ะ"

"ถามทำไมย่ะ ไปเลยไปทำงานของตัวเองได้แล้ว"

แหมๆ ถามหน่อยก็ไม่ได้ แต่ก็คงหล่อเหมือนพระเอกทั่วไปหล่ะมั้ง

"ฉากแรก มีพระเอก แล้วก็นางเอกนะ แก้วตามมารึยัง " เสียงผู้กำกับสั้ง

"ค่ะ แก้วจะตามให้เดี๋ยวนี่ค่ะ" เสียงพี่แก้วขานรับทันที

"ยายริศา เตรียมน้ำเรียบร้อย รึ ยัง อย่าลืมติดชื่อให้เรียบร้อยนะ"

"ค่ะ พี่แก้วค่ะแล้วพระเอก ชื่ออะไรค่ะ ริศายังไม่รู้เลยอ่ะ"

"เธอ นี่จริง ๆ เลยนะ พระเอกชื่อการัน แล้วก็จำให้ได้ล่ะ"

"ค่ะ " แอ๊ะ ชื่อการัน หรอ ทำไมคุ้นจัง แต่คงไม่ใช่หลอกมั้ง โลกคงไม่กลมขนาดนั้น

"ฉานแรกเป็นฉากที่พระเอก กำลังเดินดูของอยู่นะ แล้วนางเอกก็เดินมาชน"

ผู้กำกับร่ายยาวให้เพราะเอกนางเอกฟัง ส่วนฉันเด็กเสริฟน้ำ มาฟังทำไมเนี้ย

"แอ็คชั้น"เสียงผู้กำกับสั่ง เริ่มถ่าย

"คัต" วัน ๆ เค้าจะพูดอยู่แค่นี้หล่ะ

"เอ้า น้ำนางเอกพระเอก ไม่มีหรอ ดูแลหน่อย "

"ค่ะ มาแล้วค่ะ"

งานเข้าตลอดเลยฉัน ผู้กำกับเรื่องนี้อารมณ์รุนแรงนิดหน่อย แต่เดี๋ยวก็ชินเองหล่ะ ยายริศา แค่นี้ จิบ ๆ หลอกตัวเองไว้ก่อน

"นี่น้ำคุณการันค่ะ นี่น้ำคุณ ศศิค่ะ ริศาเป็นเด็กเสริฟน้ำของกองนี้ค่ะ เรียกใช้ได้น่ะค่ะ"

ฉันพูดโดยไม่ทันมองหน้าพระเอกนางเอก

"ริศา" เสียงคุ้น ๆ แต่คงไม่ใช่นะ จะใช่ได้ยังไงคงไม่ใช่เค้าหลอก ขณะที่ในหัวฉันปฏิเสธเสียง ๆ นี้

"ริศา คุณใช่ไหม ริศา จำเราได้ไหม ริศา ริศา"

"ไม่ใช่ ไม่ใช่ ไม่ใช่นาย "

ฉันวิ้งหนี เสียงที่โหยหามาตลอด เสียงที่ฉันรอคอยที่จะได้ยินมันอีกครั้ง แต่ แต่ทำไมฉันต้องวิ้งหนี ทำไมฉันต้องหนี การัน ฉันไม่อยากเจอคุณ ในสภาับ เดี๋ยวแก้วไปตามให้ เออ ผู้กำกับจะกินอะไรไหมค่ะ เดี๋ยวแก้วทำให้ก่อนก็ได้ค่ะ"

"ไม่กิน เอ้า ๆ ถ่ายต่อ "

ไปใหนของเธอนะ ยายริศา พาฉันโดนผู้กำกับบ่นอีกแล้ว

"ยายริศา มาทำอะไรตรงนี้ แล้วนี่เป็นอะไร อยู่ก็วิ้งหนี เธอหนีใคร"

"ป่าวค่ะ พอดี ริศาปวดท้อง วันนี้ขอลาแล้วกันนะค่ะ "

"นี่ เธอลาแล้วใครจะทำ "

"นะค่ะพี่แก้ว ริศาปวดท้องจริง ๆ วันนี้คนเข้าฉากน้อยไม่ยุ่งหลอกค่ะ นะค่ะฝากพี่แก้วทำแทนหน่อยนะค่ะ"

"เออ ๆ ไม่มีทางเลือกแล้วนี่ กลับไปก็แวะหาหมอหน่อยแล้วกัน เดี๋ยววันนี้พี่ทำแทนให้ "

"ขอบคุณมากค่ะพี่แก้ว รักพี่แก้วที่สุดเลย" พี่แก้วถึงจะดูเคี้ยว ๆ แต่ก็พึงได้เสมอ

"เออ พี่แก้ว เด็กเสริฟน้ำเมื่อกี้ไปใหนแล้วครับ "

"การัน อยากได้อะไรบอกพี่ก็ได้นะ "

"เออ ไม่ครับ ขอบคุณครับ" ริศา ใช่คุณใช่ไหม ทำไมคุณต้องหนีผมด้วย

"เออ วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะ เลิกกอง พรุ่งนี้นัดกองเวลาเดิมนะ แก้วแจกเอกสารให้ทีมงานรึยัง"

"ค่ะ แจกแล้วค่ะ" ยายริศา เธอไม่อยู่คน ฉันก็เหนื่อยเหมือนกันนะเนี้ย"

กริ้ง..กริ้ง..

"ค่ะ ริศาค่ะ"

"ริศา หายปวดท้อง รึยัง พรุ่งนี้ถ่ายที่เดิมนะ นัดกองเวลาเดิม "

"ค่อยยังชั่วแล้วค่ะ ไปทำงานไหวแน่ค่ะ"

"ไหวแน่นะ ไม่มีเธอ นี่ฉันเหนื้อยเหนื่อย พักผ่อนแล้วกันพี่ไม่กวนแล้ว"

"ค่ะ"

รับปากไปแล้วแต่ไม่รู้เลยว่าจะทำอย่างไรดี ฉันไม่กล้าเจอเค้า การัน ฉันจะทำอย่างไรดี

ริศา เฝ้าคิดถึงอดีตมีภาพเด็กผู้หญิงกับเด็กผู้ชาย เกี่ยวก้อยสัญญากัน ในวันที่ต้องจากกันว่าโตขึ้น ไม่ว่าใครจะเป็นยังไง ถ้าเราได้เจอกัน เราจะรักกัน มันเป็นคำสัญญาของเด็ก แต่เธอจำมันได้และรอคอยตลอดเวลา ว่าวันนึง จะได้เจอเค้า เด็กผู้ชายที่คอยปกป้องเธอตลอด และตอนนี้ เค้าอยู่ใกล้เธอเหลือเกินแต่คำว่าซุปเปอร์สตาร์กับ เด็กเสริฟน้ำ มันไกลกันเหลือเกิน เกินที่จะรับว่าเธอคือสาริศา เด็กผู้หญิงคนนั้น แต่ถ้าเราไม่ยอมรับ ทุกอย่างก็จบ ริศา ขอโทษนะการัน

"วันนี้ การัน มีฉากที่ 28 36 42 นะจ๊ะ" ผู้จัดการการันบอกบทที่การันต้องเล่น"

"ครับ พี่ตู่ เออ พี่ตู่ครับ พี่พอจะรู้จักริศาไหมครับ"

"อ๋อ ริศา เด็กเสริฟน้ำใช่ไหมจ๊ะ ทำไมหรอ "

"ป่าวครับแค่ ถามดู เค้าทำงานนี้มานานรึยังครับ"

"พี่ก็ไม่แน่ใจนะ แต่ก็เห็นเค้าหลายครังแล้ว ริศาเนี้ยเป็นเด็กเสริฟน้ำที่สวยพอจะเป็นนางเอกได้เลยนะ การันว่าไหม"

"เออ ครับ" ผมต้องรู้ให้ได้ว่าใช่คุณ รึเปล่า

"การัณ เข้าฉากได้แล้วจ้า"

"ครับพี่แก้ว เออ พี่แก้วครับ ขอน้ำหน่อยได้ไหมครับ"

"ได้ สิจ๊ะ ริศา ขอน้ำให้คุณกาอย "

"ค่ะพี่แก้ว"

"ชื่อ ริศา หรอครับ ผมคุ้นหน้าคุณจัง เราเคยเจอกันไหมครับ"

"ไม่หลอกค่ะ ริศาเป็นแค่เด็กเสริฟ น้ำจะเคยเจอกับคุณการันได้ยังไง ริศาขอตัวนะค่ะ"

"เดี๋ยว สิครับ"

"การันเข้าฉาก จ้า"

"ครับ"

สาริศา ผมต้องทำให้คุณยอมรับให้ได้ว่าคุณคือ สาริศา เด็กผู้หญิงที่น่ารัก คนนั้น

**ติดตามตอนต่อไปนะค่ะ**

แชร์เรื่องนี้
แชร์เรื่องนี้LineTwitterFacebook
กำลังโหลดข้อมูล