A menu is loved ตอนที่1 ร้านเค้ก

-1-

ร้านเค้ก

ท้องฟ้ายามค่ำคืนทำไมมันสวยเยี่ยงนี้ โฮะๆๆ ^O^ เวลาที่ฉันเบื่อฉันชอบมานั่งมองท้องฟ้าอย่างนี้แหละ รู้สึกว่ามองแล้วมันสดชื่น

ท้องฟ้าที่มองไปทางไหนก็ไม่มีจุดสิ้นสุด มองแล้วรู้สึกเป็นอิสระในการมอง (พูดซะเว่อ) ลืมแนะนำตัวเลย ฉันชื่อเกส อายุประมาณ 18 อยู่ปี1มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพ พูดถึงตัวฉัน ไม่อยากหลงตัวเอง เพราะไม่มีอะไรให้หลง 555 ฉันสูงนะประมาณ 153 กว่าๆ อืม สูงจริงๆ ผิวขาว ขาวทั้งทีก็ดันมาขาวซีดเป็นไก้ต้ม นอกนั้นก็ดูดีหมด (นี่ขนาดไม่มีอะไรให้หลง - - ) เพื่อนของฉันที่สนิทก็มีอยู่แค่ 2 คน มีทั้งชายไม่จริงและหญิงแท้ คนแรก บัว สาวมั่น (แต่หน้าตาและหุ่นไม่หวานเลย(ไม่รู้ว่าใครตั้งชื่อให้) ) และสุดท้าย โป๊ยเซียน หรือเซีนย เพื่อนชายใจหญิงของฉัน

ก๊อกๆๆ

เกส ไปกินข้าวได้แล้ว!!

เสียงอันจอมพลัง ที่ฟังแล้วขนลุก ดังมาจากหน้าประตูห้องของฉัน

ค่ะแม่

เสียงสั่นๆของฉันตอบไป ก่อนที่จะปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์แล้วเดินลงไปข้างล่าง

นั่งทำอะไรอยู่ในห้องน่ะลูก

ระหว่างกินข้าวเย็น แม่ก็ได้พูดทำลายความเงียบ

แหม แม่ อย่างหนูจะทำอะไรล่ะ ก็เล่นเน็ต มำงานแหละแม่

แม่ อย่าไปเชื่อมัน มันหาผัวค่ะ

อะไรกันยัยกัส แกเป็นน้องสาวฉันนะ ทำไมแกพูดอย่างนี้ แกยังเด็กอยู่หัดไปพูดจาอย่างนี้จากไหนกัน

ก็จากพี่นะแหละ

กรี๊ดดดดดดด ฉันเกลียดแก

พ่อกับแม่ปล่อยให้ฉันและยัยเกสน้องสาวอายุ 13 ขวบ ของฉันนั่งทะเลาะกัน จนฉันต้องซดน้ำให้หมดแก้วแล้ววิ่งขึ้นห้องไป ตามจริงแล้วฉันไม่ได้โมโหอะไรหรอก แต่นี่คือข้ออ้างที่ฉันจะขึ้นไปเล่นคอมต่อต่างหาก 5555 บาปมั๊ยเนี่ยฉันเพื่อนๆคงสงสัยสินะว่าทำไมฉันต้องรีบขึ้นมาเล่นคอมต่อด้วย ฮ่าฮ่า ก็ฉันกำลังนั่งคุยกับผู้ชายคนหนึ่งอยู่นะซี่ ชู่ว์ๆๆ ฉันไม่ได้จีบไอ้ผู้ชายคนนี้หรอกนะ แต่ฉันกำลังแกล้งมันอยู่

หายไปไหนมาล่ะ

เรื่องของฉัน

นี่เธออย่ามากวนโอ๊ยฉันนะ

นี่นายน่ารักดีเนอะ แต่ฉันว่าตัวจริงคนขี้เหร่กว่าในรูป

นี่เธออย่ามาทำเป็นเฉไปเรื่องอื่น ไหนบอกว่าจะท้าฉันต่อยไม่ใช่เหรอ

นายกินอะไรหรือยัง??

อย่าทำแบบนี้สิ เธอมันป๊อดนี่

อะไรของนายฮะ !!

ก็เธอบอกว่า ถ้าว่างๆก็มาต่อยกันได้ที่มหาลัยเธอ

ถ้านายกล้ามาก็มาสิ

อ้อ !! ถ้าจำหน้าฉันได้ก็เดินมาต่อยฉันได้เลยนะ

.....นี่คือบทสนทนาระหว่างฉันและตานั่น คุณผู้อ่านคงคิดว่าฉันกล้ามาเลยที่เอารูปตัวเองไปให้ดู ไม่กลัวว่าเขาจะเจอฉันจริงๆ ฉันอยากจะบอกว่ารูปที่ฉันเอาไปใส่ในดิสเพลย์ไม่ใช่รูปฉัน แต่เป็นรูปใครก็ไม่รู้ 5555

นี่บัวฉันซื้อขนมมาฝา.....

โหว ขอบใจ แกนี่รู้ใจฉันจังเลย ขนมอะไรบ้างเนี่ย ก๊อบกอบ เลย์ ขนมปัง เยอะจังเลย อย่างนี้ฉันก็อ้วน หนุ่มๆก็ไม่มองฉันแล้วหละสิ (_ _ ;)

ฉันกับและเซียนมองหน้ากันด้วยความรู้สึกที่ว่า .... ก่อนพูดคิดอะไรบ้างมั๊ย??

อย่างบัวน่ะ หนุ่มที่ไหนก็จับจองกันหมดแล้วหล่ะ เชื่อฉันสิ ^o^

เซียนกล่าวก่อนจะแอบกินขนมที่บัวถืออยู่ในมือ

นี่ๆ วันนี้เราไปกินเค้กที่ร้านข้างมหาลัยมั๊ย นี่ๆฉันได้บัตรส่วนลดมาฟรีด้วยแหละตั้ง4ใบแหน่ะ

เซียนอวดบัตรลดราคาก่อนที่จะรีบเก็บไปเพราะมือของบัวที่กำลังจะกระชากบัตรนั้นไป

ต่อมาเราเลือกนั่งมุมในสุดของร้านเพราะว่ามันเงียบดี เหมาะกับการนั่งนินทาเพื่อน

เมื่อวานนี้นะแก ฉันนั่งคุยกับนักเรียนผู้ชายมหาลัยตรงข้ามแหละ ฉันท้าต่อยมันด้วย

จริงเหรอแก แหมแล้วอย่างมันไม่มาหาแกที่มหาลัยเหรอ

ฉันกับเซียนนั่งคุยกันโดยปล่อยให้บัวนั่งสั่งอาหารอยู่คนเดียว ต่อมาพนักงานเสิร์ฟก็ได้เอาเค้กที่บัวสั่งให้ฉันและเซียนมาเสิร์ฟ แต่เอ๊ะ O.o ทำไมไม่เห็นของฉันเลย หรือบัวไม่ได้สั่งให้ เป็นไปไม่ได้ก็ฉันเห็นบัวนั่งสั่งตั้งนานนี่

นี่ของฉันหายไปไหนล่ะ!!

อ๋อ ขอโทษด้วยนะครับพอดีทางร้านเราไม่มีนโยบายเสิร์ฟเค้กให้นักศึกษาที่อวดเก่งนะครับ

นายนี่ !! หมายความว่าไง

ผมคงไม่กล้าพอที่จะไปต่อยคุณได้ที่มหาลัย แล้วผมก็ไม่ได้หน้าด้านพอที่จะเอารูปคนอื่นมาใช้แทนรูปตัวเอง

นี่นาย!!

จำผมได้ไหมครับ

....

ลีมาเอาเค้กอีกชิ้นไปเสิร์ฟเร็ว

จะกินเค้กไหมครับ

....

ฉันเงียบและอึ้งเมื่อรู้ว่าอีตาผู้ชายที่ฉันเพิ่งท้าต่อยไปเมื่อวานคือพนักงานเสิร์ฟร้านเค้กไกล้ๆมหาลัยฉัน ซักพักตานั่นก็เดินเอาเค้กมาเสิร์ฟให้ฉัน

หล่อจังเลยเนอะแก ทำไมแกโง่อย่างนี้ฮะถึงได้ไปท้าต่อยผู้ชายหล่อๆอย่างนี้น่ะ (_ _ ;)

โป๊ยเซียนพูดหลังจากที่ตานั่นเสิร์ฟเค้กให้ฉันเสร็จแล้วเดินไป

ฉันน่ะ ถ้าคิดที่จะซ่าทั้งทีฉันไม่เลือกหรอกว่าหล่อหรือไม่หล่อ

ฉันพูดก่อนที่จะเอาส้อมจิ้มเค้กให้เละด้วยอารมณ์โมโห

ไม่นานพวกเราก็กินเค้กกันเสร็จ จึงได้เรียกพนักงานมาเก็บตัง แต่ว่าฉันกลับทำหน้าเซ็งเพราะคนที่มาเก็บตังคือตานั่น

ใช้บัตรส่วนลด เหลือ300

แน่ใจนะว่าลดแล้ว

ฉันพูด

นี่คุณ ก็บัตรส่วนลดมันลดแค่ ใบละ10% นี่ครับ คุณคิดเลขเป็นมั๊ย!!

แล้วแกเป็นผู้ชายภาษาอะไรฟะ ทำไมต้องมาขึ้นเสียงกับผู้หญิงด้วย!!

.....

.....

ฉัน บัว และโป๊ยเซียนจ่ายตังแล้วรีบออกมาจากร้าน

ถ้าไม่ติดที่ว่าคนมองเยอะฉันชกมันไปแล่ว (_ _ ;)

แหม แกก็ได้แต่พูดน่ะแหละ

เซียนพูด

เออ ฉันมันขี้ขลาด พอใจยัง

.....

ถึงบ้านแล้ว เจอกันพรุ่งนี้ที่โรงเรียนนนะ

บาย

นี่วันนี้เวรเราทำบอร์ดใช่ป่าว

บัวถามฉันระหว่างที่กำลังเก็บของกลับบ้าน

เออใช่ วันนี้ฉัน แก แล้วก็ไอ้เซียนต้องทำบอร์ดกันนี่

งั้นฉันไปเอาอุปกรณ์ที่ห้องพักครูแปปนึงนะ

จ้ะ ^_^

ต่อมา

นี่ๆ เธอรีบไปหน้ามหาลัยเดี๋ยวนี้เลยนะ ด่วนเลย!!

ฉันตกใจที่จู่ๆบัวก็วิ่งขึ้นมาเหมือนมีคนตาย ว่าแต่ทำไมต้องเรียกฉันล่ะ แล้วจะรอช้าอยู่ไย ฉันรีบวิ่งไปที่หน้ามหาลัย

โอ้วจ๊อด !!

ใครกัน !! ใครมันกล้าทำอย่างนี้กับช้านนน !!

ฉันตกใจสุดขีดแล้วรีบไปปิด ไปฉีกกระดาษที่แปะไว้ข้างกำแพง มันมีรูปฉันแปะไว้แล้วเขียนข้อความเด่นๆไว้ว่า คนหน้าด้าน!

ฉันเอง

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

มายก๊อด สาวพากันหันไปกรี๊ดอีตาบ้าที่ร้านเค้กนั่น นายนี่นี่เองที่แกล้งฉัน

นายทำแบบนี้ทำไม !!

ฉันชี้หน้าตาบ้า อยู่ดีๆตาบ้านั่นก็คว้าข้อมือฉันไว้แล้วก็...

ไปกับฉันเดี๋ยวนี้!!

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด

สาวๆกรี๊ดกันอีกรอบ เพราะตานี่อุ้มฉันแล้วเดินไปที่จอดรถของโรงเรียนฉัน

นั่งลงซะ แล้วใส่หมวกนี่

ทำไมฉันต้องทำตามที่นายบอก

จะขัดคำสั่งฉันเหรอ

.....

ฉันทำตามที่ตาบ้านั่นสั่ง แล้วนั่งลงไปที่รถมอเตอร์ไซต์คันสีดำ

นายจะพาฉันไปไหน

ร้านเค้ก

ข้างมหาลัยก็มีทำไมต้อง ว้าย!!

ฉันตกใจก็ตานี่ออกรถโดยไม่ทันบอกฉันน่ะสิ ทำเอาฉันเกือบตกรถ กระโปรงฉันก็ไม่ได้ยาวขับแบบนี้สงสัยต้องเคลียกันหน่อย

นี่นาย ขับรถระวังหน่อยสิ ฉันใส่กระโปรงนะ

อ๋อหรอ พึ่งรู้โทษที

ตานั่นทำหน้าเอ๋อเหรอใส่ฉัน แต่มันดูน่ารักดีนะ ^^ เอ้ยไม่ใช่ๆ น่าเกลียดๆ ตามจริงแล้วตานี่ก็มีส่วนหน้ารักอยู่เหมือนกันนะ ผิวขาวมาก ผมสีดำสนิท ตาคม แล้วที่สำคัญ สูงกว่าฉันอีกง่ะ -_-++

ไม่นานนักรถก็มาจอดอยู่ที่หน้าร้านเค้กแห่งหนึ่ง ฉันแหงนหน้าอ่านป้ายร้าน Cake Late

มัวแต่ทำอะไรอยู่ รีบๆตามฉันมาสิ

อ๋า ฉันมัวแต่ยืนชมหน้าร้านจนลืมสนใจตานั่น จนมันกำลังจะเข้าไปในร้านแล้ว ด้วยความอับอายฉันจึงรีบวิ่งตามหมอนั่นไป

นั่งตรงนี้แหละ

นี่นายพาฉันมาที่นี่ทำไม

นี่ร้านของลุงฉัน อ้าวลุงหวัดดีครับ ^o^

ว่าไงหลานรัก แล้วหนูคนนี้คือใครกันล่ะ แฟนแกเหรอตาลี

เอ่อ มะ มันไม่....

อ๋อ แฟนผมเองครับคนนี้แหละที่ผมจะพาไปให้พ่อกับแม่ดู

อะไรนะ !! พาไปให้พ่อกับแม่ดูเหรอ มายก๊อด นี่มันไม่ใช่ละครใช่ไหม (นี่คือนิยาย)

หน้าตาดีนี่ ลุงเตรียมเค้กไว้ให้แล้วนะ จะทานที่นี่เลยไหมล่ะ

ทานที่นี่เลยครับ

งั้นเดี๋ยวลุงไปทำงานก่อนนะ เดี๋ยวจะให้พนักงานมาเสิร์ฟให้

ครับ

ลุงใจดีของตาบ้านั่นเดินไป ฉันจึงรีบถามเรื่องที่เกิดขึ้นไปเมื่อตะกี้

อะไรของนายใครแฟนนาย

เธอไง

O-O

อย่ามาทำหน้าเอ๋อ เธอน่ะได้รับบทเป็นแฟนปลอมๆของฉันก็เท่านั้น

นายจะทำอะไรทำไมไม่ปรึกษากันก่อนเลย แล้วอีกอย่างเรายังไม่รู้จักกันเลย

กำลังจะรู้จักกันไง จำไว้ฉันชื่อ ลีเนอร์ เรียกฉันว่าลี แล้วเธอล่ะ สาวน้อยเธอมีนามว่าอะไร

จู้ๆตาบ๊อง(ลี) ก็พูดหวานใส่ฉันทำเอาฉันเขินแก้มแดงจนต้องก้มหน้า

ฉันชื่อเกส >///<

.....

เค้กมาแล้วค่ะ แหมน้องลีควงสาวสวยมากินเค้กแต่หัวค่ำเลยนะ

แหมพี่ขิมก็

ลีพูดกับพนักงานเสิร์ฟอย่างสนิทสนม

ฉันน่ารักจริงเหรอ (OoO ;)

ฉันพูดเบาๆกับลี หลังจากที่พี่ขิม(พนักงานเสิร์ฟ)เดินไป

ใครที่ฉันคบแล้วพามาร้านนี้ก็ถูกชมหมดแหละว่าน่ารัก

อ้าวงั้นก็หมายความว่า....

เธอน่ะซีดก็ซีด เตี้ยก็ เตี๊ย !!

ลีพูดโดยเน้นคำว่า เตี้ย แล้วเอานิ้วจิ้มที่หน้าผากฉัน

เออ ลุงนายน่ะก็มีร้านเป็นของตัวเองอยู่แล้วทำ....

ก็ฉันไม่อยากทำงานที่ร้านลุงฉัน เพราะ.......

เพราะอะไร

แล้วเธอจะรู้ไปทำไม

เวลาต่อมา ลีพาฉันมาส่งที่บ้าน โดยอาศัยฉันในการบอกทาง

ส่งแค่นี้ก็พอ

อ้าวทำไมไม่ให้ไปส่งหน้าบ้านเลยล่ะ

ไม่เอาอ่ะ เดี๋ยวแม่เห็นแม่ก็ด่าตายเลย

น่ารักจริงๆเลย

ลีพูด แล้วเอามือมาขยี้หัวฉัน ฉันเขินจนหน้าแดงจนเห็นได้ชัด

จะเขินทำไม ฉันชมผู้หญิงคนโน้น

แป่ว~ หน้าแตกหมอไม่รับเย็บ อะไรกันไม่ได้ชมฉัน แต่ทำไมต้องลูบหัวฉันด้วยล่ะ

ที่ฉันลูบหัวเธอน่ะ เพราะมือฉันมันเปื้อน เลยเอามือไปลูบหัวเธอ เผื่อจะสะอาดขึ้น

นี่นายจะไปไหนก็ไปเลย ไปเลย ชิ้วๆ

ให้ตายสิ ตาบ้านี่กวนบาทาชะมัด

กลับมาแล้วค่ะ

นี่ๆ พี่เกสไปไหนมาน่ะแม่ กลับมาซะดึกดื่นเลย ยังใส่ชุดนักเรียนอยู่ด้วย

อย่ามายั่วโมโหพี่ พอดีไปกินเค้กร้านเพื่อนน่ะค่ะแม่ อร่อยมากเลย ว่างๆกะว่าจะชวนแม่ไปทาน

ชวนแต่แม่ แล้วพ่อล่ะ

แหมพ่อก็ไปด้วยสิคะ ไปกันทั้งครอบครัวเลย

ยกเว้นแก !! ยัยกัส

ฉันพูดก่อนที่จะกระโดตะคุบยัยกัส แล้วเราก็วิ่งเล่นกันรอบบ้าน ตามจริงแล้วฉันกับยัยกัสก็แค่กัดกันเล่น ไม่ได้ถึงกับเกลียดขี้หน้ากันหรอกนะ แต่ส่วนใหญ่ยัยกัสก็จะกัดฉันก่อนทุกที

วันต่อมา

หลังจากหมดคาบเรียนสุดท้ายของภาคเช้าไป ฉัน บัว และโป๊ยเซียนก็รีบลงมาจองโต๊ะกิ