ลั๊กวุ่นวายของยัยเสร่อ

"วิว แกจะลากชั้ล ไปไหน" ชั้ลพูดพลางยื้อมือ ตัวเองไว้ ยัยนี่เเรงควายชิบ

"อ้าว!!ถ้าบอก แล้วจะเซอร์ไพร์สหรอ"

"เซอร์ไพร์ส รัยอ่ะ :"

สวัสดี่ค่ะ ชื่อเเพทตี้น่ะค่ะ หรือจะ เรียกสั้นๆว่า เเพทก็ได้ ตอนนี้ ชั้ลกะลังโดน วิ วเพื่อนซี้ปึ๊ก ลากไปไหนก็ไม่รู้ เห็นบอกว่า ถ้าบอกก็ไม่เซอร์ไพร์ส

"นี่งัย แพท ที่ชั้ลอุตส่าห์ ลากแกมา"

"ไหนอ่ะ"

"แกก็หันมาทางนี้ซิ หันไปทางนั้นมันจาเห็นอะไรล่ะ"

อ่ะ!! นี่มัน^^

"เจ้าชายของแกงัย ยัยเเพทตี้"

"พี่โอม"ใช่ เจ้าชายของชั้ล จิงๆ ด้วย พี่โอมรุ่น พี่ม.6ที่ชั้ลแอบชอบหัวปักหัวปำ เขอ่ะหล่อขั้นเทพซะ นิสัยก็ดี เรียนก็โอเค

"แล้วเขามีรัย กัลหรอ ทำไมต้องเอารูปขึ้นบอร์ด'

"ก็เขากำลัง คัดเลือกกัปตัน ทีมบาสเกตบอลของโรงเรียนอยู่ อาจารย์ก็เลย เอาตัวเก็งของทีมมาขึ้น บอร์ด แล้วให้นักเรียนให้โรงเรียนโหวตน่ะ"

"ชั้ล ว่า พี่โอมต้องได้ตำแหน่งนั้น แน่ๆ เลย"

"แต่ชั้ลว่าไม่เเน่"

"ทำไมอ่ะ!!"ชั้ลหันขวับไปถามวิว

'แกลืมใครไปรึป่าว" วิวพูดพลางชี้ไปที่ผู้ชายคนนึง ซึ่งชั้ลก็จำได้ขึ้นใจ ไอบ้าพีท คู่กัดตลอดกาลของชั้ล

"ไอหมอ นี่น่ะ"

"ใช่!! พีทนี่เเหละ แกก็รู้ว่า ฝีมือการเล่นบาสมันเจ๋ง แค่ไหน "

"ไม่ อีตาบ้านี่ ไม่มีวันได้ตำแหน่งนั้นเด็ดขาด อย่างน้อย ชั้ลคนนี้ก็จะขอคัดค้าน"

" แกมีสิทธิ์ อะไรมิทราบ"

"ไม่มี"

"ยัยปันยาอ่อน"วิวพูดพลางตีไหล่ชั้ลเบาๆ

อ้าว!!ก็ชั้ลไม่ชอบมันนี่ ผู้ชายอารัยก็ไม่รู้ ปากเสีย ขี้เก๊ก หยิ่ง

เฮ้ย! "ไอโอมเมิงดูรูปเมิงดิ"

ใครน่ะ ชื่อคุ้นๆ แฮะ อ๊าก! พี่โอมของชั้ล

"วิว พี่โอมยืนอยู่ข้างหลัง ชั้ลจะทำไงดี"

ชั้ลพูดพลางหันไปกะทุ้งท้องวิว

"กระโดดกัดหู พี่เขาดิ"

อิเพื่อนบ้า คิดได้ไง

"วิว ชั้ลว่าไปกัลดีกว่า" ชั้ลพูดพลางลากวิวออกไป เขินจะตายอยู่แล้ว ขืนยืนอยู่นานๆ มีหวัง ต้องไปICU แน่

"แพท แกจะเขินอารัยหนักหนา"

"ก็ไม่รู้ดิ กะพี่โอมง่ะ ไม่รู้เป็นรัย เขินซะ" ชั้ลก็ไม่รูเหมือนกัล ว่าทำไมต้องเขิน แต่มันอดไม่ได้อ่ะ ทั้งๆที่ชั้ลก็ไม่ใช่คนขี้อายออกจะหน้าด้าน

พลั่ก!! โอ๊ย*หัวชั้ล" ใครขว้างบาสโดนหัวชั้ลเนี๋ย จะด่าให้ยับเลย"

"ไอบ้าพีท นายอีกแล้วหรอ"

"ทำไม ชั้ลเอง"

"ก็ชั้ล เจอนายทีไร เจอซวยทุกที"

"หรอ ชั้ลเจอเทอทีไรก็ซวย เหมือนกัล ยัยแพท"

ไอบ้า ไอคนนิสัยเสีย ชั้ลเกลียดนายที่สุดในโลกเรย

"พีท ชั้ลเกลียดนายที่สุดในโลกเลย"ชั้ลพูดพลางขว้างบาสกลับไปที่อีตาบ้าพีท

พลั่ก!!อ้าวทำไมไอบ้าพีทมันหลบทันอ่ะ แล้วโดนใครเนี๋ย ชั้ลเดินไปที่คนเคราะห์ร้ายคนนั้น พลางยืนข้างๆ ทำไมมันคุ้นๆ จังง่ะ

"พี่โอม" ชั้ลอุทานชื่ออกมาเบาๆ พี่โอม ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมา ทำไงดีเนี๋ย ชั้ลขว้างบาสโดนพี่โอม พี่โอมต้องโกรธแน่เลย

"เป็น...ยัง...ไงบ้าง..ค่ะ"

"ไม่เป็นไรหรอกคับ แค่มึนๆ"

"แพท ต้องขอโทษน่ะค่ะ พอดีแพทจะขว้างคนบ้าน่ะ" ชั้ลพูดพลางหันไปทางนายพีท ที่ยืนทำหน้าเก็กอยู่ นายทำพี่โอมชั้ลเจ็บตัว นายตายแน่ ไอพีท

"คราวหลัง ก็ขว้างให้แม่นๆ น่ะคับ"

"ค่ะ แน่ใจน่ะค่ะ ว่าไม่เป็นไร"

"ครับ แน่ใจ งั้นพี่ขอตัวก่อนน่ะ"

ชั้ลส่งยิ้มกว้างให้พี่โอม หว่า คนอะไรน่ารักที่สุดเลย มิอยากจะโม้ ว่ายืนใกล้กันมาก แต่มิยักจะเขินแล้วแฮะ สงสัยความโมโหจะไล่ความเขินหมดแล้ว55+

หว่า ไปซะเหละ รู้งี้น่าจะขอกอดซักที

"ยืนยิ้ม เหมือนคนบ้าเลยน่ะ แพท"

ยัยวิวเดินมากระซิบที่หูชั้ลเบาๆ

"ชั้ลได้คุยกะพี่โอมแล้ว ไม่เขินด้วย ดีใจจังเลยอ่ะวิว" ชั้ลพูดพลางกระโดดกอดวิว

"แกต้อง ไปขอบคุน พีท ทำให้แกได้คุยกะพี่โอม"

"ไม่เกี่ยวกัลเลย ไม่มีทาง อย่าหวังจะได้คำขอบคุนจากชั้ล"ชั้ลหันไปแลบลิ้นใส่ไอบ้าพีท

"ไปกัลเหอะวิว "

ติดตามตอนที่2 เร็วๆ เน้ข๊ะ