ช้วยตั้งชื่อให้หน่อยน่ะค่ะ
..ฉันเองก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดา ๆคนหนึ่ง
ไม่ได้มีพลังจิตที่จะบังคบผู้คนให้มาสนใจในตัวฉันได้ แต่ฉันรู้ ว่าฉันมีอยู่อย่างหนึ่งที่ทำให้ใครหลายคนเปลี่ยนแปลงได้คือ " รอยยิ้ม "...
ไม่ได้มีพลังจิตที่จะบังคบผู้คนให้มาสนใจในตัวฉันได้ แต่ฉันรู้ ว่าฉันมีอยู่อย่างหนึ่งที่ทำให้ใครหลายคนเปลี่ยนแปลงได้คือ " รอยยิ้ม "...
เรื่องราวมันเกิดขึ้นหลังจากที่ฉันย้ายบ้านมาอยู่กับแม่ ที่เมืองแห่งหนึ่ง โรงเรียนใหม่ฉัน ฉันเพิ่งย้ายมาอยู่กับแม่ไม่นาน ฉันเลยต้องเรียนรู้ใหม่หมด เพราะก่อนหน้านี้ ฉันอยู่กับป้าที่เมืองไทย ตอนนี้ฉันย้ายมาอยู่กับแม่ที่ต่างประเทศ
ก่อนหน้านี้เราอยู่กันอีกจังหวัดหนึ่ง แม่ได้ย้ายงานมาทำอีกที่ เราเลยต้องย้ายบ้านมาด้วย ฉันเรียนภาษาที่นี้ได้พอตัวแล้ว พอที่จะฟังออกบ้างแล้ว แต่ก่อนนั้นฉันเดินออกมาข้างนอก ผู้คนที่เดินไปมานั้นเหมือนกับนกกะจอก ฉันคิดว่างั้น เพราะมันฟังไม่เข้าใจเลยว่าพวกเค้าพูดอะไรกัน แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจในสิ่งที่พวกเค้าพูดกัน มันก็เหมือนเมืองไทยน่ะ พูดคุยกันถึงเรื่อง การเมือง อาหารการกิน ครอบครัว และอากาศ ก็ไม่ต่างกันเท่าไรเลย
พรุ้งนี้ก็วันจันทร์แล้ว ฉันต้องไปโรงเรียน ต้องเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับพรุ้งนี้สิน่ะ
เฮ้อออ..
........................................
ก่อนหน้านี้เราอยู่กันอีกจังหวัดหนึ่ง แม่ได้ย้ายงานมาทำอีกที่ เราเลยต้องย้ายบ้านมาด้วย ฉันเรียนภาษาที่นี้ได้พอตัวแล้ว พอที่จะฟังออกบ้างแล้ว แต่ก่อนนั้นฉันเดินออกมาข้างนอก ผู้คนที่เดินไปมานั้นเหมือนกับนกกะจอก ฉันคิดว่างั้น เพราะมันฟังไม่เข้าใจเลยว่าพวกเค้าพูดอะไรกัน แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจในสิ่งที่พวกเค้าพูดกัน มันก็เหมือนเมืองไทยน่ะ พูดคุยกันถึงเรื่อง การเมือง อาหารการกิน ครอบครัว และอากาศ ก็ไม่ต่างกันเท่าไรเลย
พรุ้งนี้ก็วันจันทร์แล้ว ฉันต้องไปโรงเรียน ต้องเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับพรุ้งนี้สิน่ะ
เฮ้อออ..
........................................
" สวัสดีตอนเช้าค่ะแม่ "
" จ้า..อื่มเมื่อไรปิดเทอมล่ะจ๊ะสา "
" ยังไม่รู้แน่นอนเลยค่ะแม่ อาจารย์ยังไม่บอกวันที่แน่นอนเลยค่ะ ทำไมค่ะ "
" ถ้าหยุดตรงวันหยุดของแม่เราจะได้กลับไทยไปทำบุญให้พ่อด้วยกัน แม่คิดเอาไว้น่ะ แต่ถ้าสายังไม่ปิดก็ไว้แม่ขอวันหยุดได้พร้อมกันเราค่อยไปก็ได้น่ะ "
...แม่ฉันยิ้มแบบหน้าเศร้า ตั้งแต่พ่อตายไป แม่ฉันก็ทำงานหนักมาตลอด ฉันสงสารแม่ ก็เลยไม่อยากทำอะไรให้แม่ทุกข์ใจ...
" ค่ะแม่ ไว้เราไปช่วงวันหยุดยาวก็ได้นี้ค่ะ แม่จะได้ไม่เสียเวลางานด้วย "
" จ้า ....แม่เติมบัตรรถเมล์ให้แล้วน่ะ จะได้ไม่ต้องเดินไปโรงเรียน "
" ขอบคุณค่ะแม่ สาว่าเดินเอาดีกว่า โรงเรียนก็ไม่ไกลเท่าไร เดินก็สนุกดีค่ะ เห็นบรรยากาศแปลก ๆทุกวันด้วย "
" จะเอาอย่างงั้นเหรอ "
" ค่ะแม่ ที่แม่เติมให้ สาจะเอาไว้เวลาจำเป็นค่ะ ไปไหนไกล ๆจริง ๆสาถึงจะใช้ เดินแค่นี้เอง ประหยัดเงินแถมร่างกายแข็งแรงด้วยค่ะ "
" จ้า ๆ"
.แม่ตอบรับฉันด้วยรอยยิ้มที่อ่อนหวาน ฉันรู้สึกดีทุกครั้งที่เห็นแม่ยิ้มได้ เพราะตั้งแต่พ่อตายไปแม่ก็อยู่ในความทุกข์มาตลอด..
" อ๊าาา ! สาไปก่อนน่ะค่ะแม่ "
" จ้า เดินดี ๆน่ะลูก "
" ค่ะแม่ "
..โรงเรียนของฉันไม่ไกลเท่าไร ฉันเดินไปโรงเรียนแบบนี้มา 3 อาทิตย์แล้ว แต่ก่อนฉันก็ขึ้นรถน่ะ พอฉันเห็นเพื่อนที่เรียนอยู่เค้าเดินทุกวัน ทั้ง ๆที่บ้านของเค้าไกลกว่าฉันอีก แต่ฉัน บ้านไม่ไกลแต่กลับขึ้นรถเอา น่าอายก็เลยเลือกที่จะเดิน และเป็นการดีด้วยไม่ต้องเสียตังค่ารถแถมร่างกายแข็งแรงด้วย ยิงปืนนัดเดียวได้นก 2 ตัวเลยเชียวน่ะ
วันนี้ก็เป็นปกติทุกวันเจอคุณยายข้างบ้าน เค้าทักฉันจะบอกฉันว่า ฉันนี้อารมณ์ดีจังเลย คุณยายบอกว่าเค้าชอบรอยยิ้มฉันเค้าว่าฉันยิ้มแล้วดูมีความสุข มันติดเป็นนิสัยของฉันไปแล้ว ฉันไปไหนทำอะไรก็ยามฉันจะยิ้มไว้ก่อน ก็ฉันเป็นคนไทยนี้น่ะ ยิ้มสยามไงจนเป็นสัญญาลักษณ์ประจำตัวไปสะแล้ว ที่โรงเรียนก็มักจะเรียกฉันว่า ..HAUSKANAINEN.. แปลว่าผู้หญิงที่มีความสุข
เพราะคนที่นี้น้อยครั้งที่จะยิ้มให้ักัน ฉันก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร
" วันนี้หนาวจังน๊าา..ขึ้นรถไปดีมั้นน่ะ "
...ฉันมองไปรอบ ๆใคร ๆก็เดินกัน เดินเอาดีกว่า พอฉันเดินไปได้สักพัก ฉันเห็นผู้ชายใส่ชุดวิ่งสี่ขาว หมอกคลุมหัว วิ่งอยู่ตรงข้ามฝั่งถนน..
" เท่จังเลย เพิ่งเคยเห็นน่ะเนี๊ยะ คนเอเชียมั้ยน่ะ ตั้งแต่มาอยู่นี้ยังไม่เคยเห็นใครเท่เท่านี้เลยแหะ "
..ฉันหันมองตามเค้าจนลืมมองทาง หัวไปชนกับเสาไฟข้างถนน...
..โป๊ก !..
" โอ้ยยยยยยยยย ! อู้ยยยย เจ็บบบ"
..ฉันนั้งลงกุมที่หัว อยู่ ๆก็ได้ยินเสียง นก เพื่อนสนิทฉันเอง..
" อ้าว ไปนั้งทำไรอย่างนั้นอ่ะสา หาเก็บเศษตังเหรอ "
..นกพูดพรางหัวเราะ..ฉันมือหนึ่งกุมหัวที่โนไว้มือหนึ่งก็จับมือนกลุกขึ้น..
" มีให้เก็บก็ดีสิ อู้ยยยย.."
" แล้วไปนั้งทำไรนั้นหล่ะ "
" มัวแต่มองคนเลยไม่ทันได้มองทาง ชนเสานี้สิ "
" ฮ่า ๆ สกมก ไม่เปลี่ยนเลยน่ะ แล้วไม่เคยมองคนรึไง"
" ไอ้คนหน่ะฉันเคยเห็น แต่คนเท่ ๆฉันเพิ่งเคยเห็นย่ะ "
" ว้าววว เพื่อนฉัน มองคนเท่เป็นด้วย นี้ตั้งแต่ฉันคบกับเธอมาเนี๊ยะ เพิ่งเคยเห็นเธอบอกว่ามองคนเท่น่ะ ไหนว่าไม่ชอบสไตฝรั่งไงหล่ะ มีุ้งุ๊บงิ๊บน่ะย่ะหล่อน "
..นกทำท่าทางออก เค้าก็งี้หล่ะ เป็นผู้หญิงที่มั่นใจ แต่งตัวเก่ง เป็นผู้หญิงที่เปรี้ยวที่สุดเลยล่ะ แต่ถึงแม้จะเป็นคนที่ชอบแต่งตัวแนวเซ็กซี่ แต่ก็มีความเป็นคนไทยสูงในเรื่องมารยาทการคุย หรือมีการะเทสะไม่เหมือนกับพวกสาว ๆทั้วไปที่คุยมักจะไม่มองว่าใครเด็กใครผู้ใหญ่..
" อ่าวแล้วนี้มาอยู่อะไรตรงนี้เนี๊ยะเธออ่ะ "
...ฉันถามด้วยความสงสัยเพราะปกติแล้วนกไม่เดินแถวนี้ บ้านนกไกลกว่าฉัน มักจะเจอกันที่ในโรงเรียนเลย...
" ก็น่ะ เห็นสาเดินอยู่ก็เลยอยากลงมาเดินด้วย "
" นี่คุณเธอ อีกไม่กี่ก้าวก็เดินเข้าโรงเรียนแล้ว มานึกพิศวาสฉันอะไรวันนี้ย่ะ "
" แหะ ๆน่ะ พอดีรถที่ฉันขึ้นมามันเสียอ่ะ ก็เลยเดินมา ก็มาเจอสานี้แหละ "
" ว่าแล้วเชียว "
" แล้วที่บอกว่าเจอคนเท่อ่ะ เจอตรงไหน ได้คุยมั้ย "
....นกถามทำหน้าตาตื่นเต้น จนฉันไม่รู้จะตอบยังไงดี..
" น่ะ ไม่รู้สิเจออยู่ฝั่งนู้นอ่ะ ไม่เห็นหน้าด้วย "
" ห๊าา! เห็นอยู่ฝั่งนู้นเนี๊ยะน่ะ แล้วไม่เห็นหน้าด้วย เพี้ยนแล้วเธออ่ะ "
" ก็ฉันรู้สึกนี้ว่าเท่นี้ "
" เฮ้อออ....สาเธอเนี๊ยะพวกอารมณ์อ่อนไหวจังน่ะ ป่ะ ๆเข้าโรงเรียนได้ล่ะ อ่านการ์ตูนมากแน่เลยเธอเนี๊ยะ เพ้อเจ้อจัง "
..นกเดินนำหน้าฉันแล้วบ่นพึมพรัม ฉันก็ไม่เคยมองใคร แล้วก็ไม่เคยรู้สึกว่าใครเท่มาก่อน ฉันเคยได้ยินเพื่อน ๆที่เมืองไทยมักจะชอบผู้ชายขาว ๆแนวฝรั่งกัน ฉันเคยสงสัยว่าเท่ตรงไหนกัน สู้คนเอเชียก็ไม่ได้ นิสัยน่ารักกว่ากันเยอะ ไม่ใจเร็ว ฉันดูหนังฝรั่งส่วนมากมั้กจะจูบกัน แต่หนังเอเชียจะให้เกียรผู้หญิงไม่ล้วงเกิน น่ะฉันคิดแบบนั้นเลยทำให้ฉันไม่เคยมองผู้ชายที่นี้เลย..
........
...วันต่อมาฉันก็เดินเหมือนเคย และฉันก็เห็นเค้าวิ่งทุกวัน แต่ก็เห็นแบบอยู่กันคนล่ะฝั่งทาง ฉันเห็นเค้าทุกวัน มีวันนี้ ฉันก็จะต้องเดินไปทางอีกฝั่งหนึ่ง เพราะเส้นทางที่ฉันเคยเดินทุกวันนั้น ได้ซ้อมแซม ฉันเพิ่งรู้ว่าเส้นทางที่เดินอยู่นี้ เป็นเส้นทางเดียวกับผู้ชายชุดขาวที่ฉันเห็นทุกเช้าจนเป็นกิจวัตร ด้วยความที่ฉันไม่ได้คิดอะไรมากมาย ก็แค่ความรู้สึกที่ชมชอบว่าเค้าเท่เท่านั้น ทำให้ไม่รู้สึกตื่นเต้นอะไร
มากมาย
" อ่ะ วิ่งมาแล้ว..."
..เส้นทางที่ฉันเดินไม่มีใครเดินเลยมีแต่ฉัน กับเค้าที่วิ่งมา เค้ากำลังจะสวนทางฉัน
เค้าวิ่งผ่านฉันไปกลิ่นน้ำหอมแนวสปอต แบบจาง ๆบวกกำกลิิ่ิิ่นเหงื่อ ทำให้ติดจมูกจนลืมไม่ลง จะว่าฉันโรคจิตก็ได้น่ะ ตัวฉันคิดว่ากลิ่นเหงื่อระหว่างเล่นกีฬา กับกลิ่นเหงื่อแบบไม่อาบน้ำมันต่างกัน กลิ่นเหงื่อแบบไม่อาบน้ำเค้าเรียกว่า "เหม็น" แต่กลิ่นเหงื่อแบบเล่นกีฬา ความรู้สึกเหมือนเค้าแข็งแรงคอยปกป้องเรา
ฉันเจอเค้าแบบใกล้ ๆแบบนี้หลายครั้ง เพราะทางที่ฉันเดินก่อนหน้านี้ยังไม่เสร็จ แต่ก็น่ะอย่าเสร็จไวเลย
ฉันเดินผ่านเค้าแต่ไม่เคยเห็นหน้า และไม่รู้ด้วยว่าเค้าเป็นคนที่นี้หรือคนเอเชีย จนมาวันนี้ ฉันได้เห็นหน้าพร้อมกับได้ยินเสียงของเค้าด้วย ระหว่างที่เค้าวิ่งมาเค้าก้ม
พูกเชือกรองเท้าอยู่ตรงหน้าฉันพอดี เครื่อง MP 3 ล่วงลงมาโดนที่เท้าฉัน ฉันหยิบยื้นคืนให้เค้า ฉันพูดภาษาของที่นี่
" ของตกค่ะ นี้ค่ะ "
..ฉันยิ้มให้ ก็เพราะที่นิสัยฉันเป็นแบบนี้ ยิ้มได้ทุกสถานณการก็คือฉัน..เค้าเงยหน้าขึ้นหมอกที่คลุมหน้าอยู่ก็เลื้อนลงไปข้างหลัง จึงทำให้ฉันได้เห็นหน้าเค้าเป็นครั้งแรก และได้ยินเสียงของเค้าเป็นครั้งแรกด้วย
" ขอบคุณครับ "
...เสียงน่ารักดีจัง แต่น่ะ คนที่นี้ ฝรั่ง..ฉันไม่ชอบเลย แต่เค้าหน้าตาน่ารักไม่เหมือนคนที่นี้ ตาสีน้ำตาลเหมือนฉันเลย ผมสีน้ำตาล เค้ามองฉันตาไม่กระพริบ ฉันก็เลยยิ้มให้อีกครั้งแล้วบอกว่า
" ไปก่อนน่ะค่ะ เดี่ยวไปเรียนไม่ทัน ลาก่อนค่ะ "
...ฉันหันหลังกลับไปมองเค้าอีกครั้ง เค้าเห็นฉันหันกลับไปมอง เค้ารีบหันกลับโดยที่ลืมดูว่ามีคนเดินมา ชนกันล้มลงไป ฉันเห็นเค้าขอโทษเป็นการใหญ่ ฮา ฮา เพิ่งรู้น่ะ
เนี๊ยะคนที่ฉันเห็นทุกวันจะเป็นคนเอ้อ ๆด้วย น่ารักดีแหะ
กริ้ง......กริ้งงงง....
" สาโทรศัพร์ นกโทรมาลูก "
" คร่า แม่ "
" ฮัลโหล ว่าไงย่ะ "
" นี้ขอร้องโทรศัพร์มือถือกรุณาเปิดไว้ด้วยน่ะค่ะคุณนายสา ดิฉันโทรหาไม่ค่อยอยากจะเปิดเลยน่ะย่ะ "
" ก็เพราะกลัวเธอ โทรหาน่ะสิเลยปิด "
" อ้าาาา...ยัยสา เดี๋ยวฉันแช่งให้ขี้เหร่เลยนี้ "
" จ้า ๆขอโทษ แบตหมดอ่ะเลย ชาตไฟไว้ไม่ได้เปิด "
" สารายงามที่อาจารย์ ให้ทำอ่า ว่าไง "
" เหรอ อืมม เอางี้วันพรุ้งนี้สาไปห้องสมุด หาข้อมูลจะไปสายหน่อย บอกอาจารย์ให้ด้วยล่ะ"
" ได้ ๆ เอ่อ...แล้วหนุ่มชุดขาวล่ะว่าไงมั้ง..พูดค้างไว้ที่โรงเรียนยังไม่จบเลยน่ะ"
" ก็ น่ะน่ารักดี แต่ฝรั่งอ่า "
" นี่จะบ้าเหรอเธอ ที่นี้เมืองนอกจะให้มีเด็กหน้า ตี้ อย่างบ้านเราที่เมืองไทยได้ไงย่ะ แปลกคนจริงเลยเธอเนี๊ยะ เค้าชอบ ผู้ชาย ขาว ๆล่ำ ๆกันเธอกับไม่ชอบ รสนิยมไม่มีเลยเธอเนี๊ยะ "
" ก็น่ะ ฉันไม่ชอบนี้นา
.....
ตอนต่่อไป
ดาวน์โหลดสนุกแอปฟรี



