สุนัขแค่เห่าจนเด็กตกใจล้มบาดเจ็บ เจ้าของต้องรับผิดชอบค่าเสียหายจริงหรือไม่? : เช็กข่าวชัวร์

จากกรณีที่มีการแชร์ข้อมูลบนสื่อสังคมออนไลน์ว่า หากสุนัขเห่าจนทำให้เด็กตกใจล้มได้รับบาดเจ็บ แม้สุนัขจะไม่ได้กัดหรือทำร้ายร่างกายโดยตรง เจ้าของก็อาจมีหน้าที่ต้องชดใช้ค่าเสียหาย ทำให้เกิดข้อสงสัยในหมู่ประชาชนว่าข้อมูลดังกล่าวเป็นความจริงหรือไม่

ตรวจสอบข้อเท็จจริง

ข้อมูลดังกล่าว เป็นความจริง ตามหลักกฎหมายแพ่งเกี่ยวกับความรับผิดจากสัตว์ โดยเจ้าของสัตว์หรือผู้รับเลี้ยงรับรักษาสัตว์อาจต้องรับผิดชอบต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสัตว์ของตน แม้ว่าสัตว์จะไม่ได้กัดหรือทำร้ายผู้เสียหายโดยตรงก็ตาม หากพฤติกรรมของสัตว์เป็นสาเหตุให้เกิดอุบัติเหตุหรือความเสียหายแก่ผู้อื่น

ในกรณีที่สุนัขเห่าจนเด็กตกใจและล้มได้รับบาดเจ็บ เจ้าของอาจมีหน้าที่ชดใช้ค่าสินไหมทดแทน เว้นแต่จะสามารถพิสูจน์ได้ว่าตนได้ใช้ความระมัดระวังในการควบคุมดูแลสัตว์อย่างสมควรแล้ว หรือเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดจากการกระทำของบุคคลอื่นที่ไปยั่วยุสัตว์จนก่อให้เกิดเหตุขึ้น

กรณีใดที่เจ้าของอาจไม่ต้องรับผิด?

หากมีบุคคลภายนอกเป็นผู้ยั่วยุหรือกระตุ้นสัตว์จนเกิดเหตุ เจ้าของสัตว์ยังคงต้องรับผิดชอบชดใช้ความเสียหายแก่ผู้เสียหายก่อน จากนั้นจึงสามารถใช้สิทธิเรียกร้องเงินคืน หรือที่เรียกว่า “ไล่เบี้ย” จากบุคคลที่เป็นต้นเหตุได้

อย่างไรก็ตาม หากพิสูจน์ได้ว่าผู้เสียหายเองเป็นผู้ยั่วยุสัตว์จนเกิดเหตุ เจ้าของสัตว์อาจพ้นจากความรับผิดได้ทันที และไม่ใช่กรณีของการไล่เบี้ยภายหลัง

ค่าเสียหายพิจารณาอย่างไร?

การกำหนดจำนวนค่าสินไหมทดแทนจะต้องพิจารณาตามความเสียหายที่เกิดขึ้นจริงในแต่ละกรณี เช่น ค่ารักษาพยาบาล ค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับการรักษา ระยะเวลาการพักฟื้น หรือการสูญเสียรายได้หากมี

ส่วนความเสียหายทางจิตใจหรือผลกระทบทางความรู้สึกนั้น ไม่สามารถกำหนดเป็นตัวเลขที่ตายตัวได้ โดยคู่กรณีสามารถเจรจาไกล่เกลี่ย หรือทำข้อตกลงร่วมกันเพื่อหาข้อยุติที่เหมาะสมได้

สรุป

ข้อกล่าวอ้างที่ว่า สุนัขเห่าจนเด็กตกใจล้มบาดเจ็บ แม้ไม่ได้กัด เจ้าของอาจต้องชดใช้ค่าเสียหาย นั้นเป็นข้อมูลที่ถูกต้องตามหลักกฎหมาย โดยเจ้าของสัตว์อาจต้องรับผิดชอบต่อความเสียหายที่เกิดขึ้น เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้ว หรือเหตุเกิดจากการกระทำของผู้เสียหายเองที่ไปยั่วยุสัตว์

ทั้งนี้ รายละเอียดความรับผิดและจำนวนค่าเสียหายอาจแตกต่างกันไปตามข้อเท็จจริงของแต่ละคดี และสามารถใช้กระบวนการเจรจาไกล่เกลี่ยเพื่อหาข้อยุติร่วมกันได้