อาลัย "ชูวงศ์ ฉายะจินดา" ปิดตำนานราชินีนวนิยายพาฝัน เจ้าของผลงานจำเลยรัก

"ชูวงศ์ ฉายะจินดา" ราชินีนวนิยายพาฝัน เติมเต็มจินตนาการนักอ่าน จากไปอย่างสงบ สิริอายุ 96 ปี

วงการวรรณกรรมไทยสูญเสียปูชนียบุคคลครั้งใหญ่ ชูวงศ์ ฉายะจินดา ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2559 เจ้าของฉายา ราชินีนวนิยายพาฝัน จากไปอย่างสงบ ณ นครเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา 16.27 น. (ตามเวลาท้องถิ่น) ปิดตำนานนักเขียนผู้สร้างโลกใบสวยให้แก่นักอ่านมายาวนานกว่า 9 ทศวรรษ สิริอายุ 96 ปี

ประวัติ ชูวงศ์ ฉายะจินดา

หากจะเอ่ยถึงชื่อของ ชูวงศ์ ฉายะจินดา ภาพที่ปรากฏชัดคือภาพของตัวละครที่มีชีวิตชีวาและพล็อตเรื่องที่ชวนหลงใหล ผลงานของท่านไม่ใช่เพียงแค่นวนิยาย แต่คือ “แม่แบบ” ของความบันเทิงระดับชาติที่ถูกนำมาสร้างเป็นละครและภาพยนตร์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่ว่าจะเป็น

• จำเลยรัก: ตำนานรักที่สร้างปรากฏการณ์ตบจูบและรักท่ามกลางความแค้น

• เงาอโศก / สุดสายป่าน: เรื่องราวความรักที่บีบคั้นและตรึงตรา

• พริกกับเกลือ / เกิดเป็นหงส์: บทพิสูจน์ศักดิ์ศรีและความรักที่แตกต่าง

  และ  ตำรับรัก, พระเอกในความมืด, ฝันเฟื่อง, กำแพงเงินตรา, เงาใจ, พระจันทร์แดง, เจ้าสาวเรือพ่วง, พรหมพยศ,ไพรรัก, พิษผยอง, รักระแวง, บุหงาหน้าฝน, ตามรักตามล่า, ฝนตกแดดออก เป็นต้น

ตลอดเส้นทางนักเขียน ท่านฝากผลงานทรงคุณค่าไว้เกือบ 70 เรื่อง ซึ่งโดดเด่นด้วยภาษาที่สละสลวย การวางตัวละครที่สมจริง และบทสรุปที่เติมเต็ม “ความฝัน” ให้แก่ผู้อ่านในยุคทองของวรรณกรรมพาฝัน จนได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในนักเขียนหญิงที่ทรงอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งของเมืองไทย

ชูวงศ์ ฉายะจินดา เกิดเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2473 เป็นบุตรสาวคนสุดท้องของครอบครัวข้าราชการชั้นสูง เริ่มเข้าสู่วงการน้ำหมึกอย่างจริงจังในวัย 30 ปี โดยมีนิตยสาร ‘ศรีสัปดาห์’ เป็นเวทีแรกในการแจ้งเกิด ภายใต้การสนับสนุนของบรรณาธิการชื่อดังในยุคนั้น

แม้ในปี พ.ศ. 2521 ท่านจะตัดสินใจหยุดเขียนนวนิยายเพื่อเดินทางไปพำนัก ณ ประเทศออสเตรเลีย แต่ชื่อของ “ชูวงศ์ ฉายะจินดา” ไม่เคยจางหาย ผลงานทุกเล่มยังคงถูกนำมาปัดฝุ่นอ่านใหม่และสร้างสรรค์เป็นละครโทรทัศน์อย่างต่อเนื่อง ตอกย้ำว่าโลกที่ท่านสร้างไว้นั้นก้าวข้ามกาลเวลาอย่างแท้จริง

อนึ่ง กำหนดพิธีบำเพ็ญกุศล ณ วัดธรรมรังษี นครเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ตั้งแต่วันที่ 19-21 กุมภาพันธ์ 2569 

แม้ตัวจะจากไป แต่ตัวอักษรและจินตนาการที่ท่านร้อยเรียงไว้ จะยังคงทำหน้าที่ “พาฝัน” และสร้างความสุขให้แก่นักอ่านไทยรุ่นแล้วรุ่นเล่าไปตลอดกาล