ทำความรู้จัก แซ่สองพยางค์ นามสกุลคนจีนหายาก มีที่มาและความพิเศษอย่างไร?

ทำความรู้จัก แซ่สองพยางค์ นามสกุลคนจีนหายาก มีที่มาและความพิเศษอย่างไร?
โดยปกติแล้วเรามักจะคุ้นเคยกับคนจีนที่มีชื่อ 2 หรือ 3 พยางค์ โดยพยางค์แรกสุดจะเป็น "แซ่" (นามสกุล) เพียงพยางค์เดียว เช่น หลิว, เฉิน, หวัง หรือจาง แต่ในความเป็นจริงแล้ว จีนยังมีกลุ่มนามสกุลที่เรียกว่า "ฟู่ซิ่ง" (复姓 - Fùxìng) หรือแซ่ที่มีสองพยางค์ขึ้นไป ซึ่งมีความเป็นมาที่เก่าแก่และเปี่ยมไปด้วยมนต์ขลังตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
แซ่สองพยางค์เป็นมรดกทางประวัติศาสตร์ที่สะท้อนถึงรากเหง้าอันหลากหลายของอารยธรรมจีน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของตำแหน่งงาน ภูมิศาสตร์ หรือกลุ่มชาติพันธุ์ ซึ่งยังคงดำรงอยู่และเป็นเอกลักษณ์ที่น่าภาคภูมิใจมาจนถึงปัจจุบัน แต่ในจีนปัจจุบันแซ่สองพยางค์มี สัดส่วนต่ำมาก น้อยกว่า 1% ของประชากร เพราะบางตระกูลเปลี่ยนเหลือแซ่พยางค์เดียว เพื่อความสะดวกในยุคใหม่
รายชื่อตัวอย่างแซ่สองพยางค์ที่มีคนใช้จริง
แม้ปัจจุบันแซ่พยางค์เดียวจะครองสัดส่วนส่วนใหญ่ของประชากร แต่แซ่สองพยางค์เหล่านี้ยังคงมีการสืบทอดมาอย่างยาวนาน
- โอวหยาง (欧阳 - Ouyang) - แซ่สองพยางค์ที่มีประชากรใช้มากที่สุดในปัจจุบัน
- ซือหม่า (司马 - Sima) - แซ่ของนักประวัติศาสตร์และตระกูลขุนนางใหญ่ในสมัยสามก๊ก
- ซ่างกวน (上官 - Shangguan) - มักปรากฏในตระกูลชนชั้นสูงและขุนนางหญิง
- ตวนมู่ (端木 - Duanmu) - หนึ่งในตระกูลเก่าแก่ที่สืบเชื้อสายมาจากลูกศิษย์ของขงจื๊อ
- หวันเหยียน (完颜 - Wanyan) - แซ่เก่าแก่ของชาวจูเฉิน (แมนจู)
- กงซุน (公孙 - Gongsun) - แซ่โบราณ ที่คนคุ้นเคยจาก "กงซุนเช่อ" ในเปาบุ้นจิ้น
- จูเก่อ (诸葛 - Zhuge) - ที่คุ้นหูที่สุดคือ "จูเก่อเหลียง" (จูกัดเหลียง) หรือขงเบ้ง
จูเก่อเหลียง
- มู่หรง (慕容 - Murong) แซ่ของชาวเซียนเป่ย (Xianbei) ในประวัติศาสตร์จีน ยุคสิบหกอาณาจักร (ค.ศ. 304–439)
- ตงฟาง (東方) แปลว่า ทิศตะวันออก กล่าวกันว่าสืบเชื้อสายมาจากฝูซี
- ซีเหมิน (西門) แปลว่า ประตูตะวันตก กล่าวกันว่าต้นตระกูลอาศัยใกล้ๆ ประตูตะวันตก
- ซือคง (司空) แปลว่า เสนาบดีโยธาธิการ
- ซือถู (司徒) แปลว่า เสนาบดีมหาดไทย
- หวงฝู่ (皇甫) มีที่มาจาก ตำแหน่งราชการโบราณ ในสมัย ราชวงศ์โจว
- เซี่ยโหว (夏侯) ต้นตระกูลคือแซ่เซี่ย (夏) รวมกับคำว่า โหว (侯) หมายถึงขุนนางชั้นโหว
ที่มาของแซ่สองพยางค์: ทำไมถึงไม่เหมือนคนอื่น?
1. สืบเชื้อสายมาจากตำแหน่งราชการในราชสำนัก
ขุนนางในสมัยโบราณมักได้รับพระราชทานนามสกุลตามตำแหน่งที่ตนสังกัด หรือลูกหลานอาจนำชื่อตำแหน่งของบรรพบุรุษมาตั้งเป็นแซ่เพื่อเป็นเกียรติแก่ตระกูล ตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุดคือ:
- ซือหม่า (司马): เดิมคือตำแหน่งขุนนางผู้ดูแลกิจการทหารและม้าหลวง
- ซือถู (司徒): เดิมคือตำแหน่งขุนนางผู้ดูแลด้านการศึกษาและทะเบียนราษฎร์
2. ตั้งตามชื่อสถานที่ พิกัดภูมิศาสตร์ หรือชื่อแคว้น
บรรพบุรุษชาวจีนจำนวนมากตั้งแซ่ตามถิ่นที่อยู่อาศัยเพื่อบ่งบอกรากเหง้าของตนเอง ข้อมูลจากงานวิจัยด้านมานุษยวิทยาวัฒนธรรมจีน อธิบายว่าแซ่กลุ่มนี้มักมีความหมายเชื่อมโยงกับทิศทางและลักษณะทางกายภาพของพื้นที่ เช่น:
- โอวหยาง (欧阳): หมายถึงผู้อยู่อาศัยทางทิศใต้ (หยาง) ของภูเขาอวี่เยว่ (โอว)
- ตงฟาง (東方) แปลว่า ทิศตะวันออก กล่าวกันว่าสืบเชื้อสายมาจากฝูซี
- ซีเหมิน (西門) แปลว่า ประตูตะวันตก กล่าวกันว่าต้นตระกูลอาศัยใกล้ๆ ประตูตะวันตก
3. รากเหง้าจากชนกลุ่มน้อยและกลุ่มชาติพันธุ์
จีนเป็นประเทศที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์มาตั้งแต่อดีต ในช่วงที่มีการสถาปนาราชวงศ์โดยชนเผ่าที่ไม่ใช่ชาวฮั่น เช่น ชาวเซียนเปย หรือชาวแมนจู นามสกุลเดิมของพวกเขาจะมีความยาวมากกว่าปกติ เมื่อมีการปรับเปลี่ยนให้เข้ากับวัฒนธรรมฮั่น จึงกลายเป็นแซ่สองพยางค์ที่ยังคงเอกลักษณ์เดิมไว้:
- หวันเหยียน (完颜): แซ่ของราชวงศ์จิน ซึ่งเป็นชาวจูเฉิน (แมนจูโบราณ)
- มู่หรง (慕容) อวี่เหวิน (宇文) ถัวป๋า (拓跋) : แซ่ของชนเผ่าเซียนเปย
- ตู๋กู (独孤): แซ่ของชนกลุ่มน้อยที่เคยมีอำนาจมากในสมัยราชวงศ์สุยและถัง
4. สืบสายเลือดจากเจ้าผู้ครองนครหรือบรรพบุรุษผู้สูงศักดิ์
ระบบศักดินาทำให้เกิดการแยกสายตระกูลออกไปเป็นกิ่งก้านสาขา ลูกหลานของเจ้าผู้ครองนครมักนำชื่อแคว้นหรือชื่อของบรรพบุรุษมารวมกันเพื่อสร้างแซ่ใหม่ที่บ่งบอกถึงความสูงศักดิ์ เช่น:
- กงซุน (公孙): หลานชายของเจ้าเมืองหรือกษัตริย์ในยุคจีนโบราณ โดยคำนี้มักใช้เป็นคำเรียกยกย่องเชื้อสายของขุนนางระดับ "กง" (公) ในสมัยราชวงศ์โจว ก่อนจะพัฒนามาเป็นนามสกุลสองพยางค์ในเวลาต่อมา
- ตวนมู่ (端木): แซ่โบราณที่สืบเชื้อสายมาจากตระกูลขุนนางที่มีความรู้สูง มีความเก่าแก่สืบย้อนไปได้ถึงยุคขงจื๊อ
- เซี่ยโหว ( 夏侯) ต้นตระกูลคือแซ่เซี่ย (夏) ผู้ปกครองแคว้นฉี หลังแคว้นฉีล่มสลายน้องชายของผู้ครองแคว้นได้หลบหนีไปยังแคว้นหลู่ และได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนนางชั้นโหว ลูกหลานของเขาจึงนำชื่อสายตระกูลเดิมควบคู่กับตำแหน่งขุนนาง มาใช้เป็นนามสกุลแบบสองพยางค์
- จูเก่อ (诸葛) สายตระกูลขงเบ้ง (จูเก่อเหลียง)
คนดังในวงการบันเทิงที่ใช้แซ่สองพยางค์
-
โอวหยาง น่าน่า (Ouyang Nana) และ โอวหยาง ตีตี้ (Ouyang Didi) : สองพี่น้องศิลปินสาวชื่อดังชาวไต้หวันซึ่งมีนามสกุลว่า "โอวหยาง"
โอวหยาง ตีตี้ (Ouyang Didi) และ โอวหยาง น่าน่า (Ouyang Nana)
-
หวันเหยียน ลั่วหรง (Wanyan Luorong): นักแสดงดาวรุ่งหนุ่มจากซีรีส์จีนที่หลายคนคุ้นหน้า ซึ่งใช้แซ่เก่าแก่ "หวันเหยียน"
หวันเหยียนลั่วหรง (Wanyan Luorong)
ตัวเอกในซีรีส์ที่ใช้แซ่สองพยางค์
ผู้ประพันธ์บทละครและนิยายมักจะให้ตัวเอกใช้แซ่สองพยางค์เพื่อเพิ่มความเก่งกาจและมีอำนาจ
| ลำดับ | ชื่อตัวละคร | แซ่ | ซีรีส์ / นิยาย |
|---|---|---|---|
| 1 | ตู๋กู ปันรั่ว (Dugu Ban Ruo) | ตู๋กู (独孤) | ตำนานตู๋กู (The Legend of Dugu) |
| 2 | สุมาอี้ / ซือหม่า อี้ (Sima Yi) | ซือหม่า (司马) | สุมาอี้ นักปราชญ์ยอดขุนพล (The Advisors Alliance) |
| 3 | ซือหม่า เจียว (Sima Jiao) | ซือหม่า (司马) | วาสนาของปลาเค็ม (When Destiny Brings The Demon) |
| 4 | ตงฟาง ปุ๊ป้าย (Dongfang Bubai) | ตงฟาง (东方) | กระบี่เย้ยยุทธจักร / เดชคัมภีร์เทวดา (The Smiling, Proud Wanderer) |
| 5 | ตงฟาง ชิงชาง (Dongfang Qingcang) | ตงฟาง (东方) | ของรักของข้า (Love Between Fairy and Devil) |
| 6 | เซี่ยโหว ตั้น (Xiahou Dan) | เซี่ยโหว (夏侯) | ทะลุมิติตะลุยวังหลวง (How Dare You) |
| 7 | มู่หรง ชิงอี้ (Murong Qingyi) | มู่หรง (慕容) | Overdo (这一秒过火) |
| 8 | จูเก่อ เยว่ (Zhuge Yue) | จูเก่อ (诸葛) | ฉู่เฉียว จอมใจจารชน (Princess Agents) |
| 9 | ซือคง ฉางเฟิง (Sikong Changfeng) | ซือคง (司空) | ดรุณพเนจรท่องยุทธภพ / ดรุณควบม้าขาวเมามายลมวสันต์ / ตำนานนทีมืด |
| 10 | ซ่างกวน เฉี่ยน (Shangguan Qian) | ซ่างกวน (上官) | เหนือเมฆาชะตาลิขิต (My Journey to You) |
ตงฟางปุ๊ป้าย รับบทโดย หลินชิงเสีย
ดาวน์โหลดสนุกแอปฟรี


