ชายช็อกตรวจพบ มะเร็งระยะ 4 มีสัญญาณเตือนครึ่งปี นึกว่าเป็นออฟฟิศซินโดรม

"ปวดไหล่" เรื้อรังอย่าชะล่าใจ นึกว่าเป็นออฟฟิศซินโดรม สุดท้ายพบ มะเร็งปอดระยะที่ 4

อาการปวดเมื่อยตามร่างกายอาจไม่ใช่เรื่องเล็กเสมอไป โดยเฉพาะอาการ "ปวดไหล่" ที่เรื้อรังไม่หาย ล่าสุดพบเคสอุทาหรณ์ของชายวัยเกษียณที่ปวดไหล่นานครึ่งปี คิดว่าเป็นโรคจากการทำงาน แต่เมื่อไปตรวจกลับพบข่าวร้ายว่าเป็น มะเร็งปอด ระยะลุกลาม

ช่างไฟวัย 60 ปีรายนี้ มีอาการปวดไหล่ขวามานานกว่า 6 เดือน เดิมเข้าใจว่าเป็นอาการ "ไหล่ติด" (Frozen Shoulder) ซึ่งเป็นโรคออฟฟิศซินโดรม จึงซื้อแผ่นแปะแก้ปวดมาบรรเทาอาการและทำกายภาพบำบัดเอง แต่อาการกลับไม่ดีขึ้น หนำซ้ำแขนขวายังเริ่มอ่อนแรงจนถือแก้วน้ำแทบไม่ได้ และเริ่มมีอาการไอรุ่วมด้วย

เมื่อตัดสินใจไปโรงพยาบาล ผลตรวจทำเอาช็อก เพราะแพทย์พบก้อนเนื้อที่ปอดส่วนบน ลุกลามไปกดทับเส้นประสาทและกระดูกซี่โครง วินิจฉัยว่าเป็น มะเร็งปอดระยะที่ 4 ซึ่งแพทย์ระบุว่าหากมาตรวจเร็วกว่านี้สักครึ่งปี ผลการรักษาน่าจะดีกว่านี้มาก

ทำไม "มะเร็งปอด" ถึงปวดที่ไหล่?

นพ.หลิว จู่ห่าว ศัลยแพทย์ทรวงอก โรงพยาบาลคาเธ่ย์ เจเนอรัล อธิบายว่า ปอดส่วนบนอยู่ติดกับเส้นประสาทและหลอดเลือดที่ควบคุมแขน เมื่อมีก้อนเนื้อมะเร็งเกิดขึ้นบริเวณนี้ (Pancoast Tumor) จะไปกดทับเส้นประสาท ทำให้เกิดอาการปวดร้าวที่ไหล่และแขนอย่างรุนแรง

แม้เนื้องอกชนิดนี้จะพบได้เพียง 3-5% ของผู้ป่วยมะเร็งปอดทั้งหมด แต่ความน่ากลัวคือในระยะแรกมักไม่มีอาการไอ หรือหอบเหนื่อยเหมือนมะเร็งปอดทั่วไป ทำให้ผู้ป่วยส่วนใหญ่เข้าใจผิดคิดว่าเป็นโรคกระดูกและกล้ามเนื้อ หรือออฟฟิศซินโดรม จนรักษาผิดจุดและเสียโอกาสในการรักษา

สัญญาณอันตรายและ 2 กลุ่มเสี่ยงที่ต้องระวัง

แพทย์เตือนว่าหากมีอาการปวดไหล่เกิน 1 เดือนแล้วไม่ดีขึ้น โดยเฉพาะใน ผู้สูงอายุ และ ผู้ที่สูบบุหรี่มานานกว่า 20 ปี ควรเอะใจและรีบไปพบแพทย์เพื่อเอกซเรย์ปอด โดยอาการที่บ่งบอกว่าอาจไม่ใช่แค่ปวดกล้ามเนื้อธรรมดา มีดังนี้:

• ปวดเรื้อรัง แม้นอนพักก็ไม่หายปวด
• แขนอ่อนแรง กล้ามเนื้อลีบลง หรือมือชา
• มีอาการหนังตาตกข้างเดียว รูม่านตาไม่เท่ากัน (เกิดจากมะเร็งกดทับเส้นประสาท)
• มีอาการไอรื้อรัง หรือน้ำหนักลดผิดปกติร่วมด้วย

แม้อาการปวดไหล่ส่วนใหญ่จะเกิดจากปัญหากระดูกและกล้ามเนื้อ แต่การตรวจเช็กให้ชัวร์ย่อมดีกว่าการปล่อยทิ้งไว้จนสายเกินแก้ การตรวจพบ มะเร็งปอด ในระยะเริ่มต้นจะช่วยเพิ่มโอกาสในการรักษาและรอดชีวิตได้มากที่สุด