พ่อขายบ้าน "ตามหาลูกสาว" หายตัว 14 ปี จู่ๆ ได้จดหมายเฉลยจุกอก "หนูไม่กล้ากลับบ้าน"

พ่อขายบ้าน "ตามหาลูกสาว" หายตัว 14 ปี จู่ๆ ได้จดหมายเฉลยจุกอก "หนูไม่กล้ากลับบ้าน"

พ่อขายบ้าน "ตามหาลูกสาว" หายตัว 14 ปี จู่ๆ ได้จดหมายเฉลยจุกอก "หนูไม่กล้ากลับบ้าน"
แชร์เรื่องนี้
แชร์เรื่องนี้LineTwitterFacebook

บทเรียนราคาแพง! ลูกสาวหายตัวปริศนา 14 ปี ไม่กล้ากลับบ้านเพราะ "ประโยคเดียว" ของพ่อ

เรื่องราวที่ชวนน้ำตาซึมและฝากข้อคิดเตือนใจพ่อแม่ทุกคน เมื่อชายชราผู้ใช้เวลาค่อนชีวิตตามหาลูกสาวที่หายสาบสูญไปนานกว่า 14 ปี จู่ๆ ก็ได้รับจดหมายปริศนาจ่าหน้าซองถึงเขา เมื่อเปิดอ่านความจริงทั้งหมดก็ถูกเปิดเผย นำมาสู่บทสรุปที่ทำให้เขาถึงกับเข่าทรุดและน้ำตานองหน้า

การรอคอยที่ยาวนานกว่าทศวรรษ

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นที่เมืองเล็กๆ ในมณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน "นายจางเจี้ยนกั๋ว" ชายชราวัย 68 ปี ใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวและเงียบเหงา จนกระทั่งวันหนึ่งบุรุษไปรษณีย์ได้นำจดหมายลงทะเบียนมาส่ง แม้ชื่อผู้ส่งจะเลือนราง แต่ลายมือที่เขียนว่า "ลูกสาวจางเหวิน" กลับชัดเจนและบาดลึกเข้าไปในความทรงจำของเขา

ย้อนกลับไปเมื่อปี 2009 ลูกสาวของเขาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยระหว่างเดินทางไปเรียนต่อที่คุนหมิง พร้อมเงินเก็บก้อนสุดท้ายของครอบครัว ตลอด 14 ปีที่ผ่านมา นายจางขายบ้าน ลาออกจากงาน ตระเวนถือป้ายตามหาลูกไปทั่วประเทศ ยอมนอนใต้สะพาน เก็บของเก่าขาย แต่ก็ไม่พบเบาะแสใดๆ จนผมที่เคยดำเริ่มเปลี่ยนเป็นสีขาวโพลน

ความจริงในจดหมาย และคำขอโทษที่มาช้าไป

มือที่เหี่ยวย่นสั่นเทาขณะเปิดซองจดหมาย ภายในมีกระดาษสีเหลืองเก่าๆ และรูปถ่ายใบหนึ่ง ข้อความในจดหมายเขียนด้วยลายมือขยุกขยิกที่เขาจำได้แม่นยำระบุว่า "พ่อ หนูขอโทษ หนูไม่ได้ขึ้นเครื่องบินและไม่ได้ไปคุนหมิง" ความจริงคือเธอแอบเปลี่ยนสถานที่เรียนไปปักกิ่ง แต่กลับถูกต้มตุ๋นจนหมดตัว เธอไม่กล้าโทรหาพ่อ เพราะกลัวถูกดุด่าและทำให้พ่อผิดหวัง

ในจดหมายเล่าต่อว่า เธอต้องทำงานหนักทั้งล้างจานและแบกหาม จนได้พบรักและสร้างครอบครัว ปัจจุบันเปิดซูเปอร์มาร์เก็ตเล็กๆ มีชีวิตที่มั่นคง สิ่งที่บีบหัวใจที่สุดคือประโยคที่ว่า "หนูแอบกลับไปดูพ่อทุกปี เห็นพ่อลำบากแต่หนูไม่กล้าสู้หน้า จนกระทั่งหลานถามหาคุณตา หนูถึงรู้ว่าหนูหนีความจริงต่อไปไม่ได้แล้ว"

วินาทีแห่งการให้อภัยและบทเรียนราคาแพง

ทันทีที่อ่านจบ นายจางปล่อยโฮออกมาเหมือนเด็กหลงทาง ความโกรธและความน้อยใจตลอด 14 ปี มลายหายไปเหลือเพียงความคิดถึง เขาจำได้ว่าในอดีตเขาเข้มงวดกับลูกมาก เคยตวาดลูกว่า "ฉันไม่ต้องการลูกที่ไม่เชื่อฟัง!" คำพูดนั้นกลายเป็นกำแพงที่ทำให้ลูกเลือกที่จะหนีปัญหาแทนที่จะหันหน้ามาปรึกษาเขา

ในที่สุด นายจางเดินทางไปหาลูกสาวที่ปักกิ่ง ทันทีที่เจอกัน ลูกสาวโผเข้ากอดพ่อทั้งน้ำตา เรื่องราวนี้จบลงด้วยดี นายจางย้ายไปอยู่กับลูกสาวและมีความสุขกับการรับส่งหลานไปโรงเรียน แต่เขาก็ได้ฝากข้อคิดถึงพ่อแม่ทุกคนว่า "เรามักคาดหวังให้ลูกเชื่อฟัง จนลืมไปว่าลูกก็มีความกลัว จงเว้นที่ว่างให้ลูกได้มีทางถอย และเป็นพื้นที่ปลอดภัยให้เขาในวันที่ทำผิดพลาด"

แชร์เรื่องนี้
แชร์เรื่องนี้LineTwitterFacebook
กำลังโหลดข้อมูล