รู้จัก 4 ผลไม้เก่าแก่ที่สุดของมนุษยชาติ แอปเปิลไม่ติดโผ ทั้งที่ตำนานเยอะมาก!

รู้จัก 4 ผลไม้เก่าแก่ที่สุดของมนุษยชาติ แอปเปิลไม่ติดโผ ทั้งที่ตำนานเยอะมาก!

รู้จัก 4 ผลไม้เก่าแก่ที่สุดของมนุษยชาติ แอปเปิลไม่ติดโผ ทั้งที่ตำนานเยอะมาก!
แชร์เรื่องนี้
แชร์เรื่องนี้LineTwitterFacebook

เปิดประวัติศาสตร์ 4 ผลไม้เก่าแก่ที่สุดในโลกที่มนุษย์รู้จัก แอปเปิลที่เป็นตำนานโด่งดัง ยังไม่ติดโผ!

เมื่อพูดถึงผลไม้ที่มีความผูกพันกับประวัติศาสตร์มนุษยชาติ หลายคนมักนึกถึง "แอปเปิล" เป็นอันดับแรก ไม่ว่าจะด้วยตำนานหรือเรื่องเล่าขานต่างๆ แต่จากการศึกษาทางโบราณคดีและพันธุศาสตร์ล่าสุด กลับพบข้อมูลที่น่าสนใจว่า มีผลไม้อีก 4 ชนิดที่มนุษย์รู้จักและบริโภคมาก่อนแอปเปิลนานนับพันปี

วันนี้เราจะพาไปเปิดข้อมูลทางวิชาการที่ยืนยันว่า ผลไม้ชนิดใดบ้างที่ครองตำแหน่ง "ผลไม้ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก" โดยอ้างอิงจากหลักฐานการเพาะปลูกและการค้นพบซากดึกดำบรรพ์ ไปดูกันว่ามีผลไม้ชนิดโปรดของคุณติดอันดับหรือไม่

1. มะเดื่อ (Fig) : แชมป์ผลไม้เพาะปลูกชนิดแรกของโลก

จากการค้นพบทางโบราณคดีในประเทศอิสราเอล นักวิจัยพบหลักฐานของ "มะเดื่อ" พันธุ์แปรผันที่เกิดจากการคัดเลือกสายพันธุ์โดยมนุษย์ ซึ่งมีอายุเก่าแก่ถึง 11,400 ปี

การค้นพบนี้มีความสำคัญมาก เพราะมันยืนยันว่ามะเดื่อคือพืชผลชนิดแรกที่มนุษย์ทำการเพาะปลูกอย่างแท้จริง (Domestication) ซึ่งเกิดขึ้นก่อนยุคการปลูกธัญพืชอย่างข้าวสาลีและข้าวบาร์เลย์เสียอีก

มะเดื่อ

2. อินทผลัม (Date Palm) : อาหารคู่ชีพมนุษย์ยุคหิน

สำหรับ "อินทผลัม" ถือเป็นผลไม้ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานอย่างน่าทึ่ง โดยมีการขุดพบเมล็ดอินทผลัมในถ้ำที่อยู่อาศัยของมนุษย์ยุคหิน ทั้งในแถบแอฟริกาและตะวันออกกลาง ซึ่งหลักฐานการบริโภคนี้มีอายุเก่าแก่ถึง 130,000 ปี

อินทผลัมถูกจัดว่าเป็นแหล่งพลังงานสำคัญของมนุษย์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ก่อนที่จะมีการเริ่มเพาะปลูกอย่างจริงจังในช่วง 6,000–7,000 ปีก่อน ซึ่งถือว่าเป็นหนึ่งในเสาหลักความมั่นคงทางอาหารของคนโบราณ

อินทผลัม

3. กล้วย (Banana) : พืชเศรษฐกิจยุคแรกแห่งอุษาคเนย์

ผลไม้ใกล้ตัวเราอย่าง "กล้วย" ก็ติดอันดับต้นๆ ของโลกเช่นกัน โดยแหล่งโบราณคดี Kuk Swamp ในปาปัวนิวกินี ได้พบหลักฐานร่องรอยการปลูกกล้วยที่มีอายุเก่าแก่กว่า 7,000–10,000 ปี

การค้นพบนี้ยืนยันได้ว่า กล้วยเป็นหนึ่งในพืชเพาะปลูกยุคเริ่มต้นของมนุษยชาติ โดยเฉพาะในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และหมู่เกาะแปซิฟิก ก่อนที่จะแพร่หลายไปทั่วโลกในเวลาต่อมา

4. องุ่น (Grapes) : จากผลไม้ป่าสู่ไวน์แก้วแรกของโลก

ปิดท้ายด้วย "องุ่น" ที่มีการค้นพบซากเมล็ดซึ่งถูกมนุษย์เก็บรักษาหรือบริโภคในแถบตุรกีและกรีซ โดยมีอายุเก่าแก่ประมาณ 13,000 ปี

นอกจากจะเป็นผลไม้เก่าแก่แล้ว องุ่นยังเป็นผลไม้ชนิดแรกๆ ที่ถูกนำมาแปรรูป โดยพบหลักฐานการทำ "ไวน์" ที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่ประเทศจอร์เจีย ซึ่งมีอายุย้อนไปถึง 8,000 ปี แสดงให้เห็นภูมิปัญญาการถนอมอาหารของคนโบราณ

แล้วทำไม "แอปเปิล" ถึงไม่ติดอันดับ?

หลายคนอาจสงสัยว่าแอปเปิลหายไปไหน คำตอบคือแม้แอปเปิลป่าจะถูกมนุษย์เก็บกินมานาน แต่หลักฐานการ "เพาะปลูก" ที่ชัดเจนที่สุดของแอปเปิลมีอายุประมาณ 4,000–6,500 ปี เท่านั้น

เมื่อเทียบอายุขัยทางประวัติศาสตร์แล้ว แอปเปิลถือว่ามีอายุน้อยกว่ารุ่นพี่อย่าง มะเดื่อ กล้วย อินทผลัม และองุ่น อยู่พอสมควร ดังนั้นตำนานผลไม้ชนิดแรกของโลกในทางวิทยาศาสตร์ จึงต้องยกให้ 4 ชนิดข้างต้นครองแชมป์ไป

"ผลไม้ต้องห้าม" ในสวนเอเดน นักวิชาการชี้ "ไม่ใช่แอปเปิล" แต่เป็น "มะเดื่อ"

หากพูดถึงตำนานการกำเนิดมนุษย์ตามพระคัมภีร์ ภาพจำของ "อาดัมกับอีฟ" และ "ผลไม้ต้องห้าม" ในสวนเอเดน มักจะผูกติดอยู่กับภาพของ "ลูกแอปเปิล" สีแดงสดเสมอ แต่เชื่อหรือไม่ว่า ในมุมมองของนักประวัติศาสตร์พระคัมภีร์และนักพฤกษศาสตร์ กลับมีความเห็นตรงกันว่า ผลไม้แห่งความรู้ดีชั่วนั้น แท้จริงแล้วอาจเป็น "มะเดื่อ" (Fig) ต่างหาก

ความเชื่อเรื่องแอปเปิลอาจเป็นเพียงภาพจำที่ถูกสร้างขึ้นในยุคหลัง วันนี้เราจะพาไปไขปริศนาด้วย 4 เหตุผลสำคัญทางวิชาการ ที่บ่งชี้ว่าทำไม "มะเดื่อ" ถึงเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งในคดีประวัติศาสตร์นี้

1. เบาะแสจากพระคัมภีร์: ใบมะเดื่อคือสิ่งแรกที่ถูกหยิบใช้

หลักฐานที่ชัดเจนที่สุดปรากฏอยู่ในหนังสือปฐมกาล (Genesis 3:7) ซึ่งระบุไว้ว่า หลังจากที่อาดัมและอีฟกินผลไม้ต้องห้ามเข้าไป และเริ่มตระหนักถึงความเปลือยเปล่า สิ่งแรกที่พวกเขาทำคือ "เย็บใบมะเดื่อมาทำเป็นเครื่องนุ่งห่ม"

ประเด็นนี้ทำให้นักวิชาการตั้งข้อสังเกตว่า พืชที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดในขณะนั้น หรือต้นไม้ที่พวกเขาเพิ่งเด็ดผลมากิน ย่อมมีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นต้นมะเดื่อ พวกเขาจึงคว้าใบของมันมาใช้ปิดบังร่างกายทันที

2. แอปเปิลไม่ใช่ผลไม้ท้องถิ่น แต่ "มะเดื่อ" ใช่

ในยุคโบราณของดินแดนตะวันออกกลางและเลแวนต์ (อิสราเอล-ปาเลสไตน์) แอปเปิลไม่ใช่ผลไม้ที่พบได้ทั่วไปในธรรมชาติ กลับกัน "มะเดื่อ" คือผลไม้ป่าที่เป็นพื้นถิ่นและมีความสำคัญต่อวิถีชีวิตผู้คนในแถบนั้นมาอย่างยาวนาน

ส่วนสาเหตุที่แอปเปิลกลายเป็นสัญลักษณ์ของผลไม้ต้องห้าม เกิดจากการแปลความหมายในยุโรปยุคหลัง เนื่องจากในภาษาละติน คำว่า Malum นั้นแปลได้ทั้ง "ความชั่วร้าย" และ "แอปเปิล" ความพ้องรูปนี้ทำให้ศิลปินตะวันตกเริ่มวาดภาพผลไม้แห่งบาปเป็นแอปเปิลจนกลายเป็นความเข้าใจผิดที่สืบทอดกันมา

3. สัญลักษณ์แห่งปัญญาและความอุดมสมบูรณ์

ในบริบทของอารยธรรมโบราณ มะเดื่อมักถูกยกให้เป็นสัญลักษณ์ของ "ความอุดมสมบูรณ์" และ "ความรู้" (Wisdom/Secret Knowledge) ซึ่งสอดคล้องกับคุณสมบัติของ "ผลไม้แห่งความรู้ดีและความชั่ว" ในสวนเอเดนมากกว่าแอปเปิล

4. มะเดื่อคือพืชชนิดแรกที่มนุษย์เพาะปลูก

สอดคล้องกับข้อมูลทางโบราณคดีที่พบว่า มะเดื่ออาจเป็นพืชผลชนิดแรกของโลกที่มนุษย์เริ่มทำการเพาะปลูก (Domestication) ก่อนหน้าธัญพืชอย่างข้าวสาลีถึง 1,000 ปี การที่มะเดื่อปรากฏในตำนานกำเนิดมนุษย์ จึงสะท้อนถึงความสัมพันธ์อันลึกซึ้งระหว่างมนุษย์ยุคแรกกับผลไม้ชนิดนี้ได้สมเหตุสมผลที่สุด

สรุป: แอปเปิลคือภาพจำ แต่มะเดื่อคือความจริงทางบริบท

แม้พระคัมภีร์จะไม่ได้ระบุชื่อผลไม้ไว้อย่างชัดเจน แต่เมื่อพิจารณาจากหลักฐานแวดล้อม ทั้งถิ่นกำเนิดพืช การตีความทางภาษา และบริบททางโบราณคดี "มะเดื่อ" จึงมีน้ำหนักมากที่สุดที่จะเป็นผลไม้ต้องห้ามต้นฉบับ ส่วนแอปเปิลนั้นถือเป็นผลพวงจากการตีความทางวัฒนธรรมยุโรปในภายหลังนั่นเอง

แชร์เรื่องนี้
แชร์เรื่องนี้LineTwitterFacebook
กำลังโหลดข้อมูล