เปิดบันทึกทูตฝรั่งเศสยุคอยุธยา เผยชาวสยาม "ขี้อาย" แม้แต่งกาย "เกือบเปลือย" เหตุผลสุดเอ็นดู

เปิดบันทึกทูตฝรั่งเศสยุคอยุธยา เผยชาวสยาม "ขี้อาย" แม้แต่งกาย "เกือบเปลือย" เหตุผลสุดเอ็นดู

เปิดบันทึกทูตฝรั่งเศสยุคอยุธยา เผยชาวสยาม "ขี้อาย" แม้แต่งกาย "เกือบเปลือย" เหตุผลสุดเอ็นดู
แชร์เรื่องนี้
แชร์เรื่องนี้LineTwitterFacebook

เปิดบันทึก "ลา ลูแบร์" ราชทูตฝรั่งเศส เผยคนสยามสมัยอยุธยา "ขี้อายอย่างยิ่ง" แม้แต่งกายน้อยชิ้น

ซีมง เดอ ลา ลูแบร์ (Simon de La Loubère) ราชทูตฝรั่งเศสที่เดินทางมายังกรุงศรีอยุธยา ในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ได้บันทึกวิถีชีวิตของคนสยามในยุคนั้นไว้อย่างน่าสนใจ หนึ่งในนั้นคือมุมมองของเขาต่อความ "ขี้อาย" ของคนกรุงเก่าฯ

มุมมองชาวตะวันตกต่อการแต่งกายคนสยาม

ในสายตาของ ลา ลูแบร์ เขาแสดงความเห็นอย่างตรงไปตรงมาว่า คนสยาม "ไม่ใคร่จะพอใจหุ้มห่อกายตัวนัก" โดยให้เหตุผลว่าอาจเป็นเพราะอากาศที่ร้อนจัด ทำให้ชาวสยามดูเหมือน "พอใจประพฤติอนาจารเปลือยกายมากกว่าปกคลุมด้วยเสื้อผ้า"

เขายังบันทึกด้วยว่า คนสยามมักจะเดินเท้าเปล่า ศีรษะก็ไม่ได้สวมใส่อะไร โดยจะ "ปิดบังที่อุจาดเท่านั้น" ซึ่งสะท้อนความแตกต่างทางวัฒนธรรมการแต่งกายระหว่างตะวันตกและตะวันออกในยุคนั้น

แม้ดู "เปลือย" แต่กลับ "ขี้อายอย่างยิ่ง"

อย่างไรก็ตาม แม้ ลา ลูแบร์ จะมองว่าคนสยามแต่งกายน้อยชิ้น แต่เขาก็เน้นย้ำว่า แท้จริงแล้วคนสยามกลับ "เต็มไปด้วยความละอาย" และไม่ยอมให้ชาวต่างชาติเห็นเรือนร่างของตนง่ายๆ

ลา ลูแบร์ เล่าถึงเหตุการณ์ที่น่าสนใจว่า แม้แต่ "ผู้หญิงที่เปลือยอกนั่งเอ้เตมาในเรือ" เมื่อเห็นขบวนแห่ของราชทูตฝรั่งเศส "ยังต้องนั่งผินหลังให้ขบวนแห่" เขาสังเกตว่าเป็นการยากมากที่ชาวต่างชาติจะได้เห็นเรือนร่างของสตรีสยามเกินกว่าแขนของเธอ

ความละอายในกิจวัตรประจำวัน

ความขี้อายของคนสยามยังสะท้อนผ่านกิจวัตรอื่นๆ ด้วย เช่น ลา ลูแบร์ ระบุว่า "ชาวสยามไม่ยอมเปลื้องผ้าปกกายในเวลานอน" หรืออย่างน้อยก็จะผลัดเปลี่ยนเป็นผ้านุ่งที่นุ่มนวลกว่า

นอกจากนี้ การอาบน้ำในแม่น้ำลำคลองซึ่งเป็นกิจวัตรปกติ ก็จะมีการผลัดเปลี่ยนผ้านุ่งสำหรับอาบน้ำ ไม่มีการเปลือยกายอาบน้ำ แตกต่างจากชาวยุโรปที่อาจมองการอาบน้ำเป็นความสำราญ

ที่สำคัญ ลา ลูแบร์ ยังชื่นชมที่คนสยามระมัดระวังเรื่อง "อุจาดหู" ยิ่งกว่า "อุจาดตา" โดยระบุว่ากฎหมายสยามมีการห้ามร้องเพลงที่มีเนื้อหาสัปดนอย่างโจ่งแจ้ง เช่นเดียวกับกฎหมายของจีน

สรุปบันทึก ลา ลูแบร์

บันทึกของ ลา ลูแบร์ จึงเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ชิ้นสำคัญ ที่สะท้อนมุมมองของชาวต่างชาติต่อคนสยามในสมัยอยุธยา และยืนยันถึงจารีตประเพณีเรื่องความสุภาพและความละอาย (ความขี้อาย) ที่มีมาแต่โบราณ แม้การแต่งกายจะแตกต่างจากยุโรปก็ตาม

แชร์เรื่องนี้
แชร์เรื่องนี้LineTwitterFacebook
กำลังโหลดข้อมูล