การสวดพระอภิธรรมของกษัตริย์จะใช้ทำนองการสวด ต่างจากการสวดทั่วไป

ทำนองการสวดพระอภิธรรมของพระพิธีธรรมนั้น แตกต่างจากการสวดพระอภิธรรมทั่ว ๆ ไป ในแต่ละพระอารามจะมีทำนองเป็นของตนเอง มีการฝึกหัดฝึกฝนฝึกซ้อมกัน เพื่อความคล่องแคล่ว พร้อมเพรียง และความไพเราะในการสวด ในปัจจุบันนี้ ทำนองที่พระพิธีธรรมสวด บทสวดต่าง ๆ สรุปแล้วมี 4 ทำนอง คือ

1.ทำนองกะ แยกเป็น 2 ลักษณะ คือ กะเปิด เป็นการสวดที่เน้นการออกเสียงคำสวดชัดเจน และกะปิด เป็นการสวดที่เน้นการสวดเอื้อนเสียงยาวต่อเนื่องกันตลอดทั้งบท ไม่เน้นความชัดเจนของคำสวด วัดที่สวดทำนองนี้ เช่น วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม (วัดโพธิ์)

2.ทำนองเลื่อนหรือทำนองเคลื่อน ได้แก่ การสวดที่ว่าคำไม่เน้นความชัดเจนของคำสวด และเอื้อนเสียงทำนองติดต่อกันไปโดยไม่ให้เสียงขาดตอน วัดที่สวดทำนองนี้ เช่น วัดระฆังโฆสิตาราม 

3.ทำนองลากซุง ได้แก่ การสวดที่ต้องออกเสียงหนักในการว่าคำสวดทุก ๆ ตัวอักษรเอื้อนเสียงทำนองจากหนักแล้วจึงแผ่วลงไปหาเบา วัดที่สวดทำนองนี้ เช่น วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ 

4.ทำนองสรภัญญะ ได้แก่ การสวดที่ว่าคำสวดชัดเจนและมีการเอื้อนทำนองเสียงสูง-ต่ำไปพร้อมกับคำสวดนั้น ๆ วัดที่สวดทำนองนี้ เช่น วัดบวรนิเวศวิหาร  

รวมข่าวในหลวง รัชกาลที่ 9 หลังเสด็จสวรรคต