มองนอกดูใน - แล้วน้ำตาก็เหือดหาย...กลายเป็นรอยยิ้ม

วันที่ 4-5 มิถุนายน ที่ผ่านมา ข้าพเจ้าและแม่ชีของเสถียรธรรมสถานได้มีโอกาสเป็นหนึ่งในคณะผู้เดินทางไปประเทศพม่า เพื่อนำเครื่องอุปโภคบริโภคที่จำเป็นไปมอบให้แก่ผู้ประสบภัย ซึ่งเสถียรธรรมสถานได้นำเครื่องกรองน้ำ ข้าวของเครื่องใช้จำนวนมากมาย รวมทั้งจีวร ชุดแม่ชี พร้อมทั้งถุงยังชีพที่จำเป็น ซึ่งมีน้ำหนักทั้งหมดกว่า 20 ตันไป และนับเป็นครั้งแรกที่ข้าพเจ้ามีโอกาสได้พบกับ หลวงพ่อไจ๊ทีเซา และ ดร.คิน ฉ่วย นักธุรกิจผู้กว้างขวางของประเทศพม่า ผู้เป็นศิษย์

6 เดือนให้หลัง เมื่อวันที่ 20-25 ธันวาคม ที่ผ่านมา ข้าพเจ้าได้รับเชิญจาก ดร.คิน ฉ่วย ให้ไปร่วมพิธียกฉัตร 9 พระเจดีย์ที่เสียหายจากพายุนาร์กีส ซึ่งพระเจดีย์ทั้งเก้าล้วนมีพระบรมสารีริกธาตุประดิษฐานอยู่ทั้งสิ้น โดยมีหลวงพ่อไจ๊ทีเซาเป็นประธานในพิธี

// //

วัดแต่ละวัดแออัดไปด้วยผู้คนที่มาร่วมงานด้วยความศรัทธา

ในวันนั้น...ที่ดวงตาเคยมีแต่หยาดน้ำตาของความสูญเสีย

ในวันนี้...น้ำตากลับมาพร้อมกับความปีติปลาบปลื้ม

เสียงสวดมนต์ดังกระหึ่มจากทุกปาก ทุกใจ ของทุกคน

ส่วนประกอบแต่ละชิ้นของฉ่อกันขึ้นไปเป็นทอดๆ จนถึงยอดด้วยความตั้งใจ

ทุกผู้ทุกนามที่เป็นส่วนหนึ่งของงานนี้ แม้จะมีหน้าที่เพียงเล็กน้อย ก็ถือศีลและกินอาหารมังสวิรัติเป็นเวลา 15 วันก่อนหน้าวันงาน

วัดแต่ละวัดที่ประกอบพิธียกฉัตร เราจะพบผู้คนหน้าตาซ้ำๆ ซึ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่า แม้ฐานะความเป็นอยู่จะแร้นแค้น แต่ด้วยศรัทธาในพระพุทธศาสนาที่มีอยู่อย่างเปี่ยมล้น คนจำนวนมากจึงบากบั่นที่จะมาร่วมงาน

วันสุดท้าย ดร.คิน ฉ่วย ได้นำคณะของเราเดินทางไปเยี่ยมเยียนวัดนากาไหล่กู ซึ่งข้าพเจ้าได้ไปเยือนเมื่อการเดินทางครั้งก่อน เมื่อไปถึง สภาพของนันนารี่ถูกบูรณะให้ดีขึ้นกว่าการมาครั้งที่แล้ว แม่ชี เด็กๆ ในชุดนักบวชสีชมพู ส่วนใหญ่จำข้าพเจ้าได้ เดินเข้ามาไหว้และยิ้มให้ นับเป็นรอยยิ้มที่สดใสและเต็มไปด้วยความหวัง พวกเรามีโอกาสได้ทำภาวนากับบทเพลง ดั่งดอกไม้บาน ร่วมกัน ซึ่งก็เป็นอีกครั้งที่ทำให้ข้าพเจ้ารู้ว่า ไม่ว่าภายนอกจะเป็นเช่นไร แต่ด้วยพุทธิภาวะที่เกิดขึ้นในใจนั้น ดอกไม้แห่งโพธิ ทุกดอกจะเบ่งบานต่อไปได้

บัดนี้น้ำตาได้เหือดแห้งไป...ที่ทิ้งไว้คือรอยยิ้ม

และในปีพุทธศักราช 2552 ที่จะมาถึงใพรุ่งนี้ ข้าพเจ้าขออาราธนาคุณพระศรีรัตนตรัย ให้ทุกท่านเคลื่อนชีวิตในหน้าที่การงาน อย่างคนที่ใช้งานเป็นฐานแห่งการปฏิบัติธรรม ดูแลจิตใจแล้วเราจะผ่องใสทั้งปี ไม่ว่าจะเป็นขณะจิตไหน วินาทีไหน ก็ใหม่อยู่ตลอด เพราะจิตจะสะอาด สว่าง และสงบในทุกการกระทำ

ธรรมสวัสดี

ตะลุยข่าว - 388 ศพสึนามิ...ยังไม่ได้กลับบ้าน

แม้พิบัติภัยสึนามิจะผ่านพ้นไปแล้ว 4 ปี ทว่าภาพความเสียหาย การล้มตาย และสูญหายไปของคนอันเป็นที่รัก ยังคงติดตรึงอยู่ในใจเหมือนภาพฝันร้ายในคืนที่แสนยุ่งเหยิง หลายครอบครัวยังทำใจไม่ได้กับมหันตภัยที่เกิดขึ้นกับตนเอง ครอบครัว และธุรกิจ เสียงหวีดร้องโหยหวนและร่ำไห้เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2547 ยังคงก้องอยู่ในมโนสำนึก

เรื่องล่าสุดของหมวด บันเทิง

ดูหมวด บันเทิง ทั้งหมด