“25 hours” บอกเล่าถึงการเปลี่ยนแปลงของวงใน “ไม่กลัว”

“25 hours” บอกเล่าถึงการเปลี่ยนแปลงของวงใน “ไม่กลัว”
Sanook!-Music

สนับสนุนเนื้อหา

"การเปลี่ยนแปลงต่อจะให้หนักหนาแค่ไหน แต่ถ้ามีคนรอบข้างที่เข้าใจ" ที่คณะดนตรี 25 ชั่วโมง วง 25hours จาก genie records บอกว่าไม่กลัว ซึ่งนี่คือที่มาของซิงเกิ้ลล่าสุดในชื่อ “ไม่กลัว” บทเพลงความหมายลึกซึ้งจากอัลบั้ม Mom and Popshop นั่นเอง

คลิกฟังเพลง และอ่านเนื้อร้องเพลง ไม่กลัว - 25hours  

โดยจุดเริ่มต้นมาจาก แหลม นักร้องนำแต่งทำนองโดยได้แรงบันดาลใจมาจากช่วงการเปลี่ยนแปลงของวงการย้ายค่ายเพลง ซึ่งเป็นช่วงวง 25 hours ย้ายมาซบชายคายักษ์ใหญ่ GMM และเรื่องครอบครัว ก่อนที่ ปู๋ มือกีตาร์จะนำไปใส่เนื้อเพลงอีกที และเพื่อให้เพลง “ไม่กลัว” สื่ออารมณ์ได้ดีที่สุดจึงใช้เครื่องดนตรีแค่เปียโนเพียงตัวเดียว ในการสื่ออารมณ์

โดยแหลมได้เผยว่าเขียนเพลงนี้ในภาวะที่มีการเปลี่ยนแปลงหลายเรื่องทั้งเรื่องงานย้ายค่ายความหวั่นวิตกที่มีมากมาย อีกทั้งเรื่องครอบครัวในตอนนั้นเพิ่งมีหลาน ครอบครัวดูมีความสุขจำได้เลยว่ามองหน้าหลานแล้วก็แต่งทำนองเพลงนี้ด้วยความรู้สึกอบอุ่นลึกๆ

ความสุขแบบนั้นมันชวนให้น้ำตาไหล และทุกคนในวงก็รู้สึกเหมือนกัน การก้าวต่อไปข้างหน้ามันจะเป็นยังไงนะ แต่ต่อให้ไม่มีใครพวกเรายังมีกันเหมือนการที่มีใครซักคนที่เรารักและรักเรา มันทำให้เรามั่นใจที่จะเดินไปข้างหน้า รวมถึงแฟนเพลงด้วยเพราะสุดท้ายวงดนตรีวงหนึ่งก็มีแฟนเพลงนี่แหละที่รอเราอยู่ เสียงปรบมือ เสียงกรี๊ด เสียงร้องตาม มันคือความรักความสัมพันธ์

ในส่วนดนตรีเพลงนี้เลือกที่จะให้มีน้อยที่สุดตั้งใจให้มีเปียโนอย่างเดียว เพราะอยากให้ฟังเนื้อเพลงมากกว่า เพราะเป็นเพลงที่ต้องใช้อารมณ์เอ็มวีเพลงนี้เป็นเพลงที่ 6  พี่พวกเขาตั้งใจที่จะแสดงเอง เพราะคนที่จะสะท้อนเรื่องราวได้ดีที่สุดก็คือคนในวง ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาจะ 10 ปี มีทะเลาะ ผ่านร้อนผ่านหนาว เหมือนครอบครัวเจอกันทุกวัน

เนื้อเรื่องเป็นการเดินทางช่วงนึงสั้น ๆ โลเคชั่นในป่าจังหวัดสระบุรีและลพบุรี ความเป็นป่าแทนเรื่องราวในชีวิตได้เหมือนมีทั้งความสวยงามและก็เรื่องเร้นลับ ที่ไม่คาดคิดว่าจะไปเจออะไรบ้าง มานั่งดูสไลด์ย้อนความทรงจำดูภาพวงยุคต่างๆ คนที่รัก 25hours ก็น่าจะยิ้มไปตาม เป็นเพลงที่ให้ความรู้สึกดี ๆ ต่อใครซักคนที่อยู่ข้าง ๆ ถ้ามีคนที่ทำให้เราไม่ต้องกลัวอะไรแล้ว ดูแลกันให้ดี ๆ เพราะ .....บางทีจุดหมายปลายทาง อาจไม่สำคัญเท่ากับมีคนพร้อมจะเดินไปด้วยกันกับเรารึเปล่า?