วิจารณ์หนัง: SNAKES ON A PLANE

ชีวิตจริงอันโหดร้ายได้ขโมยความน่าพรั่นพรึงไปจากชื่อหนังSnakes on a Plane เพราะเรารู้ว่าตอนนี้กระทั่งสิ่งของธรรมดาสามัญอย่างขวดน้ำและเจลใส่ผม อาจกลายเป็นสิ่งอันตรายกว่าเดิมเมื่ออยู่บนเครื่องบิน อย่างไรก็ดี งูก็ยังทำอันตรายต่อเที่ยวบินได้ในหลายทาง บรรดางูพิษจำนวนมหาศาลบนเครื่องบินระดับ 30,000 ฟุต ยังคงดึงดูดความสนใจผู้ชมในทางสยดสยองได้เสมอ และอย่างที่ชื่อหนังตั้งออกมาได้ดิบและตรงไปตรงมาสุด ๆ สิ่งที่เราเห็นในหนังก็สะใจอย่างที่คิดไว้ ด้วยภาพงูฉกเข้าไปลิ้น ดวงตา ช้างน้อย หน้าอก และก้น ส่วนงูโบอาก็กลืนร่างมนุษย์ตัวใหญ่เข้าไปทั้งคน แน่นอนเห็นอย่างนี้แล้วหลายคนคงจะเลิกบ่นกระจุบกระจิบเรื่องอาหารบนเครื่องบินไปอีกนาน ชื่อของมัน Snakes on a Plane เหมือนกับการเย้ยหยันและตรงไปตรงมามากพอที่จะกระตุ้นให้นักดูหนังแบบคัลท์หันมาสนใจ หรือหากดูตามหน้าหนังสือพิมพ์ หนังเรื่องนี้ซึ่งแปลชื่อเรื่องได้ว่า งูหลายตัวบนเครื่องบิน ถูกรายงานว่าเป็นหนังทุนต่ำเกี่ยวกับเอ่อ.... งูหลายตัวบนเครื่องบิน! แค่นั้นแหละดูราวกับโปรดิวเซอร์ไม่ศรัทธาในหนังของตัวเองซะเลยนอกจากนี้ ก็มีข่าวถูกปล่อยออกมาว่าบริษัทจัดจำหน่ายอย่างนิวไลน์ซีเนม่า ก็เคยคิดจะเปลี่ยนชื่อหนังไปเป็น Pacific Air Flight 121 โดยมีนักแสดงผิวหมึก แซมมวล แอล แจ๊คสันกำลังจะเป็นบ้าในห้องแคบ ๆ ถูกล้อมรอบไปด้วยงูพิษมากมายพร้อมกับแช่งให้เกิดพายุพัดให้ตายห่...... ตายโหงกันไปบ้างอย่างไรก็ดี ท้ายที่สุด ชื่อของหนังก็ออกมาเหมือนเดิม มันดิบได้ใจมากและผลลัพธ์ด้านคุณภาพก็คือ มันเป็นหนังที่เดินตามสูตรสูงส่งแต่ความทะเยอทะยานต่ำต้อย .....ถามว่าคนดูจะได้อะไรจากหนังเรื่องนี้นะหรือ ก็ว่าตามชื่อหนังนั่นแล พวกเขาจะได้็นงูหลายตัวบนเครื่องบิน จบข่าว! เรื่องราวอันแสนสลับซับซ้อนของมัน (อันนี้ประชด!) ก็คือ ไอ้หนุ่มนักเล่นเซิร์ฟ ฌอน (นาธาน ฟิลลิปส์) ได้กลายเป็นพยานในการฆาตกรรมแสนหฤโหด โดยฝีมือหัวหน้าแก๊งอาชญากรรมในฮาวาย ดังนั้น เจ้าหน้าที่มือเจ๋งของเอฟบีไอ เนวิลล์ ฟลินน์ (แซมมวล แอล. แจ๊คสัน) จึงถูกส่งเข้ามาคุ้มกันเขาไปเป็นพยานโดยเดินทางจากฮอนโนลูลู ไปสู่ ลอสแองเจลิส เพื่อเป็นพยานให้กับคดีนี้ อย่างไรก็ดี หัวหน้าแก๊งมาเฟียดันมีสายสัมพันธ์กับเจ้าหน้าที่ในสนามบิน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย และสายการบินยังผลโห้เกิดแผนการลักลอบนำเอางูพิษร้ายแรงนับร้อยตัวขึ้นไปไว้บนห้องบรรทุกสินค้า และเมื่อบินไปได้ครึ่งทาง พวกมันจะถูกปล่อยตัวออกมาเพ่นพาน และจัดการกับคนบนเครื่องบินเสีย อย่างที่เราเคยเห็นกันในหนังหายนะ ผู้คนหลากหลายบุคลิกจะมารวมตัวกันบนเครื่องบินเพื่อเดินทาง ด้วยวัตถุประสงค์แตกต่างกัน เราจะเห็นคุณแม่พร้อมด้วยลูกน้อย แน่นอนเธอต้องรอด, สาวฮ็อตพร้อมด้วยสุนัขตัวเล็กในอ้อมกอด แน่นอน มันกลายเป็นอาหารของงู,หญิงชราขี้เมาผู้เกลียดชังการบิน และชายหนุ่มผู้เกลียดทุกคนที่ขึ้นเครื่องบิน, หนุ่มนักแร็พกับบอดี้การ์ดร่างยักษ์ของเขา ซึ่งน่าจะมีชะตากรรมไม่ต่างกัน นอกจากนี้ยังมีผู้โดยสารบางคนกำลังจะกลายเป็นผู้ช่วยของเนวิลล์ ในการต่อกรกับงูพิษทั้งหลายแหล่บนเครื่อง........ ผู้กำกับ เดวิด อาร์. เอลลิส และคนเขียนบท จอห์น เฮฟเฟอร์แนน กับ เซบาสเตียน กูเตียร์เรซ เหมือนจะพิถีพิถันระมัดระวังกับเรื่องจังหวะเวลาเป็นอย่างมาก งูตัวแรกโผล่เข้ามาในหนังเมื่อเวลาผ่านไป 23 นาที โดยหนุ่มสาวในห้องน้ำถูกจัดการเป็นอาหารราวกับออเดิร์ฟเรียกน้ำย่อยก่อนที่ทุกสิ่งทุกอย่างจะโกลาหลวุ่นวายเมื่อเวลาดำเนินไปถึงนาทีที่ 49 จากนั้นก็มีพายุไฟฟ้าด้านนอกและความตึงเครียดพุ่งขึ้นไปอีกระดับเมื่อนักบินเดินทางไปหายมบาล ส่วนในการช่วยชีวิตคนเราจะเห็นแซมมวล แอล แจ๊คสัน ต้อนผู้โดยสารเข้าไปรวมกันที่ตอนหน้าของเครื่องบิน และพยายามใช้กระเป๋าเดินทางกั้นไม่ให้พวกมันเข้ามาถึงตัว ทว่าไม่นานนัก พวกเขาก็ไม่อาจต้านทาน หนังเรื่องนี้เดินตามสูตรสำเร็จ และทุกอย่างสามารถคาดเดาได้อย่างไรก็ตาม เหมือนคนสร้างจะแม่นยำในสิ่งที่ต้องการทำอย่างยิ่ง ฉากแอ็คชั่นอาจรวดเร็วและรุนแรงจนสุ่มเสี่ยงต่อการมั่ว ทว่าดนตรีประกอบ และการตัดต่อ กลับสามารถกลมกลืนผสมผสาน มาถูกที่ถูกทางชนิดไม่มีพลาดเลย ขณะที่ผู้กำกับภาพมักจะใช้ภาพโคลสอัพให้เห็นหัวงูในระยะประชิดเพื่อสร้างความหวาดผวาแก่คนดู นับว่าเป็นการประสบความสำเร็จในการสร้างความตื่นเต้นอย่างโจ่งแจ้งจึงเกิดเป็นข้อเสนอว่า ด้วยระดับของการเร้าอารมณ์แบบนี้ ผู้สร้างน่าจะลองทำมันออกมาในแบบ 3D สามมิติดูบ้าง ท่าทางจะมันส์พิลึก CRITICS' AVERAGE: B- ข้อมูลจากนิตยสาร Starpics ฉบับวันที่ 1 กันยายน 2549