วิจารณ์หนัง The Ant Bully

The Ant Bully ได้รับคำวิจารณ์ก้ำกึ่ง มันเป็นทั้งความแช่มชื่นและบาดแผลระบมในเวลาดียวกัน มันคือความน่าผิดหวังสำหรับคนที่กำลังมองหาหนังอนิเมชั่น 3D แห่งความหวังที่จะมาหยุดยั้งควาตกต่ำของวงการอนิเมชั่นในระยะหลังๆ ขณะเดียวกัน มันก็เป็นหนังที่ประสบความสำเร็จระดับหนึ่งในแง่ของความบันเทิง (อย่างไรก็ดี มันยังไม่อาจเทียบเท่าอนิเมชั่นค่ายพิกซาร์อย่าง Cars) แม้งานด้านภาพจะยังดูดีสวยงาม ทำให้สายตาอิ่มเอม (ความน่าตะลึงตาของภาพ ชวนให้คิดถึง Antz และ Honey, I Shrunk the Kids) แต่หากใช้หูฟังด้วยล่ะก็ คนดูจะรู้สึกปวดหัวเป็นแน่แท้ หนังดัดแปลงจากหนังสือสำหรับเด็กของ จอห์น นิคเกิ้ล ในชื่อเรื่องเดียวกัน โดยได้ผู้กำกับ จอห์น เอ. เดวิส ซึ่งเคยได้รับการเสนอชื่อชิงออสการ์ในปี 2001 จาก Jimmy Neutron: Boy Genius มาแล้ว มันออกมาในรูปโฉมของการผสมผสานระหว่างศีลธรรมคุณธรรมกับฉากแอ็คชั่นที่พรั่งพรูถั่งโถม สำหรับคนคิดมากแล้ว บางทีอาจเหมือนเป็นการดูถูกคนที่การศึกษาสูงกว่าระดับประถม 2 ก็เป็นได้ เด็กเล็กอาจจะพบว่ามันดึงดูดใจ ทว่าคนอื่นๆล่ะ ผู้ปกครองอาจจะต้องฝืนทนนั่งดูให้จบเรื่อง แล้วพวกเขาจะเข้าใจถึงความแตกต่างระหว่าง หนังสำหรับครอบครัว และ หนังสำหรับเด็ก โดย The Ant Bully อยู่ในประเภทหลัง นอกจากนี้ใครที่รอคอยอนิเมชั่นเกรดเอว่าด้วยแมลงอย่าง Antz และ A Bugs Life ก็คงต้องรอต่อไป เด็กอารมณ์ร้ายวัย 10 ขวบ ลูคัส (ให้เสียงโดย ซาค ไทเลอร์ ไอเซน) มีรูปโฉมเหมือนเด็กเนิร์ดอเมริกันทั่วไปเขามักจะระบายอารมณ์ฉุนเฉียวด้วยการรังแกมดที่อาศัยอยู่ในสนามหญ้าหน้าบ้าน ด้วยการกระทืบอย่างแรงและเอาน้ำเทใส่ให้ท่วมขังรูที่อาศัยของพวกมัน จนเหล่ามดทั้งหลล้วนได้รับความเดือดร้อนกันถ้วนหน้า อย่างไรก็ตาม เขาไม่รู้เลยว่าเนินแห่งหนึ่งละแวกนั้นจะเป็นที่อยู่อาศัยของชุมชนมดที่เฉลียวฉลาดแบบสุดๆ มีความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษ มีเวทย์มนตร์ พร้อมกับบันทึกประวัติศาสตร์ของตนเองได้ พ่อมด ซ็อค (ให้เสียงโดย นิโคลาส เคจ) ผู้ทรงภูมิของกลุ่มมด ลอบเข้าไปในห้องนอนของเด็กชาย และไต่เข้าไปภายในรูหูเพื่อร่ายมนตร์ให้เด็กอารมณ์แปรปรวนผู้นี้มีร่างกายหดเล็กลง เหลือเพียงขนาดพอๆ กับกลุ่มมด จากนั้นเด็กผู้ขึ้นชื่อว่าเป็นนักทำลายชุมชนชาวมดก็ถูกนำตัวมาควบคุมกลางประชาคมชาวมด ต่อหน้าราชินีผู้เปี่ยมปัญญา (ให้เสียงโดย เมอรีล สตรีพ) เพื่อกล่าวโทษความผิดทั้งหลาย พร้อมกับบทลงโทษที่จะตามมา บทสรุปคือ เจ้าหนูน้อยจะต้องมีขนาดร่างเท่ากับเหล่ามด อาศัยแบบมด เพื่อเรียนรู้ว่าชีวิตของสัตว์เล็กๆ ที่ต้องดิ้นรนและถูกรังแกนั้นเป็นเช่นไร ลูคัสได้พบกับพยาบาลมด โฮวา (ให้เสียงโดย จูเลีย โรเบิร์ตส์) ซึ่งเป็นแฟนสาวของซ็อค พร้อมด้วยเหล่าพรรคพวกของเธอ ที่มาช่วยสอนให้เด็กน้อยเข้าใจถึงการอาศัยร่วมเป็นทีม อาทิ ครีล่า (ให้เสียงโดย เรจินา คิง) และ ฟูแก็กซ์ (ให้เสียงโดย บรูซ แคมพ์เบลล์) รวมไปถึงการรู้จักระแวดระวังภัย คอยช่วยเหลือกันในการหนีศัตรูที่เข้ามารุกราน อาทิ พวกตัวต่อบ้าคลั่ง และฝูงกบที่บ้านของลูคัสเอง และเตรียมพร้อมในการรับมือกับนักขุดร้างถางโพรงที่เป็นคน (พอล จิอาแม็ตตี้) ซึ่งถือเป็นไคลแม็กซ์ของการเรียนรู้ครั้งนี้... หากผู้ปกครองอยากให้บรรดาเด็กๆ ของตนเองได้เรียนรู้เกี่ยวกับการเมตตากรุณากับผู้อื่น คุณค่าของความแตกต่างระหว่างคคล และหัวใจของการอยู่ร่วมกันเป็นกลุ่ม หนังเรื่องนี้คือตัวเลือกที่สมบูรณ์แบบ เราจะพบบทสนทนาของเรื่อง ว่าด้วยการสั่งสอนให้ทำตัวเป็นคนดี ไม่รังแกผู้อื่น อยู่เรี่ยรายทางและบ่อยครั้ง แต่อย่างที่กล่าวไป มันคงเหมาะกับเด็กอายุสัก 6 ขวบ นั่นไม่รวมถึงฉากแอ็คชั่นของหนังที่ดูว่างเปล่า ไร้ความหมาย มันเหมือนกับการเล่นวิดีโอเกมที่มีด่านการหนีตัวต่อ ด่านหนีกบตะกละ ด่านจู่โจมเข้าไปในครัว ก่อนจะลงเอยด้วยด่านปะทะกับนักทำลายตัวใหญ่ กล่าวได้ว่าผู้กำกับจอห์น เอ. เดวิส แม้จะทำผลงานพอใช้ได้ แต่ยังถือว่าฟอร์มตกไปจากหนังเรื่องก่อนของเขา ปัญหาประการสำคัญก็คือ หนังถลำล่วงเข้าไปในพื้นที่ซึ่งเคยมี Antz และ A Bugs Life อาศัยอยู่ก่อนแล้ว การทำให้หนังเกิดความใหม่สดจึงเป็นโจทน์สำคัญ นั่นไม่รวมถึงกลุ่มดาราที่มาให้เสียงกลับทำหน้าที่ได้ขาดๆ เกินๆ ตลอดเรื่อง กลายเป็นความเจี๊ยวจ๊าวน่ารำคาญในบางขณะ หนังเรื่องนี้จึงถือว่าอยู่กึ่งกลางของอนิเมชั่นในปีนี้ ซึ่งปริมาณพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า แต่คุณภาพกลับดิ่งลงหุบเหว CRITICS AVERAGE: B- ข้อมูลจากนิตยสาร Starpics ฉบับวันที่ 1 สิงหาคม 2549