ฅนไฟบิน: แอ็คชั่นอนุรักษ์ความเป็นไทยอีสาน

ภาพยนตร์แอ็คชั่นที่จะเข้าฉายในอเมริกาต่อจาก ต้มยำกุ้ง เป็นคำโฆษณาที่ทางค่ายหนังใบโพธิ์ สหมงคลฟิล์ม กล่าวไว้ ทำให้ผมเริ่มคิดว่า หนังเรื่องนี้คงจะมีฉากแอ็คชั่นการต่อสู้ที่ดุเดือด แม่ไม้มวยไทยออกมาโชว์กันกระหน่ำลั่นจอ บวกกับดารานักบู๊อีกคน เดี่ยว ชูพงษ์ ที่ทางค่ายปลุกปั้นขึ้นมาเพื่อเทียบชั้นกับดารารุ่นพี่ จา พนม ที่สังกัดในค่ายเดียวกัน ก็ทำให้ความอยากดูหนังเรื่องนี้มีเพิ่มมากขึ้น เรื่องราวเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2398 เป็นต้นมาได้เกิดอาชีพนายฮ้อยขึ้นมาเพราะประเทศต้องการทำนาเพื่อนำข้าวส่งออกต่างประเทศ เหล่ากลุ่มนายฮ้อยเหล่านี้ต้อนควายเพื่อมาขายยังกรุงเทพฯ นายฮ้อยบางกลุ่มก็เป็นโจรแฝงมาเพื่อปล้นควายและฆ่าชาวบ้าน ทำให้ชาวบ้านเดือดร้อนโดยทางการมิได้เข้าช่วยเหลือแต่อย่างใด หนำซ้ำ พระยาแหว่ง ยังต้องการให้ฆ่าควายให้หมดอีกด้วยเพื่อจะได้ขายรถไถฝรั่งให้กับประชาชนใช้แทนควาย กลุ่มนายฮ้อยโจรเหล่านี้ต้องเผชิญกับ โจรบั้งไฟ ผู้ออกปล้นด้วยเหตุผล 2 ประการคือ ช่วยเหลือชาวบ้านผู้ทุกข์ยาก และที่สำคัญหาคนที่ฆ่าพ่อแม่ของตน จนกระทั่งเจอกับ นายฮ้อยสิงห์ และเชื่อมั่นว่าเป็นคนฆ่าพ่อแม่ของตนจริงๆ ในขณะที่พระยาแหว่งจ้างโจรปล้นฆ่านายฮ้อยได้หมด แต่กลับไม่สามารถฆ่านายฮ้อยสิงห์คนที่ไม่เคยแพ้ใครได้ พระยาแหว่งจึงวางแผนหลอกใช้โจรบั้งไฟและ ปอบดำ ผู้ลึกลับและมีความแค้นอยู่กับนายฮ้อยสิงห์มานาน จึงตกลงใจช่วยเหลือโดยทันที ทั้งพระยาแหว่งและโจรบั้งไฟต่างก็หลงรัก อีสาว ลูกสาวคนเดียวของปอบดำ แต่ปอบดำก็ไม่ยอมให้ใครได้อีสาวไปครอง... อ่านจากเรื่องย่อ จะเห็นได้ว่า เรื่องราวของหนังเรื่องนี้ จะออกไปทางฝั่งอีสานเต็มๆ เพราะฉะนั้น รูปแบบของหนังจึงอกกมาในแนวของอีสานย้อนยุค หรือจะให้เก๋ๆ ก็เรียกว่า อีสานคลาสสิค การนำวัฒนธรรมพื้นบ้หนัง ก็เป็นอีกแนวทางที่น่าสนใจสำหรับหนังที่จะโกอินเตอร์ เพราะฝรั่งมังค่าคงจะไม่เคยเห็นการละเล่น บั้งไฟ หรือ ตะไล มาก่อนอยู่แล้ว และยิ่งมาบวกกับศิลปะ การต่อสู้แม่ไม้มวยไทย ที่ จา พนม และทางค่ายหนังสหมงคลฟิล์ม ไปปูทางไว้ก่อน ก็คงทำให้หนังเรื่องนี้ น่าจะโกยเงินได้หลายอยู่เหมือนกัน ในฉากต่อสู้ แค่เห็นรายชื่อของทีมงานก็รู้ได้เลยว่าเข้มข้นแน่ๆ ทั้ง พันนา ฤทธิไกร เดี่ยว ชูพงษ์ สามารถ พยัคฆ์อรุณ แค่สามคนนี้ก็น่าจะทำให้คนดูซี๊ดปากกับฉากการต่อสู้ด้วยมือเปล่าได้ ซึ่งข้อดีของหนังเรื่องนี้คือ เราแทบจะไม่เห็นการใช้อาวุธหนัก เช่น ปืน ในเรื่องเลย พระเอกจะใช้ บั้งไฟ และ ตะไล เป็นอาวุธหลัก ส่วนตัวร้ายก็จะใช้วิชาอาคม แถมด้วยแนวคิดขำๆ ของคนเขียนบท ที่ประยุคเอาบั้งไฟมาติดเป็นไอพ่นหลายแรงม้าให้กับเกวียนอีกด้วย อารมณ์ที่ดูการไล่ล่า การต่อสู้ที่มันส์ไปขำไป ก็ทำให้สนุกไปอีกแบบ จะว่าไปแล้ว ผมว่าความเข้มข้นในเนื้อหาของหนังเรื่องนี้ก็จัดได้ว่าดี แต่การที่หนังยืดเยื้อจนเกินไป ทำให้อรรถรสในการชมน้อยลง บางจุดของหนังน่าจะถูกตัดออกไปเพื่อทำให้หนังกระชับขึ้น มันก็อยู่ที่ว่าผู้กำกับมีความต้องการในการจะเก็บรายละเอียดในหนังมากแค่ไหน ซึ่งในเรื่องนี้อาจจะมีรายละเอียดให้เก็บมากมาย แต่ผมกลับมองว่ามันละเอียดเกินไปสำหรับหนังแอ็คชั่น ในส่วนของดารานำแสดง ผมขอข้ามไปพูดถึง ลีโอ พุฒ ก่อนเลยนะครับ เพราะถือได้ว่า เป็นตัวละครที่สร้างสีสันให้กับเรื่องนี้มากที่สุด ถ้าขาดตัว พระยาแหว่ง ไป เรื่องนี้จะกลายเป็นหนังที่มีแต่ความเครียดไปโดยปริยาย และที่สำคัญ ลีโอ พุฒ แสดงเป็นพระยาแหว่งได้ดีมากๆ จากตัวละครที่เป็นตัวร้าย กลับกลายเป็นตัวละครที่มีความน่ารักอยู่ในความร้ายกาจนั้นๆ อีกด้วย ในด้านของตัวพระเอก เดี ชูพงษ์ ผมว่าบทบาทของเขา ไม่ได้เน้นอะไรเป็นพิเศษนอกจากการแสดงศิลปะการต่อสู้ เพราะเท่าที่ดู ก็แทบจะไม่เห็นการแสดงสีหน้าหรือท่าทางที่บ่งบอกอารมณ์หรือความรู้สึกอะไรของตัวละครเป็นพิเศษเลย ส่วนอีกคนที่จะพูดถึงคือ นางเอกของเรื่อง กัญญาภัค สุวรรณกูฏ ผมว่าเริ่มต้นได้ดี สำหรับการแสดงเรื่องแรกของเธอ แต่ติดอยู่อย่างเดียวตรงที่ บทบาทของเธอน่าจะเป็นตัวกุญแจสำคัญที่สุดของเรื่อง แต่กลับไม่ได้รับความสำคัญเท่าที่ควรจะเป็น กลักลายเป็นว่าจะออกไปทางโชว์เนื้อหนังมากกว่าเสียอีก ทำให้เธอดูไม่เด่นไปเลย โดยรวมแล้ว ผมชอบการที่ผู้สร้างนำเอาวัฒนธรรมไทยมาเป็นองค์ประกอบของหนัง การเผยแพร่การเล่นบั้งไฟของชาวอีสานที่คนไทยบางคนก็อาจจะไม่เคยเห็นบั้งไฟ หรือตะไล ให้เป็นที่รู้จักกว้างขวางขึ้น ทำให้ได้รู้จักว่า นายฮ้อยคืออะไร อีกทั้งยังได้เห็นกลิ่นอายของความเป็นอีสานในหนัง และฉากแอ็คชั่นที่ไม่ต้องพึ่งปืน หรืออาวุธหนักใดๆ ที่ถูกนำมาเป็นจุดขาย หลายๆ คนที่เบื่อจากฉากการยิงกันกระหน่ำน่าจะเป็นการเปลี่ยนรสชาติที่ดี แต่อย่างที่ว่าไป เนื้อหาน่าจะกระชับกว่านี้สักหน่อย จะทำให้คนดูไม่เบื่อในบางช่วงของหนัง ผมให้คะแนนเรื่องนี้ 2 ดาวครึ่งครับ บทวิจารณ์เป็นเพียงความเห็นส่วนบุคคล กรุณาตัดสินจากการชมภาพยนตร์ด้วยตัวเอง