ค่ายดาราศาสตร์ฯ

ในช่วงปิดเทอมก่อน ผู้เขียนได้นำเสนอเรื่องกิจกรรม ค่ายโอลิมปิกวิชาการ ที่มีนักเรียนจาก 14 จังหวัดทั่วภาคใต้มาเข้าค่ายกิน-นอน เพื่อเสริมทักษะทางด้านการเรียนวิชา ฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา คณิตศาสตร์ และคอมพิวเตอร์ไปแล้ว ซัมเมอร์นี้ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ยังคงมีกิจกรรมดีๆ เพื่อเยาวชนคนรุ่นใหม่ได้ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์อีกหลายกิจกรรม และหนึ่งในนั้นคือ ค่ายดาราศาสตร์โอลิมปิก ผู้อ่านหลายๆ ท่านคงยังไม่ทราบว่าความจริงแล้ว ดาราศาสตร์ เป็นเรื่องที่ใกล้ตัวและสำคัญอย่างมากในชีวิตประจำวันของมนุษย์เรา เช่น เวลา ที่เราใช้ดูกันนั้นยังเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับดาราศาสตร์ หรือเทคโนโลยีทันสมัยที่มนุษย์เราสร้างขึ้นอย่าง ดาวเทียม ก็ต้องนำความรู้ทางด้านดาราศาสตร์มาใช้ทั้งสิ้น ดังนั้น จึงไม่น่าแปลกใจที่วิชา ดาราศาสตร์ จะกลายเป็นอีกหนึ่งรายวิชาที่เยาวชนในยุคปัจจุบันไม่ควรมองข้าม ! ! ! หลังจากที่มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ได้รับมอบหมายจากศูนย์ส่งเสริมโอลิมปิกวิชาการและพัฒนามาตรฐานวิทยาศาสตร์ศึกษาในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยานิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ (สอวน.) ให้เป็นหนึ่งในสี่ศูนย์ทั่วประเทศ รับผิดชอบเขตภาคใต้ ในการจัดฝึกอบรมและแข่งขันดาราศาสตร์โอลิมปิกเพื่อหาตัวแทนในระดับภูมิภาคไปแข่งขันต่อระดับประเทศ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ได้จัดกิจกรรมนี้อย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปีการศึกษา 2546 เป็นต้นมา ผู้เขียนไม่รอช้า เข้าไปพูดคุยกับเยาวชนคนเก่ง น้องหยา-นายสวรรยา เอียดตรง จาก โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย ตรัง ที่มีโอกาสได้เข้าร่วมกิจกรรมดังกล่าว ปกติผมเป็นคนที่ชอบเรียนคณิตศาสตร์ ตอนแรกจะเลือกเข้าค่ายโอลิมปิกวิชาการ สาขาคณิตศาสตร์เหมือนกัน แต่พอดี ม.วลัยลักษณ์ เปิดค่ายดาราศาสตร์โอลิมปิก ผมเลยเลือกเรียนดาราศาสตร์แทน เพราะคิดว่ามันน่าจะสนุกกว่าการเรียนตัวเลขเพียงอย่างเดียว อีกอย่างการเรียนดาราศาสตร์นั้น เราไม่ต้องเคร่งเครียดอยู่กับทฤษฎีและังได้ปฏิบัติ ได้คิด ได้ลองทำจริง อยู่กับท้องฟ้าจริงๆ พร้อมๆ กับการคำนวณทางคณิตศาสตร์ไปด้วย เวลาที่เบื่อก็สามารถผ่อนคลายด้วยการส่องกล้องดูดาว ผมว่ามันดีกว่าการผ่อนคลายด้วยการเล่นเกมคอมพิวเตอร์ หรือการเที่ยวเตร็ดเตร่ เมื่อ น้องหยา ได้เข้าร่วมกิจกรรมดาราศาสตร์โอลิมปิกกับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์และสามารถสอบเข้าค่ายต่างๆ ได้แล้ว เยาวชนจากเมืองตรังคนนี้ยังมีโอกาสได้เป็นตัวแทนนักเรียนดาราศาสตร์ไทย ไปแข่งขันระดับนานาชาติที่ประเทศจีนอีกด้วย ปีที่ผ่านมา (ปีการศึกษา 2547) ผมมีโอกาสได้เป็นตัวแทนประเทศไทยไปแข่งขันโอลิมปิกดาราศาสตร์ระดับนานาชาติ ที่ประเทศจีนด้วย ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่ดีมากๆ แต่การแข่งขันในประเทศและต่างประเทศสำหรับผม มันให้ความรู้สึกที่แตกต่างกันมาก เพราะการแข่งขันนานาชาติครั้งนั้น ผมรู้สึกว่าเขาสอนง่าย คิดง่าย แต่ทำยากมากๆ คือต้องเอาความรู้ทุกอย่างที่เคยเรียน มาประยุกต์ใช้เพื่อแก้โจทย์ ต้องใช้ความคิดเยอะ ไม่ใช่แค่จำสูตรแล้วแทนค่า พอผมมีโอกาสได้มาเข้าค่ายในปีนี้ก็พยายามทบทวนความรู้ที่เรียนมาทั้งหมดตั้งแต่มัธยมต้นเพื่อเอาไปประยุกต์ใช้ และถ้ายังมีส่วนไหนที่ขาดไปจะได้มีเวลาทบทวนในค่ายนี้ ความจริงผมก็ยังแอบหวังลึกๆ ว่าตัวเองจะได้มีโอกาสเป็นตัวแทนนักเรียนไทยไปแข่งในระดับนานาชาติอีกครั้ง นอกจากเยาวชนจาก จ.ตรัง คนนี้แล้ว ผู้เขียนยังมีโอกาสพูดคุยกับนักเรียนดาราศาสตร์โอลิมปิก มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ คนอื่นๆ อีกด้วย เหตุเพราะสงสัยว่าทำไมถึงเลือกมาเรียนเพิ่มเติมในเวลาแห่งการพักผ่อนช่วงปิดเทอมอย่างที่ควรจะเป็น เด็กหญิงณัฐพร ชุมคง (จูน) โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย จ. สงขลา จูนมาเรียนดาราศาสตร์เพราะคิดว่าเป็นเรื่องที่น่าสนใจ และคิดว่าถ้าไม่รีบคว้าโอกาสที่จะได้เรียนครั้งนี้ไว้ก็ไม่ทราบว่าจะเรียนเรื่องดาราศาสตร์ได้ที่ไหน เพราะวิชานี้ไม่ได้เปิดสอนทั่วไปตามโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัยอื่นๆ พอรู้ว่า ม.วลัยลักษณ์ กำลังรับสมัครรียนเข้าร่วมโครงการฯ จูนรีบสมัครทันทีและสามารถสอบเพื่อเข้าโครงการฯ ได้ เลยเรียนเรื่อยๆ มา และไม่ผิดหวังที่เลือกเรียนเพราะตอนแรกคิดว่าดาราศาสตร์เป็นเรื่องเกี่ยวกับการดูดาวเพียงอย่างเดียว แต่พอมาเรียนจริงๆ ได้รู้ว่ามันเป็นเรื่องที่ต้องเอาความรู้อีกหลายๆ อย่างมาประยุกต์ได้อีกใช้ เช่น วิชาฟิสิกส์สำหรับดาราศาสตร์ คณิตศาสตร์ และได้ทำการทดลองอีกด้วย ตอนนี้จูนสามารถเอาความรู้ทางด้านดาราศาสตร์มาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้แล้วค่ะ เด็กชายพีรวิชญ์ เควด (แฮร์รี่) โรงเรียนพิชัยรัตนาคาร จ.ระนอง ปกติเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบเรียนในห้องเรียนเพียงอย่างเดียวเพราะรู้สึกว่ามันน่าอึดอัดที่ต้องอยู่ในห้องสี่เหลี่ยม ผมเลยสนใจการเรียนเพิ่มเติมในช่วงปิดเทอมมากๆ เพราะไม่ต้องเรียนในห้อง ได้ทดลองจริง ได้ทำกิจกรรมจริงๆ ด้วย ทำให้ไม่น่าเบื่อ และเป็นการใช้เวลาว่างในช่วงปิดเทอมให้เป็นประโยชน์มากกว่าการเล่นเกม เล่นคอมพิวเตอร์ อีกอย่างดาราศาสตร์เป็นเรื่องที่ผมยังไม่มีความรู้และคิดว่าต้องรู้ให้ได้ เลยเข้ามาร่วมโครงการนี้ ซึ่งไม่ผิดหวังครับเพราะหลังจากที่เข้าร่วมโครงการฯ แล้วทำให้ผมได้ทั้งความรู้ ประสบการณ์ชีวิตและได้เพื่อนใหม่ที่ชอบเรื่องเดียวกัน ได้รู้ว่าจริงๆ แล้วการเรียนดาราศาสตร์ไม่ใช่แค่เรียนเรื่องการดูดาว แต่เราต้องเรียนคำนวณ และศึกษาเกี่ยวกับวัตถุอื่นๆ ในท้องฟ้าด้วย อนาคตผมก็อยากจะเป็นนักดาราศาสตร์หรือไม่ก็เรียนเกี่ยวกับเรื่องนี้ เช่น วิทยาศาสตร์เชิงคำนวณ เพราะชอบจริงๆ ครับ นี่คือแนวทางการใช้ชีวิตที่เยาวชนรุ่นใหม่ในปัจจุบันได้เลือกแล้ว ไม่แน่อนาคตข้างหน้าอาจจะมีนักดาราศาสตร์ สัญชาติไทย เหยียบดวงจันทร์เป็นคนแรกก็เป็นได้ ! ! !