ฉันอยาก...รักเป็น ตอนที่ 2

ฉันอยาก......รักเป็น ตอนที่ 2

คิมยูนไม่พอใจอย่างเเรงที่ได้ยินอย่างนั้น เดินไปตรงหน้าข้องพ่อข้องเขาชีมือไปที่หน้าข้องพ่อเขาณตอนนั้นท่านประธานเปิดตาท่านได้เเต่จ่องตาลูกชายเขา

´´อย่ามาบอกไห้ผมได้ยินอีกว่าผู้หญิงที่คุณฆ่าด้วยมือต้องการไห้คุณไป.......ผมอาจจะเป็นฆาตกรฆ่าคุณด้วยก็ได้....!!´´

2คนจ่องหน้ากันเเบบไม่กระพริบตา

´´จำเอาไว้ก็เเล้วกัน......ผมกล้าพูดเเล้วก็กล้าทำด้วย´´

คิม ยูน มองหน้าพ่อข้องเขาอย่างไร้ความรักเเล้วก็เดินออกจากห้องไปวิ่งเข้าลิฟทิ์เพื่อจะลงไปที่ห้องทำงานข้องเขาเลขาเเล่ะพนักงานอื่นๆได้เเต่มองตาม พ่อคิมยูนลงไปนั้งที่เก้าอี้ข้องเขามีสีหน้าเศร้า ในห้องข้อง คิม ยูน เขาได้เเต่อละวาดคว้างเข้าข้องทุกๆอย่างที่เข้าเห็นลงบนพื้นกับเเรงความโกรธที่เข้ามี.

เลขาข้องเขาที่ชื่อ มิน กา-อิน ได้ยินเสียงดังจากข้างในห้องเจ้านาย เธอรีบเข้าไปในนั้นทันที เเล้วก็เห็นเเต่สิ่งข้องบนพื้นที่ที่คิมยูนเขาคว้างลงนั้น เธอตกใจเเล้วก็มองหน้าคิม ยูน

´´มันเกิดอ่ะไรขึ้น......ค่ะ.....เเล้วทำไมต้องลงกับเข้าข้องอย่างนี้ค่ะ??´´

คิมยูนพยายามที่จะควบคุมอารมณ์ เขาเดินไปนั่งที่โต๊ะทำงาน หลับตาหายใจเข้า เเล้วก็ไห้คำตอบกา-อิน ไป เขาไม่อยากลงที่เธอ เพร่าะเธอเป็นคนที่ คิม ยูน รู้จักมานานมาก (2คนอายุเท่ากัน) เเล้วก็มีเธอคนเดียวที่ช่วยเขามาตลอดท่าเขามีปัณหาไรก็ตาม กา-อิน เป็นเหมือนเพื่อนข้องเขาคนเดียวที่เขามี

´´ผมก็เเค่....ท่ะเล่าะกับพ่อมาน่ะ...เเค่นั้นเอง....ไม่ต้องเป็นห่วง.....´´

´´เเค่นั้นเองหรอ....?? เเล้วท่ะเล่าะกันเรื่องไร....ถึงได้ต้องมาลงที่เข้าข้องเเบบนี้น่ะ?´´ เธอถามอย่างเป็นห่วง เเล้วก็เก็บเข้าข้องเข้าที่ไปด้วย

คิม ยูนไม่อยากตอบไรมากมาย เเล้วก็ลุกจากโต๊ะ เข้าไปหา กา-อิน จับมือเธอเพื่อไม่ไห้เธอเลิกเก็บเข้าข้องต่อไป

´´ผมหิว...ไปทานข้าวกัน.....ห้องนี้เดียวไห้เเม่บ้านมาเก็บเอง´´

พูดเสร็จเขาก็ลากเธออกไปจากห้องพร้อมกัน ก่อนลงLiftเข้าได้เรียกเเม่บ้านมาทำความสะอาดห้องต่อ

คิม-ยูน พา กา-อิน ไปทานอะไรนอกบริษัท ไปที่ร้านจีนเเห่งหนึ่ง ไม่ไกลจากบริษัทมากมายเท่าไร

ถึงร้านเขา2คนได้ไปนั่งที่โต๊ะที่ว่างข้างๆริมหน้าต่างข้องร้าน เรียกพนักงานชายในร้านมาจดรายอาหารที่2คนสั่งไปจากที่เขา2คนนั้นได้เลือกเสร็จเเล้ว

´´เล่าไห้ฉันฟังได้ไหมว่าเกิดเรื่องไรขึ้น ถึงได้ไปท่ะเล่าะกับท่านประธานมา´´

คิม-ยูน ยอมเล่าไห้เธอฟัง ´´ผมไปเห็นช่อดอกไม้ที่เขาว่างไว้ไห้เเม่น่ะ ก็เลยโกรธขึ้นมา.....เเค่นี้เอง...ทั้งที่เขาก็น่าจ่ะทราบว่าที่นั้นไม่ต้อนรับเขา......´´

´´ยูน คุณยังไม่ลืมเรื่องในอดีตเลยหรอ...เรื่องมันก็ผ่านมา7ปีเเล้วนะ.....คุณพ่อคุณท่านก็บอกเเล้วว่ามันเป็นเเค่อุบัติเหตุ.....ท่านไม่ได้ตั้งใจ´´

´´ตั้งใจหรือไม่เขาก็ผิดอยู่ดี.....ผมจะไม่มีวันลืม....ไม่มีวันไห้อภัย.....เขาไม่เคยรู้เลยว่าตลอด7ปีที่ผ่านมาผมทุกข์ทรมานเเค่ไหน.....เเม่เป็นคนเดียวที่ผมรัก.....ก็จ่ะเป็นคนเดียวที่ทำไห้ผมมีความสุขได้....´´

กา-อินได้เเต่เห็นใจเพื่อนข้องเขาเเล้วก็สงสารเธออยากไห้เพือนคนนี้มีความสุขสักทีเเล้วลืมเรื่องในอดีตอยากไห้เขายิ้มได้สักที คิม-ยูนได้มองออกไปทางหน้าต่างไม่เห็นพนักงานหญิงที่จะมาเสริบอาหารไห้กับโต๊ะเขา

พนักงานหญิงนั้นเดินออกจากห้องครัวอย่างเร็วเพื่อมาเสริบอาหารไห้ทั้ง2คนในความเปิ่นข้องเธอเธอทำไห้น้ำซุปที่ร้อนมากเเล้วที่เธอกะจะตั้งบนโต๊ะนั้นหล่นไส่ตรงกางเกงข้องคิมยูน ทำไห้คิม ยูนต้องลุกอย่างรวดเรียวเพร่าะมันร้อนตรงนั้นข้องเขาเเล้วเขาก็รีบยิบกระดาษมาเช็ด กา-อินก็ช่วยยิบกระดาษไห้เขา พนักงานหญิงตกใจเเล้วก็รู้สึกเสียใจที่ทำไห้เกิดขึ้น เธอก้มหน้าหลับตาข้อโทษ คิม ยูน โดยไม่มองหน้าเขา

´´ข้อโทษค่ะ...คือ ดิฉันไม่ได้ตั้งใจ.....>_______<´´ เธอได้เเต่ทวนคำว่าข้อโทษหลายครั้ง เเล้วก็มองหน้าเเขกที่เธอทำซุปหล่นไส่ คิม ยูนเซ็งมากๆมองหน้าเธอเพื่อจะต่อว่าเเต่2คนนั้นก็พูดไรไม่ออก.หญิงสาวคนนั้นตกใจมากๆเมื่อรู้ว่าเเขกคนนั้นเป็นผู้ชายคนๆเดียวกันที่เธอเจอเมื่อตอนเช้าไม่นานมานี้เอง เช่นเดียวกับ คิม ยูน เมือรู้ว่าหญิงสาวที่ทำซุปหล่นไส่เข้าเป็นผู้หญิงคนๆเดียวที่มาต่อว่าเขา ทำไห้เขารู้สึกเซ็งมากขึ้นมา

´´นี้คุณอีกเเล้วหรอ??! -.- คุณทำไรเป็นไหมเนี้ย...อยู่ดีๆก็ทำซุปหล่นไส่ผม......ไครจ้างคุณมาทำงานเนี้ย....เขาข้องตาบอดเเน่ๆ ถึงได้จ้างพนักงานห่วยๆอย่างคุณ....´´

เขาต่อว่าเธอต่อหน้าเเขกหลายๆคนที่อยู่ในร้าน เเก้เเค้นเธอตอนที่ต่อว่าเขาตอนเช้า เธอมองไปที่เเขกคนอื่นที่ได้เเต่ยิ้มหัวเร่าะไส่เธอทำไห้เธอโกรธ คิม ยูน มากๆ

´´นี้นาย!!´´ เธอตะโกนเรียกยูนดังๆ อย่างเก็บอารมณ์โกรธไม่ไหว ยูนได้เเต่มองหน้าเธอ สีหน้าเขาทำไห้เธอทนไม่ไหวเเล้ว หญิงสาวคนนี้นยิบซุปร้อนๆอีกถ้วยหนึ่งเเล้วยิ้มไส่คิมยูน ยูนงงว่าเธอจะทำไรเเล้วอยู่ดีดีมายิ้มไห้เขาทำไม

´´ฉันหวังว่าคุณจะอร่อยกับถ้วยนี้นะค่ะ´´ พูดเสร็จเธอก็ลาดน้ำซุปไส่หัวข้องคิมยูน คิมยูนตกใจมากๆไม่คิดว่าเธอจะกล้าทำกับเขาเเบบนี้ มองเเต่หน้าเธอโดยสายตาโกรธ หญิงสาวคนนั้นก็ได้เเต่มองหน้าเขาเช่นกัน

´´จะเอาอีกถ้วยไหมค่ะ?? :-) ´´ เธอยิ้มพูด

กา-อินไม่น่าจะเชื่อเหมือนกันว่าต่อหน้าเธอเกิดอ่ะไรขึ้นเธอได้เเต่ตกใจนิดหน่อยเเล่ะอึ้งที่ไม่เคยเห็นไครที่กล้าทำกับเพื่อนข้องเธอเเบบนี้ กิ-อินได้เข้าไปช่วยเช็ดไบหน้าข้องคิม-ยูนที่มีเเต่น้ำซุป

´´เป็นไรมากไหม?´´เธอถามคิม ยูน เเล้วก็ได้เเต่ยิ้มเเล่ะหัวเร่าะในใจ

การกระทำข้องเธอนั้นทำไห้เจ้าข้องร้านหญิงเเก่วัย63ต้องมาห้ามเธอเเล้วพนักชาย2คนอื่นลากเธอเข้าไปไหนห้องครัวก่อนที่เธอจะทำเรื่องวุ่นๆไรอีกต่อไป

´´ดิฉันต้องข้อโทษเเทนเธอด้วยนะค่ะ....เธอคงไม่ได้ตั้งใจนะค่ะ´´

´´ไม่ได้ตั้งใจไร....เห็นกันอยู่ว่าเธอตั้งใจ.....ผู้หญิงไร...บ้าช่ะะมัด....´´ คิมยูนยังโกรธเธอคนนั้นอยู่

´´เอางี้ค่ะป้า.....ในร้านป้ามีห้องอาบน้ำไม่ค่ะ.....คือว่า.....เพือนหนูก็ได้เปลี่ยนชุดใหม่นะค่ะ´´

´´อ้อมีค่ะ คือห้องเช่าป้าอยู่ข้างบนร้านพอดี.....งั้นเดียวป้าไห้ชุดข้องลูกชายป้าไส่....เขาsizeเดียวกับคุณ.....ท่าคุณไม่รังเกียจไร....เดี่ยวป้าไปบอกลูกชายป้าไห้นะค่ะ´´

´´ขอบคุณมากค่ะป้า´´ กา-อิน มองหน้ายูน

คิม-ยูนต้องยอมทำไม่งั้นเขาต้องนั่งรถเเบบเปียกๆเเบบนี้กลับไปบ้าน **ท่าฉันเจอเธออีกน่ะ เธอตายเเน่ ยัยตัวดี** ยูนนึกเเล้วเดินตามลูกชายป้าเจ้าข้องร้านที่ทำงานเป็นหนักงานเสริบในร้านหนึ่งใน2ที่ช่วยกันดึงสาวที่ก่อเรื่องนั้นเข้าไปในห้องครัว

บนห้องเช้าไม่ใหญ่เท่าไรดูเล็กเเต่พอสำหรับ4คนอยู่กัน ลูกชายป้าเจ้าข้องร้าน อา-เจียง ได้ยิบเสื้อผ้าเขาไห้กับยูน

´´งั้นคุณไส่อันนี้ไปก่อน ผมต้องข้อโทษเเทนเธอด้วย´´ พูดเสร็จอา-เจียงก็ลงไปข้างล้างร้านทันที

คิมยูนกะจะเข้าห้องอาบน้ำอาบน้ำไห้เสร็จๆได้กลับๆ เเต่ห้องน้ำติดกับห้องนอนห่องหนึ่งที่ได้ดมือนจะเป็นห้องผู้หญิงตอนเเรกก็นึกว่าจะไม่เข้าไปดูเเต่ก็คิดอย่างอื่น ยูนเข้าไปในห้องนอนเเล้วได้นึกว่าห้องได้จัดเเบบสวยสไตล์หญิงสาวห้าวๆเเต่ก็มีความหวานในห้อง เข้าเห็นรูปในกรอบรูปที่ว่างอยู่บนโต๊ะข้างที่นอน เข้าได้ยิบมาดู เป็นรูปข้องครอบครัวที่ดูจะเเสนอบอุ่น มีเเม่พ่อเเล่ะลูก3คน ชาย2 หญิง1 ทำไห้เข้าหยุดที่จะคิดถึงเเม่เขาขึ้นมาไม่ได้ เเต่อ่ะไรสักอย่างทำไห้เข้าได้สติขึ้นมาก็รีบว่างรูปไว้ที่เดิมรีบเข้าไปไหนห้องน้ำเพื่อที่จะอาบน้ำ

----------ข้างล้างร้าน--------

ร้านได้อยู่ในความสงบเหมือนเดิม เเขกคนอื่นกินอาหารกัยธรรมดา กา-อินนั้งรอคิมยูนตรงที่เดิม

---------ในห้องครัว-----------

อา-เจียง ชายวัย 28 เเล่ะ อา-วู ชายวัย 27ได้บ่นกับน้องสาววัย24ข้องเขาที่ที่ไปเเกล้งเเขกเเบบนั้น ฮเย-บิน ได้เเต่ปิดหูเธอขี้เกียจฝังพี่ชายทั้ง2ข้องเธอบ่น

´´โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย.......หยุดบ่นสักที......น่าเบื่อ......นายนั้นสมควรเเล้วที่โดนเเบบนั้น...พี่ไม่เห็นหรอกหรอ ตอนเเรกฉันก็ไม่ได้ตั้งใจฉันก็ข้อโทษไปเเล้ว เเต่พอนายนั้นมาต่อว่าฉันฉันก็เลยสั่งสอน...ก็เเค่นี้เอง...หยุดบ่นเถอ่ะน่ะ..น่ะ น่ะ =.=´´

อา-เจียงเเล่ะอา-วู่ได้เเต่ส่ายหน้าเเล่ะถ่อนหายใจ

´´ทำงานได้เเล้วเราอ่ะ´´อา-เจียงไล่ไห้ฮเย-บินไปทำงานต่อเเต่เธอขี้เกียจทำเเล้ว

´´ไม่....หนูไม่ทำเเล้ว...พี่2คนเเล่ะพนักงานคนอื่นทำกันไปเถอ่ะน่ะ....ลูกข้าก็ไม่มากมายเท่าไรที่จะทำกันไม่ไหว....หนูไปอาบน้ำก่อนน่ะ´´

อา-เจียงกะบอกว่าไปไม่ได้เพร่าะมีคิม-ยูนอาบอยู่เเต่เธอก็ไม่ได้ฟังหรือได้ยินอ่ะไรเพร่าะเธอก็วิ่งขึ้นบันไดไปเเล้ว

อา-เจียง เเล่ะอา-วู่กะจะตามไปเเต่โดนป้าเจ้าข้องร้านที่เป็นเเม่เรียกไปรับเเขกที่มาใหม่

2คนนั้นก็ต้องรีบออกไปทำงานต่อป้าเจ้าข้องร้านก็ไม่ติดใจไรว่าลูกสาวไปไหน

-----------ห้องเช่าช้างบน----------

ฮเย-บินไปที่ห้องข้องเธอ หาเสื้อผ้าเปลี่ยน เธอไม่ได้สนใจไรนึกว่าไม่มีไครอยู่บนห้องเธอถอดเสื้อผ้าข้องเธอนุ่งเเต่ผ้าห่มเล็กถึงเเค่เข่า เธอเดินไปที่ห้องน้ำเเต่ก่อนที่เปิดประตูเข้าเธอลืมยิบเสื้อผ้าที่จะคิดเปลี่ยนไปด้วย เธอเดินกลับไปในห้องเธอใหม่ยิบเสื้อผ้าเเล้วก็กลับไปที่ห้องอาบน้ำอีก คิม-ยูนเสร็จจากการอาบน้ำพอดี เเต่ก็ยังไม่ได้เปลี่ยนชุด เเค่ผ้ากั้นท่อนล้างไว้เเต่เปลือยอกsix-packข้องเขา ฮเย-บิน คิดที่จะเปิดประตูเข้าไป. พร้อมกับคิม-ยูนที่เปิดออก 2คนงงว่าทำไม่เปิดออก-เข้าไม่ได้ก็ไม่นึกไรมากมายเเค่ว่าสงสัยประตูจ่ะค้าง

´´ทำไม่เปิดไม่ได้น่ะ´´ฮเย-บินงงเเล่ะงุดหงิด

เธอไม่ปล่อยที่เปิดประตูนับ1ถึง3เเล้วก็รีบเปิดเข้าไปเเต่ยูนได้ปล่อยมือข้องเขาก่อน ฮเย-บินดีใจที่เปิดได้สักที คิมยูนเห็นประตู้ที่เปิดจากข้างนอกก็ตกใจว่าไครเปิดรีบที่จะไปปิดเเต่ไม่ทันเเล้ว เมื่อฮเย-บินเเล่ะคิม-ยูนเห็นเเล้วว่าไครเข้าห้องน้ำก็ตกใจมากๆฮเย-บินมองว่ายูนไม่ได้ไส่ไรบนข้างบนมองเเต่ไปท่อนล้างข้องยูนทำไห้เขาจะร้องกรี๊ดขึ้นมาดังๆเเต่ก็โดนยูนปิดบากทำไห้เธอกรี๊ดไม่ออก

´´คุณอย่าร้องได้ไหม??´´ คิมยูนเอามือปิดปากเพร่าะไม่อยากไห้ไครได้ยินก็ได้ไม่มีเรื่องอับอายปวดหัวขึ้นอีก ฮเย-บินได้เเต่ดิ้นจะเอามือข้องยูนออกไห้ได้

´´หยุดดิ้นนะคุณ ผมไม่ทำไรคุณหรอก ผมปล่อยเเน่เเต่คุณต้องสัญญาว่าท่าผมปล่อยเเล้วคุณจะไม่กรี๊ด ท่าคุณไม่กรี๊ดผมจะรีบออกไปทันที´´ ฉเย-บินได้เเต่พยักหน้ารับ ยูนกำลังปล่อยมือข้องเขาจากปากฮเย-บินเเต่ไม่ทันได้เอามือลงจากปากเธอฮเย-บินก็กัดมือข้องเขาก่อน

´´โอ๊ยยยย.....นี้คุณ....ผมเจ๊บน่ะ´´ยูนร้องเเล่ะบอกเเบบเบ่าๆ

´´ช่วยไม่ได้....คุณคิดบ้าเองนี้......´´

คิม-ยูนมอง ฮเย-บินจากล้างไปบนทำไห้เขายิ้มออกมาเเล้วมองเธออย่างไม่กระพริบตา ฮเย-บินงงว่าหมอนั้นมองไรเธอ เมื่อเธอนึกได้ว่านายนั้นมองไรเธอทำไห้เธออายเเล่ะโกรธขึ้นมา รีบยิบข้องที่ไกล้ตัวเธอที่สุด นั้นก็คือเสื้อผ้าข้องเธอเอง เเล้วก็ตีตัวยูนด้วยเสื้อผ้าอย่างเเรง

´´ไอ้บ้า ไอ้ลามก ไอ้ทุเรศ´´เธอด่ายูนเป็นชุดไปเเล้วก็ตีไปด้วย

ยูนได้เเต่ร้องเบาๆไห้เธอเลิกตีสักที เต่ฮเยบินไม่ยอมเลิก ยูนได้เเต่พยายามระหวังไม่ไห้ผ้าที่เขานุ่งหล่น

´´นี้คุณท่าผ่าผมหล่นมาเมื่อไร คุณโดนเเน่......ผมไม่ได้ไส่ไรด้วย´´ยูนขู่ฮเย-บิน เเต่ที่จริงเเล้วเขาไส่ไรในข้างในเเล้ว ด้วยคำนี้ทำไห้เธอรีบหยุดทันที

´´ก็ได้.......ฉันไม่อยากฝันร้าย U.U´´

ยูนยิ้มขึ้นมาเเล่ะหัวเร่าะในไจ เขารู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ไม่เหมือนคนอื่นๆที่เขาเคยเห็นมา เขารู้สึกชอบนิสัยข้องเธอขึ้นมา

´´ขอบใจที่หยุด....ผมเหนื่อย....คุณเป็นผู้หญิงภาษาไรน่ะ...เเรงมากกว่าผู้ชาย.....เกิดมาผิดเพชหรอคุณ´´

´´นี้คุณ.....อยากโดนตีอีกไช่ไหม??´´

2คนหันหลังไห้กัน ถ่อยไปไกลๆจากกัน ยูนเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า

´´เเล้วคุณขึ้นมานี้ได้ไง......ไม่รู้หรอว่ามีคนเขาอยู่ในห้องน้ำ.....?´´

´´ก็มันห้องเช่าฉันกับเเม่เเล้วก็พี่ชายฉัน.....´´

´´เเม่คุณ....? อย่าบอกน่ะว่าป้าเจ้าข้องร้านเป็นเเม่คุณ...ไม่น่ะจะเชื่อ....เเม่เเล่ะพี่ชายเเสนจ่ะใจดี....เเต่ลูกสาว....สิ.....ยังกะยักษ์´´ยูนพูดไปเปลี่ยนเสื้อผ้าไปกับรอยยิ้มบนไบหน้า

ฮเย-บินเบื่อที่จะฟังคำด่าข้องหมอนั้นเต็มทน เธอยิบขันน้ำเเล้วก็เดินเบาๆเข้าไปหายูนเพื่อที่จะตีหัวหมอนั้นเเบบไม่เเรงมากหนักเเต่ดันไม่ได้ตีส่ะก่อน ยูนรู้ทันรีบหันมาจับมือข้องเธอที่ถือขันอยู่นั้น เขาเสร็จกับการเปลี่ยนเสื้อผ้าพอดี เขาเดินเข้าไกล้ฮเย-บินมากขึ้น ฮเย-บิน ได้เเต่เดินถ่อยหลังที่ล่ะเก้าเพร่าะไม่อยากไห้ยูนเข้ามาไกล้

´´คุณจ่ะทำไรฉันอ่ะ.......???´´เธอกลัวว่ายูนจะทำไรเธอ

´´กลัวเป็นด้วยหรอคุณ......คนอย่างคุณคงไม่มั้ง.....ผมว่าคนอย่างคุณไม่กลัวไครด้วยซ้ำ....ไม่กระทั้งท่าอยู่กับผู้ชาย2ต่อ2 คุณก็ไม่น่ะจ่ะกลัวน่ะ...มีปากเป็นอาวุธนี้´´ยูนยิ้มไห้เธอ

ยูนเอาไบหน้าเขาไปไกล้หน้าฮเย-บิน ด้วยความกลัวว่ายูนจะทำไรเธอฮเย-บินเลยไม่กล้าพูดไรเเค่ยืนเข็ง ไบหน้าทั้ง2ได้ไกล้จน2ฝ่ายได้ยินลมหายใจข้องต่างละฝ่าย ฮเย-บินหน้าเเดงขึ้นมาเพร่าะสำหรับเธอยูนก็หล่อดี ยูนก็ได้เห็นไบหน้าสวยๆข้องหญิงสาวที่กล้าด่าว่าเขาได้ ทำไห้เข้ารู้สึกเเปลกๆขึ้นมาเเต่ก็ยังสรุปไม่ได้ว่าความรู้สึกนั้นคือไร ยูนเเล่ะฮเย-บินจ้องหน้ากันไม่พูดไรกัน ยูนยิ้มไห้เธอ เเล้วก็ปล่อยมือเธอเบ่าๆ

´´ผมว่า...คุณไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าดีกว่า......ผมก็ผู้ชายนะ...กลัวว่าจะยับยังตัวเองไม่ได้´´

ฮเย-บินหน้าเเดงขึ้นมามากกว่าเดิมรู้ความหมายข้องยูนว่าเขาหมายถึงไรเธอรีบเข้าไปในห้องน้ำรีบปิดประตู

**ไอ้บ้า**

ยูนมองตามกับรอยยิ้มอันหวานที่เขาไม่เคยมีมานานเเล้วบนไบหน้าข้องเขา เขารีบลงไปข้างล้างเพร่าะนึกได้ว่า กา-อิน หรออยู่

ในห้องน้ำ ฮเย-บินได้เเต่ยิ้มไปอาบน้ำไป

--------------ข้างล้างร้าน-----------

ยูนมานั่งตรงโต๊ะเดิมที่กา-อินยังรอเข้าอยู่

´´ข้อโทษที่ทำไห้คุณรอนาน......´´

´´ไม่หรอก........งั้นเราไปกันได้ยัง??´´กา-อินถาม

´´อ้อ.....คุณจ่ะกลับไปที่บริษัทไช่ไหม?´´ ยูนถามเธอ กา-อินตอบด้วยการพยักหน้า

´´งั้นคุณไปก่อนก็เเล้วกัน......ผมว่าวันนี้ไม่เข้าบริษัทเเล้ว....จ่ะกลับบ้าน....´´

´´งั้นหรอ อืมได้.....´´

´´ไห้ผมไปส่งคุณน่ะ.....หรือว่าจะเอาลูกกุญเเจผมไปก็ได้น่ะ....´´

´´ไม่ต้องหรอก....ร้านก็เเค่3ป้ายรถเมลล์เอง....´´

´´อืมก็ได้.....งั้นก็เจอกันพรุ้งนี้....´´

´´จ๊ะ´´ กา-อินไปคิดไรมากมายเธออกจากร้านกลับไปที่บริษัท

ยูนมองหาป้าเจ้าข้องร้านเพื่อจะถามไรเเต่ไม่เห็น เเต่เห็นอา-เจียงเเทน เขาเลยเรียกอา-เจียงมาหาเขาเเทน

´´มีไรหรอคุณ.....?´´

´´อ้อ.....ก็เเค่อยากขอบคุณคุณ...ที่ไห้ผมยื้มเสื้อผ้าข้องคุณไส่...เเล้วก็ผมอยากจ่ายค่าอาหารที่สั่งไปน่ะ.....´´

´´อ้อ...ไม่ต้องจ่ายหรอกครับ.....ทางเราต้องข้อโทษคุณที่พนักงานสาวคนนั้นทำไห้คุณเดือดร้อน.....´´

´´ก็ได้ครับ....เเต่ผมมีเรื่องจะถามไรคุณหน่อยน่ะ.........´´

´´ได้ครับ...............อ่ะไรครับ?´´

´´คือ....เอ่อ...หนักงานสาวคนนั้น....เธอชื่อไรหรอ?´´

คำถามนี้ทำไห้อา-เจียงเเปลกใจขึ้นนึกสงสัยว่ายูนคงสนใจเธอเเต่ก็ตอบไป

´´เธอชื่อ ฮเย บิน น่ะ......คุณจะรู้ไปทำไมหรอ??´´

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

จบตอนที่2