ผักผลไม้ภาษาอีสาน เรียกว่าอะไร? รวมกว่า 40 คำศัพท์อีสานที่คนภาคอื่นอาจไม่เคยรู้

ผักผลไม้ภาษาอีสาน เรียกว่าอะไร? รวมกว่า 40 คำศัพท์อีสานที่คนภาคอื่นอาจไม่เคยรู้

ผักผลไม้ภาษาอีสาน เรียกว่าอะไร? รวมกว่า 40 คำศัพท์อีสานที่คนภาคอื่นอาจไม่เคยรู้
แชร์เรื่องนี้
แชร์เรื่องนี้LineTwitterFacebook

หากเคยไปเที่ยวภาคอีสาน หรือมีเพื่อนเป็นคนอีสาน อาจเคยได้ยินคำว่า "บักหุ่ง" "บักนัด" หรือ "ผักอีตู่" จนงงว่าหมายถึงอะไรกันแน่

ความน่าสนใจของภาษาอีสานคือ นอกจากสำเนียงและคำพูดที่เป็นเอกลักษณ์แล้ว ชื่อเรียกผักและผลไม้หลายชนิดยังแตกต่างจากภาษาไทยกลางอย่างสิ้นเชิง บางคำฟังดูแปลกหู แต่เป็นคำที่ชาวอีสานใช้กันในชีวิตประจำวันมาหลายชั่วอายุคน

วันนี้ Sanook Campus รวบรวมคำศัพท์ผักและผลไม้ภาษาอีสานยอดฮิตมาให้รู้จักกัน ใครอ่านจบแล้วรับรองว่าเวลาไปตลาดอีสานจะไม่งงอีกต่อไป

ทำไมคนอีสานถึงเรียกผลไม้ว่า "บัก"?

หลายคนอาจสังเกตว่า ชื่อผลไม้ในภาษาอีสานจำนวนมากขึ้นต้นด้วยคำว่า "บัก" เช่น บักหุ่ง บักม่วง หรือบักนัด

คำว่า "บัก" ในภาษาอีสานใช้เรียกผลไม้หรือสิ่งที่เป็นลูกเป็นผล คล้ายกับการใช้คำว่า "ผล" ในภาษาไทยกลาง จึงทำให้ผลไม้หลายชนิดมีคำว่า "บัก" นำหน้าเป็นเรื่องปกติ

รวมชื่อผักภาษาอีสาน พร้อมคำแปลภาษาไทย

ภาษาไทย ภาษาอีสาน
มะละกอ บักหุ่ง
ชะอม ผักขา
ผักชีฝรั่ง หอบเป
มะกอก บักกอก
ชะพลู ผักอีเลิด
ใบแมงลัก ผักอีตู่
กะเพรา ผักอีตู่ไทย
มะรุม ผักอีฮุม
โหระพา ผักบัวละพา
มะระขี้นก ผักไซ
ตะไคร้ หัวสิงไค
ต้นหอม ผักบั่ว
ผักขะแยง ผักขะแยง
ผักตำลึง ผักตำนิน
ผักโขม ผักหม
ใบบัวบก ผักหนอก
ใบมะกรูด ใบบักหูด
เพกา บักลิ้นฟ้า
ชะมวง ส้มโมง
ขึ้นฉ่าย ผักคึ่นไช่
ผักเสี้ยนดอง ส่มผักเสี่ยน
กระถิน หมากกะเสด
มะเขือพวง บักแข้ง
มะเขือเปราะ บักเขียขื่น
แตงกวา บักแตง

รวมชื่อผลไม้ภาษาอีสาน ที่หลายคนอาจไม่เคยได้ยิน

ภาษาไทย ภาษาอีสาน
ฟักทอง บักอึ
มะขาม บักขาม
น้อยหน่า บักเขียบ
ขนุน บักมี่
ส้มโอ บักส้มโอ
เสาวรส บักกะทก
กะท้อน บักกะท้อน
พุทรา บักทัน
มะกอกน้ำ บักกอกน้ำ
มะพร้าว บักพร้าว
มะเฟือง บักเฟือง
แตงโม บักแตงโม
มะม่วง บักม่วง
ฝรั่ง บักสีดา
สับปะรด บักนัด
มะขามเทศ หมากขามแป
กล้วยน้ำว้า ก้วยอีออง
ทับทิม หมากพิลา

คำศัพท์ภาษาอีสานที่คนไทยรู้จักมากที่สุด

หากพูดถึงคำศัพท์อีสานเกี่ยวกับอาหาร คำที่คนไทยคุ้นเคยที่สุดคงหนีไม่พ้น

  • บักหุ่ง = มะละกอ
  • ตำบักหุ่ง = ส้มตำ
  • บักม่วง = มะม่วง
  • บักนัด = สับปะรด
  • ผักอีตู่ = ใบแมงลัก

หลายคำกลายเป็นคำที่คนทั่วประเทศใช้ตามร้านอาหารอีสานไปแล้ว จนบางคนอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นภาษาอีสาน

ภาษาอีสาน ไม่ใช่แค่ภาษา แต่คือวัฒนธรรม

ชื่อเรียกผักและผลไม้ในภาษาอีสานสะท้อนวิถีชีวิต ภูมิปัญญา และเอกลักษณ์ของคนในแต่ละท้องถิ่นได้เป็นอย่างดี แม้บางคำจะฟังแปลกสำหรับคนภาคอื่น แต่ล้วนมีเสน่ห์และเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมไทยที่ควรรักษาไว้

ครั้งหน้าถ้าได้ยินใครชวนกิน "ตำบักหุ่ง" หรือซื้อ "บักนัด" กลับบ้าน ก็คงไม่ต้องแอบเปิด Google หาคำแปลกันอีกแล้ว

แชร์เรื่องนี้
แชร์เรื่องนี้LineTwitterFacebook
กำลังโหลดข้อมูล