เรื่องของเบอร์เสื้อ

หลับตามอง

พิษณุ นิลกลัด

แต่เดิมเมื่อนักฟุตบอลเริ่มมีเบอร์บนหลังเสื้อ ผู้เกี่ยวข้องเพียงแต่ต้องการให้คนดูรู้ว่าใครเล่นตำแหน่งไหน

ไม่มีใครเป็นเจ้าของเสื้อเบอร์ไหนอย่างถาวร ใครเล่นตำแหน่งไหนในนัดไหนก็ใส่เสื้อเบอร์นั้นตามตำแหน่ง เช่น ผู้รักษาประตูต้องใส่เสื้อเบอร์ 1 และศูนย์หน้าใส่เบอร์ 9

ฟีฟ่าเริ่มให้นักฟุตบอลมีเบอร์ใครเบอร์มันเป็นครั้งแรกในฟุตบอลโลก 1954

สมาคมฟุตบอลอังกฤษเป็นผู้ริเริ่มให้นักเตะในฟุตบอลลีกใช้เบอร์ใครเบอร์มัน(พร้อมกับชื่อบนหลังเสื้อ) ตลอดทั้งฤดูกาลตั้งแต่ปี 1993 ต่อมาลีกอื่นๆ ในยุโรปเห็นดีเห็นงามด้วยและทำตาม

เมื่อก่อนเลข 10 เป็นเลขยอดนิยมของนักฟุตบอล แต่พักหลังเบอร์ 7 ดูเหมือนว่าจะมาแรงกว่า และแทบจะเป็น ของขลัง ของแมนฯ ยู

ว่ากันว่าอเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ผู้จัดการทีมแมนฯ ยู มอบเบอร์ 7 ให้ไมเคิล โอเว่น เพื่อเป็นแรงกระตุ้นให้โอเว่นรู้สึกว่าตัวเองสำคัญและเรียกฟอร์มยิงกระฉูดออกมา

เมื่อเดวิด เบ๊กแฮม ถูกเฟอร์กูสันขายให้รีล มาดริด เขาไม่อาจใช้เบอร์ 7 ในทีมชุดขาวเพราะราอูล กอนซาเลซ ขาใหญ่ของทีมเป็นเจ้าของเบอร์นี้

ผู้คนเดากันไปต่างๆ นานาว่าเบ๊กส์จะเลือกเบอร์ไหน สุดท้ายเขาทำเซอร์ไพรส์ด้วยการเลือกเบอร์ 23 เพราะมันเป็นเบอร์ของไมเคิล จอร์แดน นักบาสเกตบอลที่เก่งที่สุดในประวัติศาสตร์

เมื่อกาก้า กับคริสเตียโน่ โรนัลโด้ ย้ายไปอยู่กับรีล มาดริด คนแรกเลือกเบอร์ 8 และคนหลังเลือกเบอร์ 9 ซึ่งเป็นเลขดีของคนจีนและคนไทยตามลำดับ

การให้นักฟุตบอลมีเบอร์ประจำตอนแรกผู้เกี่ยวข้องคงต้องการให้คนดูไม่สับสน แต่ทำไปทำมามันกลับทำให้เกิดผลดีในแง่ธุรกิจ เพราะแฟนบอลมักจะติดเบอร์และชื่อของนักเตะที่ตัวเองชื่นชอบบนเสื้อที่ซื้อมา

สำหรับแฟนบอล การติดเบอร์และชื่อของนักฟุตบอลบนเสื้อต้องเสียตังค์นะครับ ไม่ใช่ของฟรี

นักเตะคนหนึ่งที่มีเจตนาดีมากคือ ดิโน่ เดอร์พิก ซึ่งทีมคาร์ลสรูห์ (เพิ่งร่วงจากบุนเดสลีกา) ยืมจากดินาโม ซาเกร็บ ขอใช้เบอร์ 69 เพื่อหวังจะช่วยให้คาร์ลสรูห์ขายเสื้อได้มากขึ้น

แต่สมาคมฟุตบอลเยอรมันไม่อนุมัติด้วยเหตุผลที่ไม่ต้องบอกท่านผู้อ่านก็คงเดาได้

ภรรยาของเขาเคยเป็นนางแบบให้นิตยสารเพลย์บอย แถมยังเคยมีอะไรกับสามีกลางสนามฟุตบอล

จึงไม่ต้องคิดเลยว่าทำไมเขาถึงชอบเบอร์นี้ !

มัน ชัดเจน เกินไปครับ