กินบ่อยควรรู้! เลือกปลา "ตัวใหญ่" หรือ "ตัวเล็ก" ดีกว่า? เปิดคำตอบนักโภชนาการ อาจไม่เหมือนที่คิด

กินบ่อยควรรู้! เลือกปลา "ตัวใหญ่" หรือ "ตัวเล็ก" ดีกว่า? เปิดคำตอบนักโภชนาการ อาจไม่เหมือนที่คิด

กินบ่อยควรรู้! เลือกปลา "ตัวใหญ่" หรือ "ตัวเล็ก" ดีกว่า? เปิดคำตอบนักโภชนาการ อาจไม่เหมือนที่คิด
แชร์เรื่องนี้
แชร์เรื่องนี้LineTwitterFacebook

ซื้อปลาเลือกตัวเล็กหรือตัวใหญ่ แบบไหนดีกว่า? คำตอบไม่ได้อยู่ที่ขนาดเพียงอย่างเดียว

ปลาเป็นแหล่งโปรตีนคุณภาพดีที่ย่อยง่าย พร้อมให้สารอาหารสำคัญอย่างวิตามินบี วิตามินดี ไอโอดีน ซีลีเนียม และกรดไขมันโอเมก้า 3 แต่เมื่อยืนเลือกปลาหน้าตลาด หลายคนอาจสงสัยว่า ระหว่างปลาตัวเล็กกับปลาตัวใหญ่ แบบไหนมีประโยชน์และปลอดภัยกว่ากัน

หากพิจารณาเรื่องสารปรอทเพียงอย่างเดียว ปลาขนาดเล็กมักได้เปรียบกว่า เนื่องจากอยู่ในระดับล่างของห่วงโซ่อาหารและมีอายุไม่ยืนเท่าปลานักล่าขนาดใหญ่ อย่างไรก็ตาม ขนาดไม่ใช่ตัวชี้ขาด เพราะชนิดปลา แหล่งที่มา อายุ และพฤติกรรมการกินของปลาล้วนมีผลต่อปริมาณสารปนเปื้อน

ทำไมปลาตัวใหญ่จึงมีโอกาสสะสมสารปรอทมากกว่า?

สารปรอทที่ปนเปื้อนในแหล่งน้ำสามารถเปลี่ยนเป็นเมทิลเมอร์คิวรีและสะสมในสิ่งมีชีวิต เมื่อปลาเล็กได้รับสารดังกล่าว ปลานักล่าที่กินปลาเล็กจำนวนมากก็จะรับสารปรอทต่อเนื่อง ทำให้ความเข้มข้นเพิ่มสูงขึ้นตามลำดับของห่วงโซ่อาหาร

สำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐฯ หรือ EPA ระบุว่า ในแหล่งน้ำเดียวกัน มักตรวจพบเมทิลเมอร์คิวรีสูงที่สุดในปลาขนาดใหญ่ที่กินปลาอื่นเป็นอาหาร ยิ่งปลาอายุยืนและอยู่ในระดับสูงของห่วงโซ่อาหาร ก็ยิ่งมีเวลาสะสมสารดังกล่าวมากขึ้น

ตัวอย่างปลานักล่าขนาดใหญ่ที่มักถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มควรหลีกเลี่ยงหรือจำกัด ได้แก่ ฉลาม ปลากระโทงดาบ และปลาแมคเคอเรลบางสายพันธุ์ เช่น คิงแมคเคอเรล ทั้งนี้ ชื่อเรียกทางการค้าอาจแตกต่างกัน จึงควรตรวจสอบชนิดปลาบนฉลากให้ชัดเจน

ปลาตัวเล็กมีข้อดีอะไรบ้าง?

ปลาขนาดเล็กหลายชนิด เช่น ปลาซาร์ดีน ปลาแอนโชวี และปลาเฮริง มักมีสารปรอทต่ำ พร้อมให้โปรตีนและกรดไขมันโอเมก้า 3 โดยองค์การอาหารและยาสหรัฐฯ หรือ FDA จัดปลาหลายชนิดในกลุ่มนี้เป็นตัวเลือกที่มีสารปรอทต่ำ

ปลาเล็กปลาน้อยที่ปรุงจนก้างนิ่มและสามารถกินได้ทั้งตัว ยังเป็นแหล่งแคลเซียมอีกทางหนึ่ง เพราะได้รับสารอาหารจากก้างปลาโดยตรง อย่างไรก็ตาม ต้องเคี้ยวอย่างระมัดระวัง และไม่ควรให้เด็กเล็กกินปลาที่มีก้างโดยไม่มีผู้ใหญ่ตรวจเอาก้างออกก่อน

ข้อดีอีกประการคือ ปลาตัวเล็กมักหาซื้อง่าย ราคาไม่สูง และนำมาปรุงอาหารได้หลากหลาย แต่ควรเลือกวิธีต้ม นึ่ง ย่าง หรืออบ มากกว่าทอดด้วยน้ำมันปริมาณมาก

ปลาตัวใหญ่ไม่ได้อันตรายทุกชนิด

คำว่า “ปลาตัวใหญ่” ไม่ได้หมายความว่าจะมีสารปรอทสูงเสมอไป เพราะปลาบางชนิดแม้มีขนาดค่อนข้างใหญ่ แต่มีรูปแบบการดำรงชีวิตและการกินอาหารต่างจากปลานักล่าระดับสูง ตัวอย่างเช่น ปลาแซลมอนและปลาค็อดยังอยู่ในกลุ่มปลาที่มีสารปรอทค่อนข้างต่ำตามคำแนะนำของ FDA

ปลาตัวใหญ่ยังมีข้อดีตรงที่เนื้อหนา แกะก้างง่าย และเหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการเนื้อปลาล้วน แต่ควรเลือกชนิดที่ทราบแหล่งที่มาและมีข้อมูลด้านความปลอดภัย ไม่ควรใช้ขนาดภายนอกเป็นเกณฑ์ตัดสินเพียงอย่างเดียว

ระวังคำว่า “ปลาแมคเคอเรล” เพราะแต่ละสายพันธุ์ไม่เหมือนกัน

ปลาในกลุ่มแมคเคอเรลมีหลายสายพันธุ์และมีระดับสารปรอทแตกต่างกัน ตัวอย่างเช่น แอตแลนติกแมคเคอเรลและแปซิฟิกชับแมคเคอเรลอยู่ในกลุ่มตัวเลือกสารปรอทต่ำของ FDA ขณะที่คิงแมคเคอเรลเป็นปลานักล่าขนาดใหญ่และอยู่ในกลุ่มที่ควรหลีกเลี่ยง

ดังนั้น การเห็นคำว่า “แมคเคอเรล” บนฉลากยังไม่เพียงพอ ควรดูชื่อสายพันธุ์ ประเทศหรือพื้นที่จับ และข้อมูลจากผู้ผลิตประกอบด้วย โดยเฉพาะหญิงตั้งครรภ์ ผู้ให้นมบุตร และเด็ก ซึ่งควรให้ความสำคัญกับปลาที่มีสารปรอทต่ำเป็นพิเศษ

ปลาเล็กก็ไม่ได้ดีเสมอ หากผ่านการแปรรูปหนัก

แม้ปลาตัวเล็กจะมีข้อได้เปรียบเรื่องสารปรอทและแคลเซียม แต่หากนำไปทำเป็นปลาเค็ม ปลาตากแห้ง ปลากรอบ หรือปลาทอดสำเร็จรูป อาจมีโซเดียมและน้ำมันสูง การกินบ่อยหรือในปริมาณมากจึงอาจไม่เหมาะกับสุขภาพ

ปลากระป๋องก็เป็นทางเลือกที่สะดวกและมีคุณค่าทางอาหาร แต่ควรอ่านฉลากเปรียบเทียบปริมาณโซเดียม น้ำมัน และน้ำตาล หากต้องควบคุมโซเดียม ควรเลือกสูตรโซเดียมต่ำและหลีกเลี่ยงการเติมเครื่องปรุงเค็มเพิ่ม

วิธีเลือกซื้อปลาให้สดและปลอดภัย

นอกจากเลือกขนาดและชนิดปลาแล้ว ความสดและการเก็บรักษาก็สำคัญไม่แพ้กัน ก่อนซื้อควรพิจารณาลักษณะเหล่านี้

  • ดวงตาใส ไม่ขุ่นหรือยุบผิดปกติ
  • เหงือกมีสีแดงหรือชมพูตามธรรมชาติ ไม่คล้ำและไม่มีกลิ่นผิดปกติ
  • เนื้อแน่น เมื่อกดแล้วคืนตัว ไม่เละหรือมีเมือกมาก
  • มีกลิ่นตามธรรมชาติของปลา ไม่มีกลิ่นฉุนหรือกลิ่นเน่า
  • ปลาบรรจุหีบห่อต้องอยู่ในอุณหภูมิที่เหมาะสม และบรรจุภัณฑ์ไม่รั่วหรือบวม
  • ตรวจสอบวันผลิต วันหมดอายุ แหล่งจับหรือแหล่งเพาะเลี้ยง หากมีระบุไว้

ควรนำปลาเข้าตู้เย็นหรือช่องแช่แข็งโดยเร็ว ไม่วางทิ้งไว้ที่อุณหภูมิห้องเป็นเวลานาน และแยกปลาดิบออกจากอาหารพร้อมรับประทาน เพื่อป้องกันการปนเปื้อนข้าม

เลือกปลาธรรมชาติหรือปลาเลี้ยงดีกว่า?

ทั้งปลาจากธรรมชาติและปลาเลี้ยงสามารถเป็นอาหารที่มีประโยชน์ได้ หากมาจากแหล่งผลิตที่ได้มาตรฐาน ปลาเลี้ยงไม่ได้มีคุณภาพต่ำกว่าปลาธรรมชาติเสมอไป ส่วนปลาธรรมชาติก็ไม่ได้ปลอดสารปนเปื้อนทุกชนิดโดยอัตโนมัติ

สิ่งที่ควรพิจารณาคือระบบควบคุมคุณภาพ แหล่งน้ำ อาหารที่ใช้เลี้ยง การใช้ยาอย่างถูกต้อง และความน่าเชื่อถือของผู้จำหน่าย การซื้อจากแหล่งที่ตรวจสอบย้อนกลับได้จึงสำคัญกว่าการตัดสินจากคำว่า “ธรรมชาติ” หรือ “เพาะเลี้ยง” เพียงอย่างเดียว

ควรกินปลาแบบไหนให้ได้ประโยชน์?

หลักสำคัญคือกินปลาให้หลากหลาย ไม่เลือกชนิดเดิมซ้ำทุกมื้อ และเน้นปลาที่มีข้อมูลว่าสารปรอทต่ำ การสลับระหว่างปลาตัวเล็ก ปลาน้ำจืด และปลาทะเล จะช่วยให้ได้รับสารอาหารหลากหลายและลดโอกาสรับสารปนเปื้อนจากแหล่งเดียวมากเกินไป

ควรปรุงปลาให้สุกทั่วถึง โดยเฉพาะสำหรับเด็ก หญิงตั้งครรภ์ ผู้สูงอายุ และผู้ที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ การนึ่ง ต้ม อบ และย่างด้วยความร้อนที่เหมาะสม มักเพิ่มน้ำมันและพลังงานน้อยกว่าการทอด

สรุป ซื้อปลาตัวเล็กหรือตัวใหญ่ดีกว่ากัน?

หากเลือกจากเกณฑ์ทั่วไป ปลาตัวเล็กมักเป็นตัวเลือกที่เหมาะสำหรับกินเป็นประจำ เพราะมีแนวโน้มสะสมสารปรอทน้อยกว่า และบางชนิดให้แคลเซียมเมื่อกินได้ทั้งตัว แต่ไม่ได้หมายความว่าปลาตัวใหญ่ทุกชนิดควรถูกตัดออกจากเมนู

ทางเลือกที่ดีที่สุดคือดูให้ครบทั้งชนิดปลา ตำแหน่งในห่วงโซ่อาหาร แหล่งที่มา ความสด และวิธีปรุง ควรกินปลาหลากหลายชนิด เน้นกลุ่มสารปรอทต่ำ และลดปลาแปรรูปที่เค็มหรือทอดจัด เพราะคุณภาพของปลาหนึ่งมื้อไม่ได้วัดจาก “ตัวเล็กหรือตัวใหญ่” เพียงคำตอบเดียว

แชร์เรื่องนี้
แชร์เรื่องนี้LineTwitterFacebook
ตั้ง Sanook เป็นข่าวโปรดบน Google
กำลังโหลดข้อมูล