เกาะรัตนโกสินทร์

เกาะรัตนโกสินทร์ เป็นคำเรียกพื้นที่ของกรุงรัตนโกสินทร์ชั้นในซึ่งเป็นบริเวณที่มีน้ำล้อมรอบ อีกทั้งยังเป็นพื้นที่ซึ่งมีความสำคัญทางด้านประวัติศาสตร์และเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติต่างให้ความสนใจ พจนานุกรมวิสามานยนามไทย : วัด วัง ถนน สะพาน ป้อม ของนางสาวกนกวลี ชูชัยยะ ซึ่งจัดพิมพ์เผยแพร่โดยราชบัณฑิตยสถาน ได้อธิบายลักษณะความสำคัญของเกาะรัตนโกสินทร์ไว้ว่า

เกาะรัตนโกสินทร์เป็นพื้นที่กรุงรัตนโกสินทร์ชั้นใน ได้แก่บริเวณโดยรอบพระบรมมหาราชวัง เป็นบริเวณที่มีน้ำล้อมรอบ กล่าวคือทางด้านตะวันออก จดคลองคูเมืองเดิม เรียกว่า คลองหลอด เริ่มตั้งแต่ปากคลองตลาดขึ้นไปทางทิศเหนือไปบรรจบกับแม่น้ำเจ้าพระยาที่เชิงสะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้าทางด้านทิศใต้ และทิศตะดแม่น้ำเจ้าพระยา จึงมีลักษณะเป็นเกาะ เรียกว่า เกาะรัตนโกสินทร์

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช บริเวณเกาะรัตนโกสินทร์และบริเวณโดยรอบมีการเติบโตอย่างมาก จนใน พ.ศ. ๒๕๒๐ ทางการจึงได้กำหนดชื่อ เกาะรัตนโกสินทร์ โดยมีวัตถุประสงค์ ที่จะบูรณปฏิสังขรณ์บริเวณดังกล่าว ต่อมาใน พ.ศ. ๒๕๒๔ สำนักงานคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ ได้เสนอมติคณะกรรมการโครงการกรุงรัตนโกสินทร์ต่อคณะรัฐมนตรีในเรื่องทบทวนนโยบายการใช้ที่ดินบริเวณกรุงรัตนโกสินทร์ชั้นในอันมีผลต่อมาตรการอนุรักษ์สิ่งก่อสร้างและโบราณสถานในบริเวณดังกล่าวซึ่งคณะรัฐมนตรีได้มีมติเห็นชอบ บริเวณเกาะรัตนโกสินทร์จึงเป็นพื้นที่ที่รัฐบาลอนุรักษ์ให้คงสภาพเดิมไว้ให้มากที่สุดเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเกี่ยวกับประวัตศาสตร์ และไม่อนุญาตให้สร้างสิ่งก่อสร้างอาคารสูงในบริเวณเกาะรัตนโกสินทร์ ต่อมากรุงเทพมหานครจึงได้ออกข้อบัญญัติเพื่อควบคุมความสูงของอาคารสร้างใหม่ โดยห้ามสร้างอาคารสูงเกิน ๑๖ เมตรเฉพาะพื้นที่ภายในคูเมืองเดิมและห้ามก่อสร้างอาคารสูง ๒๐ เมตร บริเวณถัดออกมาจากคลองคูเมืองเดิมจนถึงคลองโอ่งอ่างหรือคลองบางลำพู เราจึงยังได้เห็นบริเวณพื้นที่อนุรักษ์ดังกล่าวสวยงามไม่มีสิ่งบดบังจนถึงปัจจุบัน

สำหรับผู้ที่มีปัญหาข้อข้องใจในการใช้ภาษาไทยติดต่อได้ที่ ราชบัณฑิตยสถาน โทร.0-2356-0466-70 หรือทางอินเทอร์เน็ตที่ http://www.royin.go.th

อิสริยา เลาหตีรานนท์