รีวิว Truth or Dare เมื่อความจริงเป็นสิ่งน่ากลัว

รีวิว Truth or Dare เมื่อความจริงเป็นสิ่งน่ากลัว

 

 

Truth or Dare อาจจะถูกจัดอยู่ในกลุ่มหนังสยองขวัญว่าด้วยกลุ่มวัยรุ่นที่เข้าไปพัวพันกับเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ นำมาซึ่งความหายนะและความตายในเวลาต่อมา อย่างไรก็ตามคอนเซ็ปต์ของหนังเรื่องนี้จะว่าไปแล้ว หนังมีโครงสร้างที่แข็งแรง เพราะมันว่าด้วยเกมยอดฮิตในวงเหล้าอย่าง “พูดความจริงหรือรับคำท้า”

 

เกม “พูดความจริงหรือรับคำท้า” คือเกมที่ใช้วัดใจผู้เล่น ว่าตนนั้นจะยอมปริปากพูดความจริงในจิตใจออกมาหรือเลือกจะรับคำท้าของผู้อื่น ให้ทำในสิ่งที่คนปกติไม่ทำกัน ไม่ว่าจะเป็นพฤติกรรมสุดห่ามบ้าบิ่นและเสี่ยงอันตราย แต่สิ่งที่ทำให้เกมนี้สนุกก็คือ การวัดดวงและวัดใจของผู้เล่นในเวลาเดียวกัน

 

 

สิ่งที่เกิดขึ้นในหนัง Truth or Dare คือวัยรุ่นของกลุ่มตัวเอกได้เดินทางไปเที่ยวยังประเทศเม็กซิโก ในงานปาร์ตี้แห่งหนึ่งโอลิเวีย (ลูซี่ เฮล) ได้รับคำเชิญชวนจากหนุ่มหล่อแปลกหน้า คาร์เตอร์ (แลนดอน ลิบอยรอน) ให้ไปยังโบสถ์ร้างกลางหุบเขา และเริ่มเล่นเกม “พูดความจริงหรือรับคำท้า” เมื่อเกมดำเนินไปสักระยะ เราเริ่มได้เห็นจุดเปราะบางในความสัมพันธ์ของโอลิเวียและมาร์กี้ (ไวโอเล็ต บีเน่) ที่แอบซ่อนไว้ใต้ความสนิทสนมของทั้งคู่

 

ความน่ากลัวเริ่มขึ้นที่โบสถ์นี้เมื่อโอลิเวีย เริ่มสัมผัสได้ว่าเกมนี้มีบางอย่างผิดปกติ จนกระทั่งคาร์เตอร์แสดงเจตจำนงว่า การที่เขาชวนกลุ่มเพื่อนของโอลิเวียมายังสถานที่แห่งนี้ก็เพื่อจุดประสงค์ให้ “เกม” ตามไปเล่นกับพวกเขาต่อ ซึ่งความสยองของเกมนี้อยู่ตรงที่ว่า ถ้าหากพวกเขาโดนภาพนิมิตสยอง ท้าให้ทำอะไรหรือพูดความจริงออกมา ถ้าหากพวกเขาอยากมีชีวิตรอด คือต้องทำให้สำเร็จเท่านั้น ไม่เช่นนั้นแล้วพวกเขาจะต้องตาย

 

 

เงื่อนไขของหนังได้เริ่มต้นขึ้น เมื่อเหยื่อคนแรกได้สังเวยชีวิตให้กับเกมนี้ จากนั้นหนังก็เริ่มดำเนินไปตามสูตรของหนังสยองขวัญที่กลุ่มเพื่อนจะกลายเป็นเหยื่อของ “อำนาจที่มองไม่เห็น” แบบเดียวกับหนังอย่าง Final Destination หรือ หนังแนวฆาตกรโรคจิต ซึ่งความสนุกคือการที่คนดูจะคอยเอาใจช่วยว่าตัวละครตัวนั้นจะรอดชีวิตหรือไม่

 

หนังยังมีการใส่ “เงื่อนไขพิเศษ” เข้ามาระหว่างทางในเรื่อง แทรกไปกับดราม่าความสัมพันธ์ของตัวละครแต่ละตัว ซึ่งหนังก็หยิบเอา “จุดอ่อน” ของตัวละครแต่ละตัวมาสร้างสถานการณ์ระทึกขวัญที่น่าสนใจ

 

 

น่าเสียดายตรงที่ Truth or Dare เป็นหนังสยองขวัญแค่เรท PG-13 นั่นหมายความว่าบรรดาฉากสยองขวัญทั้งหลายในเรื่องนี้ค่อนข้างออกมาดูเบา และไม่เร้าอารมณ์คนดูอย่างที่มันสมควรจะเป็น ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วในหลายองค์ประกอบของหนังเรื่องนี้จัดได้ว่ามีหลายองค์ประกอบที่น่าสนใจอยู่มากมาย แต่เมื่อเขย่าเอามารวมกันแล้วกลับไม่ค่อยลงตัวเท่าไหร่นัก เหมือนเป็นหนังที่ต้องแยกดูเป็นส่วนๆ หรือดูเป็นฉากๆมากกว่า พอเป็นหนังขนาดยาวแล้ว เลยออกจะแปร่งๆไปไม่สุดทางอย่างที่มันควรจะเป็น ......น่าเสียดาย