เบนซ์-พรชิตา ณ สงขลา

แจ้งเกิดแบบเต็มตัวกับละครเรื่อง เมียหลวง กระทั่งโด่งดังและประสบความสำเร็จแบบสุดๆ เมื่อสวมบท ปลิวลม ในละคร สะใภ้ไร้ศักดินา จากนั้นเป็นต้นมาชื่อของ เบนซ์-พรชิตา ณ สงขลา ก็ขึ้นแท่นนางเอกขายดี และถือเป็นหนึ่งในนางเอกน้ำดีประดับวงการบันเทิง เขยมะริกัน คือผลงานละครเรื่องล่าสุดของเธอ ที่เล่นคู่กับพระเอกสุดฮอตอย่าง แอนดริว เกร็กสัน และอีกไม่นานเกินรอ แฟนๆ จะได้เห็นอีกหนึ่งความสามารถของเธอกับภาพยนตร์แนวคอมเมดี้เรื่อง แจ๋ว ชมความสวยและความสามารถผ่านจอกันมากมากแล้ว คราวนี้มาฟังเธอเปิดใจพูดคุยกับเราในทุกๆ เรื่องราวชีวิตกันบ้าง..... กระแสตอบรับละคร เขยมะริกัน เป็นอย่างไรบ้าง? จริงๆ เรื่องนี้ก็ไม่ถึงกับดังมาก แต่ใครจะว่าอย่างไรเบนซ์ไม่รู้ เพราะสำหรับตัวเองไม่ได้คาดหวังอยู่แล้ว แต่ก็เข้าใจว่าเนื้อหาของเรื่องมันไม่แรง ไม่มีเรื่องให้เชือดเฉือนหรือไม่มีจุดที่ต้องลุ้น แต่เป็นแนวเฮฮา เท่าที่ได้ฟังมาหลายคนบอกว่า ดูแล้วก็สนุกดีนะ นอกจากนี้ใครจะว่าอย่างไรเบนซ์เฉยๆ เพราะถือว่าเราทำในส่วนของตัวเองเต็มที่แล้ว ถ้ามีคนมาทักว่าเบนซ์เล่นไม่ดี ตรงนั้นคงรู้สึกแย่มากกว่า ระยะหลังดูเหมือนละครที่เบนซ์เล่นจะไม่ค่อยแรงเหมือนเมื่อก่อน? ถ้าพูดถึงตั้งแต่ตอนเบนซ์เล่น คู่กรรม ตรงนั้นเบนซ์ว่าเป็นเพราะหลายคนมาคาดหวังว่าเบนซ์จะต้องเล่นให้เหมือนเดิม แต่จริงๆ ภาพโดยรวมมันไม่ใช่อย่างนั้นอยู่แล้ว เบนซ์ว่าเป็นเพราะไม่ตรงใจคนดูมากกว่า จะให้ไปเล่นเหมือนอย่างพี่กวาง ( กมลชนก เขมะโยธิน ) ก็คงไม่ใช่ หรืออย่าง เขยมะริกัน ก็อย่าที่บอกว่าเนื้อเรื่องของละครมันไม่มีอะไรให้น่าตื่นเต้น สนุกไหมกับการทำงานเรื่อง แจ๋ว ? สนุกดี เปิดปิดกล้องไปเมื่อกลางเดือนที่แล้ว ใช้เวลาถ่ายทำทั้งหมด 4 เดือนกว่าๆ ที่ช้าเนื่องจากเบนซ์ให้คิวกองถ่ายน้อย เพราะฉะนั้นทุกครั้งที่ไปถ่ายก็จะเต็มที่ บางทีก็จะถ่ายถึงเช้าเลย เหมือนว่าในคาแรคเตอร์จะแตกต่างไปจากเดิม? ก็ไม่ได้ถึงกับลบภาพความเป็นนางเอกไปซะหมด เรียกว่าเป็นนางเอกอีกแนวหนึ่ง ที่สามารถทำอะไรได้ทุกอย่าง และเรื่องนี้เบนซ์ก็ได้ทำอะไรที่ไม่เคยทำมาก่อนเยอะมากๆ เช่น การขี่ควาย ที่แม้จะไม่ได้ขี่เข้าฉาก แต่เบนซ์ก็มีโอกาสได้ไปหัดขี่จริงๆ แต่ที่ไม่ใช้ในหนังก็เพราะควายตัวโตมาก ขี่ยังไงก็ไม่ถึง แล้วก็ยังมีฉากที่ต้องลงไปอยู่ในรถขยะ ซึ่งแม้ทีมงานจะช่วยกันล้างหลายรอบ แต่ตอนลงไปกลิ่นก็ยังมีอยู่ดี เรียกว่าเรื่องนี้ทั้งเรื่องต้องแข่งกันทำทุเรศ เลิกคิดทำสวยไปได้เลย มองตัวเองว่าเป็น นางเอก ในแบบฉบับไหน? เบนซ์ว่าถ้าไม่ตลกไปเลย ก็ต้องเป็นแนวร้าย หรือไม่ก็เป็นนางเอกสู้ๆ หน่อย เพราะภาพเบนซ์คงจะไม่ใช่นางเอกน่าสงสาร อย่างละครเรื่องต่อไป สะใภ้กาฝาก เบนซ์ก็ต้องเล่นเป็นลูกครึ่งนิโกร เป็นละครชีวิต เป็นผู้หญิงมั่นใจและสู้คน ทำงานเยอะเกินกำลังไปหรือเปล่า? จริงๆ เบนซ์ก็ไม่ได้รับงานเยอะแบบนี้ตลอดนะ อย่างละครปกติก็รับเล่นทีละเรื่อง แต่เผอิญว่าคิวที่วางเอาไว้ว่าจะเปิดกล้อง พอมันเลื่อนไปก็พลอยทำให้งานอื่นๆ ประดังมาในเวลาเดียวกันหมด กลายเป็นว่าต้องยอมเหนื่อย เพราะอยากเล่นทั้งหนังและละคร เยอะยังไงมันก็เป็นความสุขที่ได้ทำ กลัวหมดยุคของเบนซ์ด้วยหรือเปล่า ช่วยนี้เลยรับงานเยอะ? อาจจะมีส่วนนะ เพราะสมัยนี้เด็กใหม่ๆ เข้ามากันเยอะมาก เพราะฉะนั้นการจะอยู่ตรงนี้ได้นานต้องมีความสามารถ และมีความรับผิดชอบ เพราะถ้าพูดถึงความสวย เบนซ์รู้ตัวว่าไม่มี ถามว่าจะอยู่ตรงนี้ไปอีกนานไหม เบนซ์ไม่รู้ แต่ก็จะทำงานที่ได้รับมอบหมายให้ดีที่สุด วางตัวให้อยู่ในจุดที่เป็นตัวเรา เพราะ 10 ปีที่เบนซ์อยู่ในวงการมาจนถึงวันนี้ ก็เพราะเบนซ์เป็นตัวของตัวเอง แล้วงานเพลงล่ะยังทำอยู่ไหม? ชุดใหม่ก็เสร็จแล้วนะ ใกล้จะวางแผงเต็มทีแล้ว ตอนนี้กำลังถ่ายมิวสิควิดีโออยู่ มีโอกาสได้ทำงานหลายอย่างมาก หนักใจกัานไหนมากที่สุด? เรียกว่าห่วงมากที่สุดจะดีกว่า ซึ่งถ้าห่วงมากที่สุดก็คงจะเป็นงานเพลง เพราะงานแสดงเบนซ์สามารถดูได้ว่ามันดี หรือไม่ดียังไง เรียกว่ายังพอแก้ไขกันได้ แต่เรื่องเพลง เบนซ์ไม่รู้จริงๆ บางทีคิดว่าเพลงนี้ดีที่สุดสำหรับเรา แต่คนอื่นฟังแล้วมันอาจจะทุเรศก็ได้ เพราะเบนซ์รู้ตัวเองดีว่าเป็นคนเสียงไม่ดี แต่ว่าอยากร้องเพราะสนุกกับการได้ออกคอนเสิร์ต เบนซ์รู้ว่าการเป็นนักร้องมันขึ้นอยู่ที่ดวงด้วย อีกอย่างที่อยากทำเพราะมองว่าเป็นงานอีกแบบหนึ่งที่สนุก เหมือนมีงานเพิ่มขึ้นมาให้ทำ รู้สึกกดดันบ้างไหม? เบนซ์เป็นคนไม่คาดหวังกับอะไรอยู่แล้ว คนเราจะมีจุดสูงสุดแค่ครั้งเดียว ซึ่งจุดนั้นเบนซ์ก็ผ่านมาแล้วตอนที่ได้ร้องเพลง โดเรมี ตรงนั้นเป็นอะไรที่สุดๆ แล้ว จากนี้ไปจะเกิดอะไรขึ้นเบนซ์ก็พร้อมจะยอมรับเสมอ พอใจกับชีวิตในวันนี้มากน้อยแค่ไหน? เบนซ์ได้อะไรมาเยอะมากแล้ว สำหรับเด็กคนหนึ่งที่ไม่เคยคาดหวังว่าจะได้เป็นดารา หรือนักร้อง พอได้โอกาสก็ไขว่คว้าเอาไว้ เพราะฉะนั้นถือว่าสิ่งที่ได้มามากเกินพอแล้ว ขณะเดียวกันช่วงเวลาที่เรามีโอกาสได้ทำงานในวงการ เราก็ไม่ได้ทิ้งเรื่องการเรียน