วิจารณ์หนัง เขาชนไก่: บางส่วนของความทรงจำ

สำหรับชายไทย จำนวนไม่น้อยกว่า 60 % ต้องรู้จักและเคยได้ใช้ช่วงเวลา 5 วันในสถานที่แห่งนี้ ที่มีชื่อว่า เขาชนไก่ ผมเองก็เป็นคนหนึ่งที่เคยได้ไปใช้ชีวิตการฝึกในรูปแบบของทหารที่นั่น ซึ่งตอนที่ไปฝึก มันเป็นอะไรที่โหดเหมือนอยู่ในนรก แต่ตอนจะกลับ ทำไมถึงมีความรู้สึกลึกๆ ส่วนหนึ่งอยู่ว่าไม่อยากกลับก็ไม่รู้ อาจเป็นเพราะความผูกพันกับเหล่าเพื่อน รด.ที่ฟันฝ่าความยากลำบากมาด้วยกัน ทั้งโรงเรียนเดียวกัน และเพื่อนจากสถาบันอื่น ประสบการณ์จาก เขาชนไก่ จึงเป็นอะไรที่จะเรียกได้ว่า ครั้งหนึ่งในชีวิต ที่มีค่ามากๆ ควรแก่การบอกแก่คนรุ่นหลังต่อไป หนังเรื่อง เขาชนไก่ จึงเป็นหนังที่ชายไทยหลายคนอยากดู เพื่อรำลึกถึงความหลังครั้งเก่า รวมทั้งตัวผมเองด้วย เรื่องราวบอกเล่าถึง หน่อย (แชมป์วศิษฎ์ ผ่องโสภา), ปืน หนุ่มสำอางค์ ขี้หลี, พอลล่า เพื่อนหนุ่มผู้มีหัวใจสาวทั้งหน้าตาและกิริยามารยาท, เก้ง-ก้าง แฝดนรกคู่ป่วนตัวจริง, มด เพื่อนร่างท่วมอารมณ์ดี คลั่งไคล้การกินเป็นชีวิตจิตใจ, สมนึก เพื่อนตี๋ที่เชื่อเรื่องวิญญาณและสิ่งลี้ลับ, บุญรอด เพื่อนขี้โม้ และมั่นใจในความฉลาดของตนจนเกินเหตุ, อิฐ เพื่อนผู้เงียบขรึม ห้าวและเกเรที่สุดในหมู่เพื่อน และ บ็อบ ผู้ที่ไม่เคยยอมใคร หนำซ้ำยังพยายามวางตัวเป็นผู้นำกลุ่มเพื่อนอยู่ตลอดเวลา จะต้องมีชะตากรรมร่วมกันคือสิ่งที่เหล่านักเรียนรด.ปีสุดท้ายทุกคนจะต้องฟันฝ่าไปให้ได้นั่นคือการฝึกที่ใช้เวลาทั้งหมดห้าวันที่ เขาชนไก่ สถานที่ฝึกรด.ที่ได้รับการกล่าวขานถึงว่า โหด และหินที่สุด ไม่ว่าจะเป็นการโดดหอสูง 34 ฟุต ด่านกำแพง 10 ฟุต การฝึกที่หอการยิง การฝึกทนซ้อมเข้าตีที่ว่ากันว่าโหดที่สุด เจ็บที่สุดและร้อนที่สุดด้วยระยะทางการฝึกถึง 1 กม. ฯลฯ ภายใต้การฝึกอันสุดโหดจากจ่าไท(สรพงศ์ ชาตรี) ครูฝึกสุดเหี้ยมประจำกองร้อย ผู้ที่เลือกอิฐให้ขึ้นมาเป็นหัวหน้าหมู่แทนบ๊อบ และที่เขาชนไก่นี่เอง หน่อยได้เห็นอีกหลากหลายแง่มุมในตัวของอิฐที่หลายคนไม่เคยรู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตลอดระยะการฝึก มีเหตุการณ์ร้ายแรงเกิดขึ้นกับทั้งในกลุ่มเพื่อนด้วยกันเอง เพราะนอกจากทุกคนจะต้องต้องพยายามเอาตัวรอดให้ได้ในสถานการณ์ต่างๆแล้ว การเผชิญหน้ากับกลุ่มเด็กช่างกล รด.ต่างโรงเรียนตั้งแต่วันแรกของการฝึกที่พยายามรวมหัวกลั่นแกล้งและเล่นงานหน่อยกับพวก และเมื่ออิฐพยายามปกป้องเพื่อน กลับกลายเป็นว่าทำให้ทุกอย่างเลวร้ายลงยิ่งขึ้น จนเป็นชนวนสำคัญนำไปสู่เรื่องราวใหญ่โตเกินกว่าที่ทุกคนจะคาดคิดและรับมือได้มันคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวของ ....เขาชนไก่ที่ หน่อยและเพื่อน ๆ ของเขาจะต้องเรียนรู้ถึงสิ่งที่เรียกว่า มิตรภาพ และ เพื่อนตาย นั่นเอง ตัวหนังอาจจะอิงลักษณะคาแรคเตอร์ของหนังวัยรุ่นทั่วไป คือมีอารมณ์ฮา กวนๆ ซึ้ง และมีรักๆ เข้ามาเกี่ยวข้อง จึงไม่มีอะไรแปลกกว่าหนังแนวรักนักเรียนสักเท่าไหร่ ในส่วนของพล็อตเรื่องหนังเหมือนหนังวัยรุ่น ที่มีแก้งค์พระเอก มีตัวป่วน และมีคนที่ต้องเป็นตัวโจ๊กของกลุ่ม ไม่ได้แปลกแตกต่างมากนัก แต่ความน่าประทับใจมันอยู่ที่ การที่คุณได้ดูแล้วนึกไปถึงสิ่งที่คุณเคยทำ เคยคลุกคลีกับมัน เช่น การเดินป่า การคลุกโคลน การยิงปืน รวมไปถึงสภาพแวดล้อม ห้องน้ำที่สกปรกจนไม่มีใครกล้าเข้า หม้อสนามที่หุงทีไรก็ไม่เคยได้ข้าวสวยๆ หรือแม้แต่เต๊นท์ที่นอนแล้วปวดหลังสุดๆ ทุกอย่างมันทำให้คนที่เคยได้สัมผัสประสบการณ์ต้องนั่งยิ้มไปกับตัวหนัง นักแสดงชุดนี้เป็นนักแสดงหน้าใหม่เกือบทั้งหมด แต่ก็ถือว่าไม่ได้เลวร้ายอะไร เพราะทุกคนทำได้ค่อนข้างเป็นธรรมชาติ อาจเป็นเพราะพวกเขาก็คงจะมีประสบการณ์กับที่แห่งนี้เหมือนกัน เลยทำให้เข้าใจถึงอารมณ์และความรู้สึกของตัวละครเหล่านั้น ความรู้สึกส่วนตัวของผม ผมเฉยๆ กับเนื้อหาของหนัง แต่สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกดีก็คือสิ่งที่ผมได้บอกไป ซึ่งตัวหนังสามารถดึงเอาประสบการณ์ที่มีค่า ที่มันแทบจะหลายเป็นจุดเล็กๆ ในความทรงจำของผมออกมาให้คิดถึงได้ตลอดทั้งเรื่อง และผมก็หวังว่า คนที่เคยใช้ชีวิตแบบนี้มาจะคิดเหมือนผม ผมไม่ได้เชียร์หนังเรื่องนี้ แต่อยากให้ไปดูกัน เพราะคุณจะรู้สึกเหมือนผม ไม่ว่าพวกเราจะประสบชะตากรรมเช่นไร เมื่อวันหนึ่งพวกเรามองย้อนกลับมาที่ฝันร้ายครั้งนี้ เราจะหัวเราะให้กับมัน และภาคภูมิใจที่ครั้งหนึ่งได้เคยฝันร้ายเช่นนี้ เช่นเดียวกับชายไทยอกสามศอกคนอื่นๆ....ผมให้ 3 ดาวครับ บทวิจารณ์เป็นเพียงความเห็นส่วนบุคคล กรุณาตัดสินจากการชมภาพยนตร์ด้วยตัวเอง