วิจารณ์ภาพยนตร์ รักแห่งสยาม

สวัสดีครับ พี่น้อง พ้องเพื่อนที่ love ทุกท่าน หายไปนานมากมายก่ายกอง ไปนอนโรงหมอมา พักนึงโอย..!! อากาศช่วงนี้เปลี่ยนแปลงแบบแปลกๆ จนได้ไปประสบพบเจอ หนังรักแห่งสยอง เอ๊ย รักแห่งสยาม ที่จากหายไข้ปุ๊บก็ได้ไปแวะเยี่ยมไปรับชมมาปั๊บเลย หลังจากการได้ฟังเพลง กันและกัน จากคุณพี่ คิว วงฟลัว ในโรงพยาบาล ซึ่งที่ทำให้ผมและหลายๆคนฟังแล้วซึ้งกินใจไปหลายวันจนอยากดูไวไว ซะแล้วว่าเป็นอย่างไร รักแห่งสยามเนี่ย และแล้วเราก็ไปพูดถึงหนังเรื่องนี้กันเลยดีกว่า รักแห่งสยาม เป็นหนังในฝันที่ผู้กำกับอยากให้ได้ความรู้สึกที่เศร้าปนสุขได้อย่างยอดเยี่ยม การวางลำดับเรื่องที่ทำให้คนดูมีอารมณ์ร่วมจนถึงที่สุด และค่อยๆปล่อยอารมณ์ไปกับความหมายของความรักและชีวิตจนจบเรื่อง ความรู้สึกที่ดีที่มาเติมเต็มชีวิตให้แก่กันและกัน ความรู้สึกที่ขาดหายของมิวคือความเหงาที่มิวต้องการแสดงออกมาเป็นบทเพลง ความรู้สึกของโต้งที่ยังสับสนว่าตัวเองต้องการความรักแบบไหน ความรู้สึกของคนที่รักข้างเดียวอย่าง หญิงที่แอบชอบมิว ทำทุกอย่างเพื่อให้มิวรักหญิงบ้าง และความรู้สึกที่คิดว่าจะมีคนมารักมาชอบเพราะรูปร่างหรือหน้าตาสวยๆอย่าง โดนัท ประเด็นที่ผู้กำกับต้องการบอกมาตลอด 4 ปีที่เขียนบท และ 5 เดือนตลอดการถ่ายทำ คือความรักของชายหนุ่มซึ่งสับสนกับตัวเองว่าความรักคืออะไร แทบทุกฉากที่หนังต้องการบอกถึงความรักที่ยังคงอยู่ไม่เสื่อมคลาย แต่ปัญหาในเรื่องอื่นๆที่เข้ามาแทรกและบดบังทำให้เราแทบมองไม่เห็นกันและกัน เช่นฉากของ แม่สุนีย์ที่คอยทำกับข้าวมาให้กรได้กินเพราะเป็นห่วง แต่กรก็ไม่รู้ว่าทำใมต้องทำแบบนี้ หลังจากนั้น กรก็ได้ทำให้คนดูเข้าใจความห่วงใยที่ให้กัน เป็นสิ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ ซึ่งไม่ใช่แค่ความรักในศาสนาคริสต์ที่ผู้กำกับต้องการสื่อถึง โต้งที่มีใจให้กับมิว ถึงแม้จะคบในฐานะแฟนไม่ได้ แต่ความรักก็ยังคงให้กันได้ตลอดเวลา เพราะเมื่อมีความรัก ก็ต้องย่อมมีหวังแน่นอน รักแห่งสยาม จะแข็งตรงบท แต่ผู้กำกับ ฉลาดในการปูเรื่องตั้งแต่ตอนต้นที่เครดิตยังไม่ขึ้นแถมเมื่อหนังดำเนินเรื่องไปเรื่อยๆ ตัวหนังก็ใช้ฉากในอดีตได้เป็นประโยชน์อย่างดี คาดว่าหลายคนที่ดูคงจะคาดเดากันได้ ไม่อยากจะเชื่อนี้คือหนังเหนือความคาดหมายอีกเรื่อง ทั้งการแสดงเฉียบขาด บทภาพยนตร์แสนชาญฉลาดทั้งเนื้อเรื่องและการดำเนินเรื่อง แถม Soundtrack ของหนังยังเป็นส่วนเล็กๆที่ช่วยทำให้หนังมีน้ำหนักมากกว่าที่ควรจะเป็น เนื้อเรื่อง ฉลาดในการเล่าเรื่อง วางปมต่างๆในตอนต้น และใช้เป็นประโยชน์ในการดำเนินเรื่อง แถมเล่าเรื่องอย่างมีน้ำหนักและน่าติดตามตลอด เอฟเฟกต์ โลเกชั่นต่างๆ และเพลงประกอบ ช่วยสร้างสีสรรค์ให้กับหนังได้ดีเลยทีเดียว ความบันเทิง สนุก ซึ้งกินใจ ขอเพียงแค่เปิดใจในการชม อย่าปิดกั้น มีอคติเป็นพอ รักแห่งสยาม เป็นหนังที่ใช้สัญลักษณ์หรือภาพต่างๆ แทนคำพูดและความรู้สึกของตัวละครได้อย่างสุดยอด การวางองค์ประกอบต่างๆ มุมกล้อง บทภาพยนตร์ เพลงประกอบที่ใส่เข้ามาเพื่อเน้นย้ำความรู้สึกนั้นๆมากขึ้นไปอีก โดยใช้โน้ตของเปียโนเป็นโน้ตหลักของเรื่อง เพื่อความรู้สึกที่โรแมนติคแบบหวานซึ้งกินใจ เป็นฉากที่เรียกได้ว่าเข้าถึงอารมณ์ของตัวละครได้ดีที่สุด ผู้กำกับเข้าใจความรู้สึกเล็กๆน้อยๆของชีวิตได้อย่างละเอียดมากๆ เช่นในฉากที่แม่สุนีย์ให้โต้งเลือกสิ่งที่คิดว่าดีที่สุดในชีวิตของโต้ง ระหว่างตุ๊กตาคริสมาสต์ชายหรือหญิง การแสดงออกทางอารมณ์ของตัวละครอย่างลึกซึ้ง ที่เราไม่ได้เห็นมากในหนังไทยเรื่องอื่นๆ แต่หนังไทยเรื่องนี้สามารถทำให้ทุกคนที่ได้ชม หันมาห่วงใยกันและมองความรักในรูปแบบที่ถูกที่ควร ซึ่งแน่นอนความรักที่ไม่ได้มีแค่ความรักระหว่างชายหญิง แต่มันมีความรักในรูปแบบอื่นที่หนังเรื่องอื่นๆที่ไม่อยากจะกล่าวถึงมากนัก และทำให้ มะเดี่ยว สามารถสร้างภาพยนตร์เรื่อง รักแห่งสยาม กลายเป็นหนังรักแห่งสยามที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งของวงการภาพยนตร์ไทยได้เลยทีเดียว หนังรักแห่งสยาม ยังเป็นที่ฮือฮากันในหมู่วัยรุ่นและชาวอินเตอร์เน็ตและหลายๆคนที่เฝ้ารอคอยกับหนังเรื่องนี้ เพียงแค่วันแรกที่ฉายกระแสแรงมากๆ ที่แรงนี้เพราะตัวหนังและประเด็นในหนังครับ ที่ถือว่าพูดกันปากต่อปากเลย โดยเฉพาะความสัมพันธ์แบบเพื่อนที่ขยับขึ้นไปอีกขั้น โดย ผู้กำกับนั้น ถ่ายทอดออกมาได้อย่างนุ่มนวลและดูสมจริงอย่างมาก บางฉากยอมรับว่าอินตามไปด้วย และนักแสดงในหนังต่างก็แสดงและเล่นอย่างทุ่มสุดตัวจึงทำให้งานนี้ออกมาคุ้มคนดูอย่างมาก

อาจจะผิดหวังไปบ้างพอสมควร ที่มันไม่ได้เป็นความสัมพันธ์แบบหญิง-สาว หวานซึ้งธรรมดาทั่วไปแต่ขอบอกว่านี้แหละครับหนังรักชั้นดี ที่ทุกคนน่าจะโหยหามาดูให้ได้ ตัวหนังไม่ได้มีการหักมุมแต่อย่างใดแต่ตัวหนังพยายามจะสื่อว่า ความรักคือสิ่งที่ดีที่สุด ไม่ควรจะมีอะไรที่มาปิดกัน และอยู่ที่ คน 2 คน ครับ แต่ที่ผมถือว่าหักมุมจริงๆกลับเป้นประเด็นครอบครัวในหนัง ที่สื่อสารออกมาได้อย่างซาบซึ้ง และน่าติดตามโดยตลอด โดย สินจัย เปล่งพาณิชย์ และ ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี ทั้ง 2 ทำหน้าที่ได้ดีเลิศ ช่วยขับความเป็นดราม่าให้ถึงขีดสุด และเป็นคนที่ทำให้อารมณ์ในหนังซึ้งตามทั้งสองคน ขึ้นจอในช่วยเกือบท้ายๆนี้ ซึ้งทุกฉาก ฟันธง มีน้ำตาคลอเบ้ากันบ้างแน่นอน สรุป - ขอบอกเลยครับ ว่าผมในส่วนของความคิดยังมีอคติ กับหนังเรื่องเพื่อนกูรักมึงมาแล้ว พอเจอเรื่องนี้มันคงไม่จัดจ้านจนเกินไปและผมพร้อมจะยอมรับได้บ้างแล้ว หนังของเขาดี และมีเพลงประกอบที่ ทำให้ทุกคนต้องรักภาพยนตร์เรื่องนี้ เหมือนที่ผมและหลายๆคนออกมาพร้อมกับรอยยิ้มที่อบอุ่น และยิ่งกว่านั้นเมื่อมองหน้าคุณพ่อคุณแม่ หลังถึงบ้านแน่นอนครับผมอยากอยู่กับท่านนานๆ และ หนังทำให้เรามองออกว่าท่านก็ห่วงเรามากๆเช่นกันครับ 5 ดาว สำหรับ หนังที่ไม่เพียงแต่สร้างความอบอุ่นให้ครอบครัว แต่สร้างคำว่ารักในชีวิตที่เติมเต็มให้เรามาตลอดครับ...!! ปล. รักคุณพ่อคุณแม่มากๆครับ วิจารณ์ภาพยนตร์ โดย Tendama