เสด็จสู่ฟากฟ้าสุราลัย พระมหากรุณาธิคุณจารึกในใจไทยชั่วกาล

ชนิพล กุศลชาติธรรม iPhone 4s สร้างภาพ Instagram สร้างชื่อ

ชนิพล กุศลชาติธรรม iPhone 4s สร้างภาพ Instagram สร้างชื่อ

ชนิพล กุศลชาติธรรม iPhone 4s สร้างภาพ Instagram สร้างชื่อ เกี่ยวกับ ชนิพล กุศลชาติธรรม

gqthailand

สนับสนุนเนื้อหา

เรื่อง: Arinn
ภาพ: แสงอรุณ จำปาวัน

สจ๊วร์ตหนุ่มวัย 27 ปี ผู้ชื่นชอบการถ่ายภาพมาตั้งแต่เด็กๆ ในปี 2012 เขาดาวน์โหลดแอพพลิเคชั่น Instagram มาใช้งาน ใช้ชื่อแอคเคานต์ ‘Rockkhound’ พร้อมกับลงมือถ่ายภาพและแชร์โดยใช้เพียงไอโฟน 4s อันที่จริงต้องขอบคุณ Instagram ที่ทำให้ ชนิพล กุศลชาติธรรม (ตั้ม) ได้ทำในสิ่งที่รัก นอกจากการเป็นสจ๊วร์ต เราพูดได้เต็มว่าเขาเป็น Street Photographer ฝีมือดีคนหนึ่ง มีคนฟอลโลว์เขาในอินสตาแกรมมากกว่า 85,000 คน ภาพถ่ายส่วนใหญ่จะเป็นงานสถาปัตยกรรมตามเมืองต่างๆ ที่เจ้าตัวต้องเดินทางไปทำงาน ระยะหลังหันมาสนใจถ่ายคนมากขึ้น หากคุณยังไม่รู้จักเขา ก็ลองเข้าไปในไอจีแล้วเสิร์ชRockkhound เชื่อเถอะว่าคุณจะเห็นภาพถ่ายสวยๆ ที่สะท้อนมุมมองของเจ้าตัวได้เป็นอย่างดี จนคุณไม่กด Like ไม่ได้

ทราบมาว่าคุณเป็นสจ๊วร์ตอยู่สายการบินแห่งหนึ่ง
ผมเป็นสจ๊วร์ตมา 5 ปีแล้วครับ ก่อนหน้านั้นคือผมไปใช้ชีวิตที่อเมริกาอยู่ 6 เดือน ทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟ สาเหตุที่ไปอเมริกาเพราะเราชอบวัฒนธรรมของเขาและอยากฝึกภาษาอังกฤษด้วย ก่อนจะกลับมาเมืองไทยจริงๆ ก็ไม่ค่อยอยากจะกลับหรอกครับ พออยู่ที่โน่นแล้วชอบ สมองเปิดรับสิ่งใหม่ๆ มากกว่าที่เมืองไทย พอกลับมาก็คิดว่าอยากทำงานที่ได้ใช้ภาษาอังกฤษ ได้เดินทางเห็นโลกด้วย ก็เลยสมัครเป็นสจ๊วร์ตครับ

ชอบอะไรในวัฒนธรรมอเมริกา
ชอบการที่เขานับถือคนจากความสามารถก่อนอายุ แน่นอนมีการนับถือเรื่องอายุอยู่แล้ว สมมุติคุณอายุน้อยกว่าแต่มีความสามารถ ก็จะได้รับการยอมรับ ต่อให้เราเป็นคนเอเชีย ถ้าถึงจุดหนึ่งที่คุณพิสูจน์ว่ามีความสามารถพอ เขาก็เคารพและนับถือคุณ อีกอย่างผมฝึกภาษาอังกฤษจากการดูหนัง ฟังเพลง ติดตามแฟชั่นจากฝั่งอเมริกา ดูบาสเกตบอล เล่นสเกตบอร์ด มันเหมือนกับเราชอบทางนี้ สร้างเราให้เป็นแบบทุกวันนี้ครับ


แล้วมาถ่ายภาพได้อย่างไร
ตั้งแต่เด็กผมชอบดูภาพถ่าย ตอนกลับมาจากอเมริกา ช่วงนั้นอินสตาแกรมมาพอดี เพื่อนก็แนะนำให้เราใช้ ผมก็เริ่มถ่ายรูปทั่วไป จำได้ว่าใช้ไอโฟน 4s ถ่ายรูปแล้วก็แชร์ สิ่งที่ทำให้ผมใช้อินสตาแกรมคือคุณไม่จำเป็นต้องเป็นช่างภาพมืออาชีพ แต่คุณจะเป็นใครก็ได้ จะเป็นเชฟทำอาหาร บาริสต้า หรือเด็กเสิร์ฟ เพียงแต่คุณมีความชอบ มีไอเดียในการถ่ายรูป ผมว่ามันเป็นแพลตฟอร์มที่แฟร์สำหรับทุกคนในการแชร์รูปภาพจากมุมมองของคุณ แล้วมีฟีดแบคจากคนดูรูปภาพเรา ผมรู้สึกดีที่ผมไม่ได้เป็นตากล้อง แล้วเป็นคนไทยด้วย แต่มีคนต่างประเทศมากดไลค์รูปภาพผม จากจุดนั้นผมรู้สึกว่าอินสตาแกรมสร้างคอมมูนิตี้ได้จริงๆ


แล้วภาพที่คุณถ่ายตอนแรกๆ เป็นอย่างไร
คือผมไม่ได้เรียนถ่ายรูปมา ใช้แค่ไอโฟน 4s ซึ่งตอนนั้นมันก็ถ่ายสวยแล้ว แรกๆ ไม่รู้ว่าเราชอบถ่ายรูปอะไร แค่คิดว่าเริ่มถ่ายจากสิ่งที่มันไม่หนีเรา ถ่ายสิ่งที่เราไม่ต้องวิ่งตาม และไอโฟนเอาอยู่ ก็เริ่มจากสถาปัตยกรรม อาคารบ้านเรือน ผมว่ามันไม่มีหรอกที่ถ่ายแล้วเลี่ยน ใครๆ ก็ถ่าย ลองคิดดูว่าถ้าอยู่กรุงเทพฯ แล้วไม่ถ่ายตึกใบหยก มันก็ไม่ได้ เพราะคนต่างประเทศยังเดินทางมาตั้งไกลเพื่อถ่ายตึกใบหยก เราคิดว่าอยู่ที่นี่แล้วก็ยิ่งต้องยกย่องมัน ผมก็เริ่มฝึกฝนและถ่ายไปเรื่อยๆ แต่ตอนนี้เวลาเราถ่ายสถาปัตยกรรม บางทีรู้สึกว่ารูปมันไม่มีชีวิตเท่าไหร่ ก็พยายามไปถ่ายคน มันเหมือนเราเล่าเรื่องของเขาในแบบของเรา พยายามสร้างเรื่องให้คนที่ติดตามเราเข้าใจ และผมดีใจมากที่อยู่ในจุดที่มีคนติดตามเยอะ

ชื่อ Rockkhound มาได้อย่างไร
ตอนที่ผมโหลดอินสตาแกรมมาใช้ ก็อยากให้เพื่อนติดตามรูปถ่ายเรา ไม่ได้คิดว่าจะเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่ ชื่อมาจากหนังเรื่องหนึ่งที่ผมชอบดู Rockkhound มันเป็นรูป รส กลิ่น เสียง ของรูปภาพผม ช่วงปี 2012 อินสตาแกรมผลักดันคนใช้งานจริงจังจากไอโฟนในการเล่าเรื่อง ผมเป็นกลุ่มแรกๆ ที่ถูกผลักเป็น Suggest User จาก 1,000 – 2,000 คนมาเป็น 15,000 กว่าคนที่ฟอลโลว์ผมในเวลาเพียงแค่ 2 สัปดาห์

คุณมีขั้นตอนถ่ายภาพอย่างไร และเวลาถ่ายภาพคิดอะไรอยู่
คิดตลอดเวลาครับ เนื่องจากผมถ่ายสถาปัตยกรรมมาตลอด เรื่องเส้นก็ต้องตรง แม้บางทีรูปที่ดีที่สุดอาจเป็นรูปที่มีเส้นเบี้ยวก็ได้ สิ่งที่ผมให้ความสำคัญกับการถ่ายภาพมี 3 อย่าง คือ Subject, Composition และ Light คือ Subject เราต้องมองถึงแบ็กกราวนด์ด้วย ส่วน Composition การวางเฟรมก็ต้องเข้ากับสไตล์เรา และ Light ต้องสนับสนุนสองสิ่งนี้


ทราบมาว่าคุณมักจะได้เพื่อนใหม่ๆ จากอินสตาแกรม แถมมักชวนกันไปถ่ายรูปด้วย
ถ่ายรูปสนุกอยู่แล้ว แต่ถ่ายหลายคนสนุกกว่า แน่นอนผมเริ่มจากอินสตาแกรมซึ่งมันเป็นคอมมูนิตี้อยู่แล้ว ผมไม่มีทางพูดว่าผมถ่ายรูปได้มาถึงวันนี้ เพราะตัวผมเองคนเดียว ถ้าไม่ใช่จากการที่ผมเริ่มดาวน์โหลดอินสตาแกรมมาใช้ มีเพื่อนๆ คอยช่วยเหลือเรา ตอนนี้ผมอยู่ในจุดที่สามารถสร้างแรงบันดาลใจให้คนอื่นๆ ได้ ผมไม่เคยสนใจเลยว่าเวลาไปถ่ายกับคนอื่นๆ คุณจะมี Follower มากน้อยแค่ไหน ผมไม่สนใจ มันไม่เกี่ยว และคงไม่สนุกกับการถ่ายรูปได้มากเท่านี้ถ้าไม่มีคนอื่นๆ

เวลาผมเดินทางไปต่างประเทศ ผมจะเจอ Local Instagrammer ของแต่ละเมือง เวลาผมไปไหน ผมก็จะส่งข้อความไปบอกว่า ตอนนี้ผมอยู่ที่เมืองนี้นะ แล้วเขาก็แฮปปี้ที่จะเจอเรา เหมือนเวลาไปเที่ยว มีไกด์ท้องถิ่นพาเที่ยวจริงๆ ไม่ต้องมาเจอกันแล้วถ่ายรูปอย่างเดียวก็ได้ แต่นั่งกินข้าวกันก็ได้

ทำไมคุณถึงคิดว่าอินสตาแกรมจะสร้างเพื่อนได้จริงๆ
ผมใช้อินสตาแกรมมานานแล้ว สร้างเพื่อนไม่ต่ำกว่า 200-300 คนต่อปี เราติดต่อกันตลอด เพราะเราชอบทำอะไรเหมือนกัน เราไม่ได้รู้จักเขาจากความรวยความจน เรารู้จักเขาผ่านรูปภาพเขา เราสร้างแรงบันดาลใจให้เขา และเขาก็สร้างแรงบันดาลใจให้เรา พอมาเจอกันก็เหมือนเพื่อนสนิท

ตอนนี้เรียกว่าเป็นช่างภาพได้ไหม
ผมเป็น Street Photographer มีถ่ายงานบ้าง เป็นพาร์ตไทม์ เพราะมีงานหลักอย่างอื่น แต่ก็อยากให้การถ่ายรูปเป็นงานหลัก ทุกเวลาอยากถ่ายรูป การเป็นสจ๊วตก็มีความสุข แต่การถ่ายรูปเป็นแพชชั่นของผม

สรุปแล้วการเป็นสจ๊วร์ตแตกต่างกันมากกับการเป็นช่างภาพอย่างไร
ต่างกันมากครับ เพราะสจ๊วร์ตเป็นงานบริการ ส่วนการเป็นช่างภาพมันโลกส่วนตัวสุดๆ เราออกไปคนเดียวแทบไม่คุยกับใคร ก่อนจะออกไปถ่ายภาพ ผมจะทำให้จิตใจสงบที่สุด ทำการบ้านเพื่อให้ได้รูปที่เราต้องการ ตอนนี้ผมชอบทั้งสองอย่าง ซึ่งการถ่ายภาพผมยังต้องเรียนรู้อีกมาก ทุกวันคือความท้าทาย ทุกๆ ชัตเตอร์ที่กดจะต้องมีความหมายกับคนที่ถูกถ่ายและคนดู

เรื่องล่าสุดของหมวด Work

ดูหมวด Work ทั้งหมด