รักจากใจเจ้านายจอมโหด(จบ): ตอนที่ 14 หางาน ตอนที่ 14
นาตาลีถามเซ้าซี้อยู่นั่นจนฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับว่าไมเคิลคือคู่นอนคืนเดียว
“แอนนา ฉันคิดว่าไมเคิล ชอว์เป็นตัวเลือกที่ดีทีเดียว เชื่อฉันเธออยู่กับเขาดีกว่าอยู่กับไอ้เลวอย่างจัสติน”
บางทีนาตาลีอาจหวังว่าฉันจะยอมรับและผ่านการเลิกรานี้ไปได้เร็วๆ นี้จึงเริ่มใส่ความคิดแย่ๆ เข้ามาให้
ฉันสั่นหัวด้วยความโกรธแต่ในใจโหยหาถึงจินตนาการแสนบรรเจิดของเธอ
เราอยู่ด้วยกันแค่คืนเดียวเท่านั้นและไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเรา นอกจากนี้เรามาจากคนละโลก เขาเป็นคนเก่งที่สามารถสั่นสะเทือนได้ทั้งเมืองแค่พลิกฝ่ามือและมีทรัพย์สินไปทั่วประเทศ ทุกคนรู้ว่าเขาเป็นคนใหญ่คนโตแม้ว่าเขาจะทำตัวธรรมดา
“ไมเคิล ชอว์กับฉันนะเหรอมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว อย่าจินตนาการไปไกลนักเลย”
พูดจบฉันก็กลับห้องไปพักผ่อน
“เขาเป็นหัวหน้าของจัสติน เธอไม่เห็นหรือว่าวันนี้จัสตินโค้งคำนับและยืนห่างเขาเหมือนสามัญชนในราชวงศ์ เฮ้อ แค่คิดว่าเธอคบกับเขาก็ปลื้มจะแย่แล้ว”
ความเห็นของนาตาลีทำให้ฉันชะงัก แวบนึงฉันรู้สึกอยากทำ ฉันยอมรับว่าฉันต้องการแก้แค้นจัสตินเพราะความโกรธเกลียดที่ปะทุขึ้นมาตอนที่เห็นเขากับมาเบล
อย่างไรก็ตามมันเป็นแค่ความคิดที่แวบขึ้นมาและหายวับไปในชั่วพริบตา
ไมเคิล ชอว์กับฉันไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์ใดๆ เกี่ยวข้องกันและฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาถึงอยู่ที่บาร์ในวันนั้น แต่ว่าบางทีคนรวยก็มีปัญหาของตัวเองเหมือนกันแต่นั่นมันไม่ใช่ธุระกงการอะไรของฉัน สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือต้องปรับวิธีคิดให้ถูกต้องอีกครั้งและหางานใหม่
ที่ทำงานเก่าของฉันอยู่ไกลจากสำนักงานของจัสตินมากดังนั้นฉันจึงยื่นจดหมายลาออก เดิมทีฉันวางแผนที่จะหางานใกล้ๆ ที่ทำงานเขาทำหลังจากแต่งงาน
อนิจจา งานแต่งงานไม่เพียงแต่พังพินาศเท่านั้นแต่ฉันยังตกงานอีกด้วย ฉันอาจเป็นผู้หญิงที่น่าสงสารที่สุดในโลกที่ยอมเสียสละทุกอย่างเพราะเห็นแก่คนเลวทราม...
สองวันผ่านไป ด้วยการให้คำปรึกษาของนาตาลีที่ยืนกรานมาแต่แรกทำให้ฉันทำใจยอมรับการเลิกกันได้ ในที่สุดฉันก็นึกขึ้นได้ว่ามันไม่คุ้มกับการที่ตัวเองต้องมารู้สึกปวดร้าวกับคนงี่เง่าทรยศ
ไม่ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาชีวิตของฉันกลับมาสงบสุขอีกครั้ง ฉันรู้สึกว่าตัวเองพร้อมแล้วที่จะเริ่มต้นใหม่
ในวันพิเศษนี้ฉันตื่นแต่เช้าและอาบน้ำเพื่อเตรียมพร้อมออกไปสัมภาษณ์ ฉันเปลี่ยนเป็นชุดที่เป็นทางการก่อนที่จะแต่งหน้าบางๆเพื่อให้ดูเป็นคนเรียบร้อยและดูมีความสามารถมากขึ้น
ฉันเรียนเอกการเขียนโฆษณาจึงเลือกไปสัมภาษณ์ที่บริษัทโฆษณาแห่งหนึ่ง
เมื่อไปถึงบริษัทโฆษณาที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเอเวนพอร์ท ฉันจ้องไปที่อาคารสูงตระหง่านและกวาดสายตาจากด้านล่างขึ้นด้านบนจนรู้สึกเวียนหัว
ก่อนหน้านี้ฉันทำงานในบริษัทโฆษณาเล็กๆดังนั้นจึงได้โบนัสน้อย แม้ว่าผลงานจะโดดเด่นแต่ฉันรู้ว่าโอกาสเติบโตจะดีกว่าก็ต่อเมื่อได้ทำงานในบริษัทที่ใหญ่กว่าและนั่นคือเหตุผลที่ฉันเลือกมาสัมภาษณ์กับบริษัทนี้
มีข้อเสียเพียงข้อเดียว - จัสตินทำงานที่นี่เช่นกัน ตอนแรกฉันไม่อยากเลือกบริษัทนี้แต่เพื่ออนาคตตัวเองฉันยอมทนกล้ำกลืนความเจ็บปวดที่ต้องทำงานกับไอ้บ้านั่นในอนาคตและมาที่นี่เพื่อสัมภาษณ์