รักจากใจเจ้านายจอมโหด(จบ): ตอนที่ 13 เล่นตัว ตอนที่ 13
“ความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับจัสติน เซนาคิสเป็นยังไง”
ในที่สุดไมเคิลพูดขึ้นแต่แววตาดูเคลือบแคลงสงสัยตอนที่มองมา
ชื่อ “จัสติน เซนาคิส” ทำให้หัวใจฉันบีบรัดแน่นอย่างไม่หยุดหย่อน อย่างไรก็ตามฉันผ่านช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดจนแทบทนไม่ไหวมาแล้ว ฉันจึงสามารถซ่อนความปวดร้าวของตัวเองได้ดี
“ฉันไม่ได้มีความสัมพันธ์กับเขา เราเป็นแค่คนแปลกหน้า”
ในอดีตเขาเป็นคนสำคัญที่สุดสำหรับฉันและเป็นคนที่ฉันจะมอบความไว้วางใจให้ตลอดชีวิต แต่ตอนนี้เราเป็นแค่คนแปลกหน้า
“คุณคิดว่าผมจะเชื่อคุณอย่างนั้นเหรอ แอนนา การ์เซีย”
สายตาเย็นชาจ้องมาที่ฉันและน้ำเสียงแฝงความโกรธ
หัวใจของฉันเต้นผิดจังหวะเมื่อได้ยิน เขารู้ชื่อฉันได้ยังไงกัน ฉันคิดว่าฉันไม่เคยบอกเขานะ
“คุณรู้จักชื่อฉันได้ยังไง ฉันบอกคุณเหรอ” ฉันถามเบาๆ พลางมองตาขี้เล่นของเขา
“คุณคิดว่ามันยากนักเหรอที่ผมจะสืบหาใครสักคน นอกจากนี้ผู้หญิงคนที่มากับจัสติน เซนาคิส พูดชื่อคุณขึ้นมาก่อนหน้านี้ด้วย”
เขาโต้กลับด้วยน้ำเสียงที่ลึกล้ำและเย้ายวนพร้อมกับขมวดคิ้วมองมาราวกับฉันเป็นคนงี่เง่า
“ฉัน... ฉันต้องไป เป็นเรื่องบังเอิญจริงๆที่วันนี้เราพบกันอีกครั้ง อ้อ ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของคุณตอนนี้ด้วย”
พูดจบฉันก็หมุนตัวเดินออกไป อนิจจา ไมเคิลตรึงฉันไว้กับกำแพงอีกครั้ง เขาเอามือทั้งสองข้างยันกำแพง แล้วเอนตัวเข้ามาโอบฉันไว้ในวงแขน
ในเวลานั้นฉันสัมผัสได้ชัดเจนว่าหัวใจเต้นรัวแค่ไหนเพราะใบหน้าหล่อเหลาของเขาอยู่ห่างจากฉันแค่คืบ ถ้าฉันไม่รู้สึกอะไรกับผู้ชายที่หล่อขนาดนี้ละก็มันคงเป็นเรื่องแปลก
แต่ถึงกระนั้นฉันรู้สึกว่าเป็นเพราะฉันไม่คุ้นเคยกับการใกล้ชิดผู้ชายคนอื่นนอกจากจัสติน ในช่วงเจ็ดปีที่ผ่านมาฉันอยู่กับเขาและรักษาระยะห่างจากเพศตรงข้าม ทำให้ตอนนี้ฉันเงอะงะเวลาอยู่ใกล้ผู้ชาย
“เอ่อ ถ้าเป็นแบบนี้ยังอยากออกไปอีกไหม” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ลุ่มลึกและมีเสน่ห์ ขณะที่ค่อยๆเข้ามาจนแทบไม่เหลือช่องว่างระหว่างพวกเขา
ทุกถ้อยคำที่ออกจากปากของเขาทำให้หัวใจฉันเต้นตึกตักราวกับตีกลอง
“ค-คุณต้องการอะไรจากฉัน”
เมื่อเขาเขยิบเข้ามาอีกฉันไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ
"เอ่อ คุณเล่นตัวหรือเปล่านี่”
สายตาของเขาเย็นชาลงอย่างฉับพลันและน้ำเสียงที่ถามดังชัดเจนขึ้น
ตอนแรกฉันรู้สึกสับสนเล็กน้อยแต่เมื่อได้ยินคำถามของเขาฉันเดือดดาลขึ้นมาขึ้นมาทันที เขาหมายถึงอะไรที่พูดแบบนั้น ฉันไม่ได้เล่นตัว
“ฉันไม่เข้าใจที่คุณพูด ฉันขอโทษแต่ฉันมีบางอย่างต้องทำ ฉันต้องไปแล้ว”
ฉันดันแขนเขาออกอย่างแรงก่อนจะเดินจากไป
โธ่เอ๊ย เขาต้องเพี้ยนไปแล้วแน่ๆ ฉันเล่นตัวตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาพูดแบบนี้ทำไมกันฮึ
ฉันคิดว่าเขาจะไม่ยอมให้ฉันจากไปง่ายๆแต่น่าแปลกที่คราวนี้เขาไม่ได้ห้าม
ฉันไม่เคยรู้สึกอ้างว้างขนาดนี้มาก่อนตอนที่เดินไปตามถนนเพียงลำพัง เรื่องที่เกิดขึ้นที่ห้างสรรพสินค้าก่อนหน้านี้ยังวนเวียนอยู่ในใจ ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงถึงจะตัดจัสตินออกไปให้หมดจากใจและไม่รู้สึกเจ็บปวดกับการทรยศหักหลังของเขา
เมื่อฉันกลับไปที่บ้านนาตาลี ทันทีที่ฉันก้าวข้ามธรณีประตูเธอตามไล่บี้ฉันด้วยคำถามเกี่ยวกับไมเคิล
“เร็วเข้า บอกมาให้หมด ความสัมพันธ์ของเธอกับคนที่เราเจอที่ห้างวันนี้เป็นยังไงบ้าง เขาเป็นคนที่เธออยู่ด้วยทั้งคืนวันก่อนใช่ไหม”
เธอเป็นคนที่ฉลาดเป็นกรด เธอเดาประเด็นสำคัญของเรื่องได้โดยที่ฉันไม่ต้องพูดอะไร